Eerste robotbaby geboren, en ze kan al spreken: neem daar maar eens een voorbeeld aan.

Je denkt dat het een 1 april-grap is, of een hoax, maar neen: zopas werd in Hasselt een robotbaby ingeschreven in de burgerlijke stand. Als “ouders” tekenden Astrid Hannes, directeur Onderzoek van hogeschool PXL in Hasselt, en IT-departementshoofd Francis Vos de officiële akte, en dit onder het goedkeurend oog van burgemeester Nadja Vananroye (CD&V) en Kind en Gezin.
Het betreft uiteraard een stunt van de Limburgse unief, die de robot, Fran Pepper genoemd, als receptioniste zal “opleiden”. Fran Pepper, die naam blijkt gepikt: op Facebook bestaat er zo’n pagina van een Italiaanse fotografe-popartieste, maar soit. In de Limburg academia dus niets dan glimlachende gezichten. Of dit soort robots de menselijke factor niet zal verdringen? Wel neen, zegt Nadja Vananroye, maar ze weet zelf dat het niet waar is: ja, naast de artificiële intelligentie en de industriële robotmechanica, zullen ook steeds meer dienstenjobs door machines worden overgenomen, jobs dus die het vooral van menselijk contact moesten hebben.
Om de argwaan weg te nemen werd de robot een vrouwelijk geslacht toegedicht, voorzien van een soort meisjesachtige taille en, zie ik het goed, een gaatje vanonder, maar dat kan zijn om de batterijen te vervangen. Echter, gezien deze hoop elektronica ingeschreven is in de burgerlijke stand, is ze ook Belgisch staatsburger met alle rechten van dien. Wanneer is ze dan meerderjarig? Zou ze mogen gaan stemmen? Een partij oprichten? Een vraag voor professor Vuye.
Maar vooral: aan wiens kant staat deze automatische pop in het dagelijks gevecht tussen de mens en het systeem? Want dat gevecht is er, ondanks het Hasseltse gemonkel: de Kafka-factor die veeleer toeneemt dan afneemt. De pesterijen, invuloefeningen, procedures, controles.
In dat opzicht vond ik de echte receptioniste van vlees en bloed nog iets hebben. Ze werd formeel door het systeem betaald, maar stond informeel aan de kant van de kleine worm in het labyrint. Receptionistes zijn, als we met kloppend hart de ingewanden van de bureaucratie betreden, ons enige houvast. Je komt zo’n duizelingwekkende hall binnen, en je zoekt vertwijfeld naar je moeder, die er niet is, maar toch weer wel: ze heet Jacqueline, Yvette of Kim en zit aan een desk niets te doen of haar nagels te lakken, alsof ze altijd al op u heeft gewacht. Haar formele kledijkeuze en bijeengebonden haar maken duidelijk dat ze met u niet naar bed wil maar al de rest wel, en vooral: ze is menselijk in een omgeving die in essentie objectiveert, instrumentaliseert, ook al is er een schijn van humaniteit met plastic plantenbakken en soft LED light.
Maar de burgemeester van Hasselt ziet, en nu komt het, de gerobotiseerde burger wel zitten. Niet de vermenselijkte machine is het einddoel, wel de geautomatiseerde mens, de One-Dimensional Man zoals Herbert Marcuse hem definieerde: slaafs, hedonistisch, twitterend en helemaal geïntegreerd in de grote netwerken die, eerst door de overheden, maar nu steeds meer door de multinationals worden opgezet en gecontroleerd.
De robot als verpleegster, dokter, secretaresse, vroedvrouw, onderwijzer, en jawel, receptioniste, roept een van de laatste drempels van weerzin op die ons bewustzijn kan opwerpen, omdat die beroepen op een of andere manier biologisch naar de moederfiguur refereren. Eens deze archetypes gesloopt en hervormd, staat niets de glorieuze dageraad van de complete automatisering nog in de weg, en worden we echt mieren in een planetaire kolonie.
In afwachting wil ik me alvast nog wat amuseren, ook al kost dat mijn maagdelijk strafregister. Het terreurplan “mishandel eens een vrouwelijke robot” staat nu op de agenda. Bezit ze zoiets als zin voor humor, ironie? Laat ze zich verleiden? Zou ze algoritmes bevatten tegen pussy grabbing? Een alarmsignaal? Een stroomstoot? En hoe gaat het feminisme met deze nieuwe aanwinst van vrouwelijkheid om? Ook een rose muts voor Fran? Of is ze zelf een Trump-product? We zullen het snel weten, op naar het post-Stevaertiaanse Hasselt.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Eerste robotbaby geboren, en ze kan al spreken: neem daar maar eens een voorbeeld aan.

  1. Fend zegt:

    Dit nieuwe antropomorfisme zal een beetje gelijken op Roger Vangheluwe. Ofwel zal het uit eigen beweging een getuigenis afleggen waarmee het de dingen zal zeggen die je verwacht te horen waardoor het, dankzij of ondanks dat , u zich (toch) blij, droevig, woedend, enzovoort, kan voelen. Maar wanneer je woedend wordt dan zal het u zijn spijt uiten. Sommige mensen zullen dat heerlijk vinden. Oftewel zal het als een hoop plastiek naar je blijven staren en ‘je unheimlich weigeren te kennen’ maar dat zal dan je eigen fout zijn. Ook seksuele prikkels zullen ingeplant zijn maar de effecten zullen dezelfde zijn dan wanneer een kind ze u bij zou opwekken en ook dat zullen sommige mensen heerlijk vinden.

  2. eddy zegt:

    Astrid Hannes, directeur onderzoek, ook technologisch onderzoek veronderstel ik. Is gewoon masterke frans, Het is al erg dat ze dergelijke mensen bij pxl moeten aannemen als directeur onderzoek, Konden ze geen exacte wetenschapper vinden met kennis van zaken ? Maar ja, ’t is den Limburg hé. Niet te verwonderen dat met zo’n directeur dergelijk nonsens bericht in de pers komt;

Reacties zijn gesloten.