We zullen je missen, Abou Jahjah – gelukkig is er nog de VRT en De Morgen

dyab_abou_jahjah_c_bart_dewaele
Nogal wat lezers vroegen me wat ik nu denk over het feit dat de heer Dyab Abou Jahjah als columnist bedankt wordt bij De Standaard voor bewezen diensten. Natuurlijk vind ik dat een trieste zaak: we verliezen er een geliefkoosde pispaal mee. Abou Jahjah in DS,- dat stond voor lachen, verbijstering, en plaatsvervangende gêne omwille van die wekelijkse dosis haatpraat en van de pot gerukte peptalk rond zijn belhamelclub Movement X. Ik zal ze missen, die nuanceloze tirades van onze bekendste “cultuurmoslim”, altijd kloppend op dezelfde nagel dat de Vlaming racistisch is tot in het merg omdat hij de Islam niet omarmt,- de religie die het te pletter gooien van homo’s aanbeveelt, het stenigen van vrouwen, het afhakken van handen en, nu ja, gewoon het afmaken van alle kafirs ofte ongelovige zwijnen. Met als bekendste uitsmijter, getekend D.A.J.: “Vlaamse autochtonen die een probleem hebben met de Islam, moet maar verhuizen”. Vermoedelijk niet ironisch bedoeld.
Abou was hét onderwerp van gesprek op alle mogelijke scheldfora, hij vormde het ultieme cement van de Vlaamse grondstroom en deed meer voor de sociale cohesie dan alle buurtbbq’s samen. Abou maakte namelijk op zijn manier perfect duidelijk wat Vlaanderen allemaal niét wil, en creëerde met elke column méér afkeer van de multiculturele sirenenzang. Dat was hoofdredacteur Karel Verhoeven niet ontgaan, en misschien hadden ze hem bij Corelio wel eens op het matje geroepen: opgezegde abonnementen, een krant die op de sociale media de bijnaam van De Schandaard” krijgt, daar lachen de marketeers niet mee.
Dus was het tijd om het troetelkind van opiniechef Anni Van Landeghem, bijgenaamd Rooie Anni, naar de uitgang te begeleiden. In alle mogelijke bochten kronkelen Karel Verhoeven en C° zich nu om uit te leggen dat de man, die in de zelfverklaarde kwaliteitskrant al drie jaar een opiniestuk met een pamflet verwart, deze week ineens over de schreef is gegaan, nu hij een terreuraanslag in Jeruzalem bejubelde. Dat had hij overigens ook al eens gedaan bij de Twin Tower-aanslagen in 2001.
Daarbij worden ronduit potsierlijke semantische argumenten van stal gehaald, rond wat verzet is, wanneer iemand geweld mag gebruiken, en wat de Conventie van Genève daarover zegt. Dat is natuurlijk allemaal praat voor de vaak en nazorgcommunicatie volgens het boekje. Abou Jahjah werd gewoon wandelen gestuurd omdat zijn houdbaarheidsdatum sowieso bereikt was (drie jaar voor een gastcolumnist is enorm lang), én vooral omdat het protest te groot werd en de verkoopcijfers onder druk kwamen. Iemand let bij Corelio namelijk ook nog op de winkel terwijl de journalisten zich afdromen.

Hezbollah-retoriek
Ik lees nu bij de aanhang van Dyab Abou Jahjah boze banvloeken en getier over “censuur” en “beknotting van het recht op vrijemeningsuiting”. Dat is natuurlijk onzin. Een krant publiceert wat ze wil, en Abou wordt nog altijd niet gemuilkorfd, hij gaat, staat en kraamt uit wat hij wil, wat me weinig waarschijnlijk zou lijken in een door de sharia geregeerde heilstaat. Ik mag ook geen opiniestukken publiceren in DS maar ik zie dat niet als censuur, ik ben gewoon geen goede maatjes met Anni noch met Karel, en schik me daarin. Dat de omgeving van Abou Jahjah die column wél als iets definitief en eeuwig beschouwde, niet onderhevig aan de wetten van het tijdelijke, zegt natuurlijk ook weer veel over de fundamentalistische inspiratie van de aanhang: de wekelijkse portie Abou leek zo vaststaand en onwrikbaar als het vrijdaggebed.
De Crowd funding die nu voor hem wordt opgericht (na Robbe De Hert, het wordt een echte mode, ik moet dat toch ook eens overwegen) duwt de bezieler van Movement X weerom in zijn favoriete rol, blij voor hem: deze van held-martelaar. Al wie de Arabisering van onze contreien gunstig gezind is: doneer aan Abou Jahjah. Sowieso heb ik zijn “activisme” echter altijd al gezien als het zoeken naar een broodwinning (zie ook zijn partijpolitieke ambities) en dat siert een mens. Voor de rest wordt zijn stoel op de VRT warm gehouden, en durf ik er mijn kop op verwedden dat ze bij De Morgen nog wel een cultuurmoslim kunnen gebruiken. Vlaanderen mag gerust zijn, we zijn nog niet van de imam in leren jekker af.
Tot slot nog iets over de aanleiding van Abou’s exit bij DS. Ik ben zoals bekend een verdediger van de Palestijnse zaak: je kan niet ijveren voor Vlaamse zelfbeschikking en dat aan een ander volk misgunnen. De tweestatenoplossing is de enige manier om dit conflict te beslechten dat al zo lang duurt als het bestaan van Israël. De annexatie van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, de muur doorheen de bezette gebieden, de kolonisatiepolitiek, het negeren van de VN-resoluties terzake,- het maakt de kwestie alleen maar erger en de situatie uitzichtlozer. Mensen zijn niet gemaakt om in een reservaat weg te rotten. Dus ja: hun opstand is legitiem.
Maar met Dyab Abou Jahjah hebben ze in Vlaanderen de slechtst mogelijke pleitbezorger getroffen. Iemand die niet denkt vanuit het Europese humanisme maar vanuit de Hezbollah-retoriek, vermengd met ronduit rabiaat moslimfascisme, daar is de Palestijnse zaak absoluut niet mee gediend. Die zaak gaat namelijk niet over religie maar over volkrechterlijke soevereiniteit. Iemand nog een mening daarover binnen de Vlaamse beweging?
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

