Een koor in de maat, recht de Zwarte Zee in: over catastrofale resonanties

zwartezee
Een Russisch vliegtuig met het voltallige Rode Leger-koor, neergestort in de Zwarte Zee en dan nog op Kerstdag, dat is niet leuk. De passagierslijst bevatte, naast een handvol journalisten, ook nog de naam van Elizaveta Glinka, lid van de Presidentiële Raad voor Mensenrechten waar Vladimir Poetin zoals u weet zeer mee begaan is. Over de oorzaak van de ramp wordt in het duister getast. Het zou niet gaan om een terreuraanslag of een explosie, en de piloot zond geen noodsignaal uit. Er is dus “iets” aan boord gebeurd maar men weet niet wat. Ik heb daaromtrent een hypothese: het koor heeft zichzelf de dieperik ingezongen, en neen, dit is geen grap maar elementaire fysica.
vnjAls telg uit een bruin nest werd ik al op prille leeftijd in het VNJ gedropt, een paramilitaire jeugdbeweging die vanaf de peuterleeftijd een ijzeren discipline oplegde: alles gebeurde synchroon, op de maat, in kadans, op een manier die vandaag alleen nog in Noord-Korea gangbaar is. Eén uitzondering: als we op een brug liepen móesten we die kadans verbreken en lopen als normale stervelingen, niet synchroon dus, anders zou die brug instorten. Lekker even stampoeteren tussen twee oevers, ook in een drassige wei was dat het ordewoord (foto).
Een fysicaleraar heeft dat fenomeen vele jaren later bevestigd: elk voorwerp, ook een brug, heeft een eigenfrequentie. Als je het doet trillen op deze frequentie ontstaat er resonantie, de golven stapelen elkaar op en veroorzaken een enorme energie die het voorwerp kunnen doen uiteenspatten, letterlijk. Denk bv. ook aan de sopraan die een kristallen luchter kan doen springen op een bepaalde toonhoogte. En dat is meer dan waarschijnlijk ook gebeurd met het Alexandrov-koor in die Tupolev: Kalinka beginnen zingen en toevallig de eigenfrequentie van het vliegtuig geraakt, met zo’n 70 man tegelijk. Als wij op een schoolbus liederen zingen, of zelfs samen op het Vlaams Nationaal Zangfeest, is het weinig waarschijnlijk dat zoiets zich voordoet. Er wordt namelijk door elkaar en vals gezongen (zeker als Bart De Wever aanwezig is), waardoor er weinig gevaar is voor resonantie, de bus of het Sportpaleis zullen niet uiteenspatten. Maar dat Rode Leger-koor is echt wel een getraind eliteënsemble, wie vals zong zit al lang in Siberië. Als uit één mond zingen zij, met zware bassen die bouten doen losrammelen en vleugels doen splijten. Schoon, maar niet gezond.

Priemgetallen
korea2Dat brengt ons op een diepere betekenis van dit fatale incident: de natuur zelf waarschuwt ons voor éénstemmigheid en perfecte harmonieken. Zonder chaos is geen orde mogelijk. Priemgetallen zorgen er o.m. voor dat regelmatige cycli verstoord worden en dus niet eindeloos gaan resoneren tot de boel uiteenspat. Dat was het geval in 2016, een zeer deelbaar getal ( o.m. door 1,2,3,4,6,7,8,9) en dan ook een echt rampjaar, gelukkig gevolgd door het ondeelbare priemgetal en tegelijk geluksgetal 2017.
Meteen heeft dit ook politieke consequenties: synchrone bewegingen, waar totalitaire regimes zo van houden, deugen nergens voor. De parade leidt de catastrofe in. Net de asynchronie behoedt ons voor rampen. Als iedereen tegelijk de kraan opendraait, lopen alle watertorens leeg. Moesten alle vrouwen tegelijk hun maandstonden hebben, ontbrandt er direct een 3de wereldoorlog. Als iedereen tegelijk zijn geld afhaalt, zijn alle banken failliet. Als elke Belg op hetzelfde moment en op dezelfde toon “Boe!” roept, staat er in Europa geen steen meer op de andere, ik moet zwijgen want ik wil IS niet op ideeën brengen. Het vals zingende vrouwenkoor Pussy Riot werd door Poetin effectief naar Siberië verbannen, en dat zal hem duur te staan komen, want zonder dwarsliggers rijden de treinen niet, zoals een bekend Vlaams spreekwoord zegt.
Democratie heeft op die manier een metapolitieke functie: zolang iedereen maar wat door mekaar praat,- het geeft niet wat er gezegd wordt,- vermijden we fatale resonanties. Dat is het absolute tegendeel van de leuze “Eendracht maakt macht”, want eendracht doet vliegtuigen neerstorten: het Russische soldatenkoor miste één valszinger en eindigde synchroon zwemmend in de Zwarte Zee, ook zeer symbolisch.
french-cancanVanaf dan kijken we ook met andere ogen naar de harmonie en de zogenaamde sociale cohesie die ons zo wordt aangeprezen: het zijn de foute stemmen die de samenleving overeind houden. Zopas liet Johan Vande Lanotte, bijgenaamd de Keizer van Oostende, ons via Het Nieuwsblad weten dat hij naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 trekt met een eenheidslijst: hij legt daartoe zijn socialistische kepi neer en presenteert zich als trekker van één groot politiek project. Dat klinkt hemels mooi, ware het niet dat Steve Stevaert dat principe “Ein Volk-Ein Reich-Ein Führer” in Hasselt ook een decennium heeft toegepast, tot iedereen door had dat hij op die manier gewoon de oppositie wilde uitschakelen,- we weten ook waar het project van Steve is geëindigd.
De vergelijking Poetin-Vande Lanotte is er misschien wat over,- daarvoor is het 2de Kerst,- maar de ijzeren wetten van de fysica gelden voor beiden. Moge de Tupolev-ramp ons in het priemjaartal 2017 behoeden voor meer eenstemmigheid en kadaverdiscipline. Moge de chaostheorie ons plezier en afleiding brengen, maar ook heling en natuurlijk evenwicht.
Ook echter wil ik het koor der verdronken soldaten horen, een beetje vals en door elkaar, zoals ze het nooit mochten en waren afgeleerd. De gekte van de French Cancan, aan u allen toegewenst, regels onzeker.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