8 reacties op We zullen je missen, Abou Jahjah – gelukkig is er nog de VRT en De Morgen

  1. lucdevincke zegt:

    Hoe men ook mag staan tegenover Dhr. Abou Jahjah, in dit geval heeft hij overschot van gelijk. Los van het feit van “recht op vrije meningsuiting” is een aanslag zoals deze op de Israëlische soldaten door het Internationale Oorlogsrecht wel degelijk toegelaten. Israël is immers een bezettende macht in Palestina. Israël werd hiervoor de laatste 60 jaar trouwens al herhaaldelijk door de UNO veroordeeld. Een aanslag op leden (soldaten) van de bezettingsmacht is volgens het oorlogsrecht dus duidelijk geen terroristische aanslag maar een verzetsdaad die perfect kan verdedigd worden. Een vergelijking met het Belgisch verzet (De Witte Brigade) en het Maquis in Frankrijk tijdens WO II is dan ook vlug gemaakt. Waren het verzetsdaden of terrorisme? Weinigen van ons zullen opteren voor de 2de keuzemogelijkheid en volgens het Internationaal Oorlogsrecht kan het ook niet. De Duitsers waren bezetters en we hadden het recht (en de plicht?) om ons te verzetten. Voor de Duitsers waren het wèl terroristen, en er werden dan ook heel wat zonder veel poeha gefusilleerd. In deze context moet men ook het proces zien dat in Israël pas werd gevoerd tegen een Israëlische soldaat die zonder scrupules een Palestijn afmaakte die gewond op de grond lag na een mislukte aanval met een mes op een Israëlische militaire patrouille. Volgens het oorlogsrecht deed de Palestijn een gerechtvaardigde verzetsdaad en was het koelbloedig afmaken van de Palestijn een oorlogsmisdaad. In Israël wordt die soldaat ondertussen wel als een held gezien en wordt er volop gelobbyd, niet in het minst door premier Netanyahu, om hem gratie te verlenen. Let op, zelfmoordaanslagen op passagiersbussen zoals enkele jaren geleden nog plaatsvonden in Israël zijn wel degelijk terrorisme omdat hierbij burgers, geen militairen werden geviseerd.
    Wat willen we? Rechtszekerheid (en rechtvaardigheid?) of in koor Abou Jahjah veroordelen? Er spelen hier 2 factoren mee; het feit dat Dhr Abou Jahjah weinig geliefd is om zijn standpunten en de onaantastbaarheid van Israël sinds wat de Joden is overkomen tijdens WO II. Zijn dat echter redenen om de internationale rechtspraak naar de lappenmand te verwijzen?
    Ik zou zeggen, geef de keizer wat de keizer toekomt en god wat god toekomt. Voor wie het benijdt; Dhr. Abou Jahjah had deze keer wèl degelijk gelijk.

    • Fend zegt:

      Hij heeft inderdaad gelijk. Zo noteert ook Tom Ruys (UGent): “Zonder de daad te willen goedpraten, gaat het hier wel degelijk om een aanval tegen militairen, eerder dan tegen burgers. Dat is een aspect waar je niet helemaal omheen kan” en hij verwijst ook naar J. Kerry die in een speech aangeeft dat Israël zich blijft bezondigen aan onwettige handelingen (nederzettingen o.a.). Misschien moet wat dit laatste betreft toch meer onderscheid worden gemaakt tussen zionisten en Joden.

  2. Marc Schoeters zegt:

    Enige bedenkingen bij het buitenwippen van Abou Jahjah als columnist bij ‘De Standaard’. (1) Dit komt niet als een verrassing. ‘De Standaard’ is een tjevenkrant. En net zoals vogels vogelen en mollen mollen zullen tjeven tjeven. Dat is de aard van het beestje – en zal niet veranderen. Abou Jahjah had dat moeten weten. Ik lees dat dodebomenblaadje niet – dus het verdwijnen van die columns zal me varkensworst wezen. (2) Naar eigen zeggen verkeerde Abou Jahjah op 11 september 2001 – toen duizenden onschuldigen werden vermoord – in een joelstemming. Ook dat is de aard van het beestje – en zal niet veranderen. (3) Begin met iemand die zich “links” noemt over Israël en binnen de drie minuten schuimbekt hij over “het zionisme” – waar hij meestal niets van afweet. Nog eens drie minuten later heeft hij het verder gewoon nog alleen over “de Joden”. Daar weet hij alles van – zijn grootvader die vocht aan het Oostfront heeft het hem met de paplepel ingegeven. De aard van het antisemitische beestje – “links” of “rechts” – is blijkbaar erfelijk. (4) Er is een diepe historische band tussen mohammedanisme, antisemitisme, nazisme, stalinisme en “politiek correct” multiculturalisme. Mohammed – de bedenker van “de islam” – was sinds zijn aanvaring met de Joden van Medina virulent antisemitisch. Hitler bewonderde het mohammedanisme – vanuit een gemeenschappelijke Jodenhaat. Stalin haatte de Jood Trotski. En bijna alle “politiek correcte” linksen komen uit een Jodenhatend nest. (5) De strijd van “de Palestijnen” tegen Israël is géén vrijheidsstrijd van “een soeverein volk” maar een jihadistische drang om verloren mohammedaans gebied te heroveren. De Arabieren zullen de strijdbijl niet begraven tot alle Joden daar zijn gedood of onderworpen Daarom is er in dat conflict geen volkenrechterlijke oplossing mogelijk. (6) In een reactie op zijn “ontslag” als columnist verklaarde Abou Jahjah dat hij “als Belg in een bezet België” ook de wapens zou opnemen tegen de bezetters. Hij “vergeet” blijkbaar dat er in dit land – net als in de buurlanden – al bezette gebieden bestaan. Denk aan de “no-go”-zones in Molenbeek of Anderlecht. Maar tegen die bezetters zal hij nooit de wapens opnemen. Integendeel – hij is een van hen. (7) Abou Jahjah is een wolf in wolfsvacht. Voortaan zou men dus beter spreken over: Abou Neehneeh.

  3. Fend zegt:

    Bij mijn weten is Molenbeek of Anderlecht niet door militairen van een andere staat bezet. No-go-zones is meer dan overdreven.

    • Nolens Volens zegt:

      Ik weet niet hoe ver een herkenbare Jood zou raken bij een avondwandeling in Molenbeek. Misschien kan de VRT er, als vervolg op Mohammed en Karima in Tremelo, eens een winkeltje van Moshe en Esther openen?

      • Fend zegt:

        Dat is dan weer het andere extreem, vergelijkbaar met Mohammed en Karima in de diamantwijk.

  4. Marc Schoeters zegt:

    Wat bedoel je, Fend? Dat moslims die een winkel openen in de Antwerpse diamantwijk lastig gevallen zouden worden? Dat de diamantwijk in handen is van de Joden – die met straatterreur hun gebied onder controle houden? U weet dus blijkbaar niet dat de Antwerpse diamantwijk een religieuze en culturele mix is – ook met talloze juwelenzaken van moslims? Dit in tegenstelling tot het monoculturele Molenbeek. Kent u de dagelijkse realiteit van de Joden in het huidige Europa? Bijna alle Joodse kinderen in Antwerpen volgen verdedigingscursussen – omdat zij op straat en op het openbaar vervoer bedreigd worden. De 11-jarige zoon van mijn Joodse kapster werd door vier Marokkaanse kopvodmeisjes op de bus volgespuwd. Dat wist u niet. Das haben sie nicht gewusst. En kijk ook eens goed waar op straat de betonblokken tegen bomauto’s liggen. Voor Joodse scholen en synagogen – niet voor moskeeèn. Verrassend, niet waar? U bent een volbloedse antisemiet, Fend. Het is door het toenemend antisemitisch geweld van mohammedanen in Europese steden en door goedpratende wegkijkers als u dat er op dit moment een exodus uit Europa bezig is van Joden. Een Jood is als een zalm in de rivier van de samenleving. Verdwijnt de zalm dan is dat een teken dat de rivier levensbedreigend vervuild is. Ik ga ook niet wachten tot een heilig verbond van jihadisten, stalinisten, aboujahjahisten, “antifascistische” fascisten en propalestijnse antisemieten onze steden veranderd in een tweede Beiroet of Bagdad. Nog even – en ook ik zal de plaat poetsen. U bent bedankt.

  5. Fend zegt:

    U geeft aan alles een draai zoals het u uitkomt, waardoor uw onzinnige polemieken logischerwijze steeds uitdraaien op leugens. Zelfs het einde van het leven van de zalm ziet u verkeerd. En die vergelijking met de Jood ! Ik heb geen zin hier nog verder op in te gaan want u zal immers altijd een stok achter de deur houden. Dat zijn geen gesprekken. Laat ik mij beperken met het punt dat ik geenszins een antisemiet ben, maar ik ben ook geenszins anti-Palestina. Voor u schijnt het leven maar uit twee categorieën te bestaan, voor en tegen. En informeer u misschien eerst eens een beetje over het leven en de dood van de zalm.

Reacties zijn gesloten.