8 reacties op Een koor in de maat, recht de Zwarte Zee in: over catastrofale resonanties

  1. Marc Schoeters zegt:

    Het fenomeen van de collectieve resonantie die uiteindelijk leidt tot een catastrofe is ook geldig op geopolitiek vlak. Hoe meer mensen denken dat er een wereldoorlog gaat uitbreken – hoe groter de kans op zo’n vernietigende oorlog. In mijn omgeving merk ik dat steeds meer mensen een oorlog verwachten. Velen voelen een onbestemde angst. Zelfs collectieve dromen over rampspoed duiken op. Al deze vage en kleine trillingen versterken elkaar – tot ze één grote resonantie met dezelfde trillingsfrequentie worden. En dan – boem! Gebeurtenissen die normaal niet met elkaar in verband worden gebracht worden plots aangevoeld als het geroffel dat de grote paukenslag aankondigt. Bijvoorbeeld vorige week de moord op de Russische ambassadeur in Ankara. Uitgevoerd door een politieman uit de elite-lijfwacht van Erdogan. Met een wapen van Navo-makelij. En door een man die Altintas heet. In het Turks betekent “altin” “goud” en “tas” “steen”. Dus Goldstein – afkomstig uit een Joodse familie in Izmir. Resonantie! En nu een Russisch legervliegtuig gecrasht boven de Zwarte Zee. Vol muzikanten op weg naar Syrië. Weer resonantie! Had Obama niet gedreigd met “harde vergelding” – omdat volgens hem de Russen het mailverkeer van de Democratische partij hebben gehackt en zo de verkiezing van Hillary hebben gesaboteerd? Nog meer resonantie! En dan de “zelfmoord” van de Belg Yves Chandelon op 16 december in de Ardennen. Hij had als hoogste Navo-auditeur ontdekt wie ISIS écht sponsort. Men vond hem dood in zijn auto met een kogel in de kop en een pistool in de rechterhand. Alhoewel hij linkshandig is. Oeps – foutje. De resonantie wordt steeds sterker. Er lijken machten aan het werk die plannen hebben voor de ultieme wereldheerschappij. Zeg maar een Joegoslavië-partituur voor een grote planetaire symfonie. Met bijpassend vuurwerk waar Alexander Skriabin jaloers op zou geweest zijn. Boem paukenslag! Zalig Kerstfeest.

    • Gewoon een beetje speeksel op je linkervinger (wijs-) doen, ermee over een vers knoflookteentje wrijven, dan zorgvuldig de afstand bepalen van jouw locatie tot het dichtstbijzijnde laatste telefoonhokje (kan enige kilometers bedragen), die afstand vermenigvuldigen met 0,13, je die richting uit begeven (niet verder dan de berekende afstand) en ter plaatse het knoflookteentje begraven met een coating van kippenstront – en het gevaar is bezworen. Als de ondergrond van beton blijkt te zijn is er een probleem.

  2. Marc Schoeters zegt:

    Dank je, Marjorie. Een hele opluchting! Jij bent net als ik een patafysicus pur sang. Dat voel je zo. Resonantie. Je trillingen reiken tot hier. Echt. Hier: dat is Antwerpen. Drie problemen: in Antwerpen zijn er geen telefooncellen. Wel heel veel beton. En waar vind ik in deze stad kippenstront? Of werkt zo’n coating ook met andere stront? XXX

    • Het kàn inderdaad wel wat meer kilometers bedragen, maar waar een wil is is een weg. Je moet dan wel de jetlag trotseren die onvermijdelijk optreedt bij het verlaten van het Antwerps territorium. 🙂

    • Wat die coating betreft: heb ik nog eens nagezocht. Er zijn auteurs die beweren dat een mengsel van methanol, antivries, badolie en alcohol ten Oosten van de Oeral een gunstig effect heeft opgeleverd. Valt misschien gemakkelijker te vinden.

  3. Hans Becu zegt:

    ? ???

  4. Koenraad zegt:

    Hoogtijd dat het weer langer klaar blijft. Zo te lezen zijn sommigen in een zwart gat getuimeld. 😉

  5. P. Eggermont zegt:

    Al gehoord van het et-ceteraprincipe? We gaan er van uit dat we elkaars uitspraken in ons hoofd zelf verder moeten aanvullen, opdat deze begrijpelijk zouden worden. We creëren daarbij een context om ze te begrijpen…

Reacties zijn gesloten.