Omtrent Trump: als de spelbreker president wordt, is er veel plezier af.

trump-president-of-the-united-states-graphic
Ik ben zo langzamerhand klaar voor een grote bocht, en wie mij kent zal zich weinig verbazen. Het gaat over den Donald, sinds een paar dagen president-elect van een absolute grootmacht aan de overkant van de oceaan. Zijn optreden als outsider-kandidaat vond ik grandioos, de manier hoe hij de vloer veegde met het politiek establishment, zijn eigen partij inbegrepen, grensverleggend. Dat gekke kapsel, die clowneske maar tegelijk toch bottom-line-performances, ik herkende mezelf er helemaal in. Zijn overwinning (waar hijzelf, vermoed ik, nog het meest verbaasd over was) bezorgde heel politiek-weldenkend Europa kippenvel en inspireerde me tot een paar vlammende apologieën, die zowaar applaus opleverden bij de facebookgroep “European supporters of Donald Trump”. Vooral die haat van links tegen een democratisch verkozen president die toevallig hun mening niet deelt, dat vond ik zo degoutant en versterkte nog het beeld van de anti-elitaire zwarte ridder.

De Koning drinkt
Maar nu zit de rebel dus in het Witte Huis, en dat schept een paar problemen voor geboren caractériels als ondergetekende.
Ten eerste de situatie zelf: de anti-establishmentkandidaat die nu het centrum van de nieuwe (?) elite wordt, met vers benoemde oligarchen en kleinere waterdragers, een exacte kopie van het bestaande systeem dus. Er zijn veel manieren om oppositie te voeren, maar er zijn weinig varianten in de machtsuitoefening. De transformatie van dissident en spelbreker in potentaat doet Trump veel van zijn glans verliezen en maakt hem, nu ja, tot een tamelijk ordinaire beleidspoliticus met weliswaar wat extravagante ideeën die nu pas op hun bruikbaarheid moeten worden afgetoetst.
Dat houdt dan weer verband met een tweede vaststelling: met de minuut wordt den Donald vriendelijker, aaibaarder en meer geneigd tot het compromis. Waar is de bullebak van twee weken geleden? Barack Obama heeft er zopas al vaderlijk-fijntjes op gewezen: Trump zal een wake-up call krijgen als hij het ambt opneemt” (CNN). Anders gezegd: word wakker, Donald, dit is Washington, spreek eens een beetje als een grote mens of euh… staatshoofd. En jawel, de muur is al deels overgegaan in hekkenwerk (dat is de bestaande toestand), de tien miljoen uit te zetten illegalen werden er snel twee tot drie, en enkel criminelen. En niet te vergeten: de benoeming van Reince Priebus, de huidige voorzitter van de Republikeinse Partij, tot stafchef van het Witte Huis, kwestie van de door hem geschoffeerde olifantenpartij wat te paaien. Op zich allemaal heel tactisch en elegant, maar gingen we nu niet net van den Donald houden wegens zijn gebrek aan elegantie?
Het voornemen van Trump, ten derde, dat wél overeind blijft, namelijk de klimaatakkoorden aan zijn laars lappen en de planeet verder om zeep te helpen: daar ben ik helemaal niet mee. Natuurlijk is die global warming geen door de Chinezen uitgevonden hoax, dat moet een grapje zijn van den Donald, of anders is hij echt helemaal betoeterd.
Conclusie: we hebben hier te maken met een nar die per ongeluk op de troon terecht is gekomen. De apotheose maar ook de limiet van het populisme. Het schilderij van Jacob Jordaens komt ons voor de geest: De Koning drinkt” (1638), een tafereel waarin de verkozen volkskoning tussen zijn gelijken de beker heft, wetende dat het toch maar voor één dag is. Zoniet, dan stijgt de macht de nar naar het hoofd en zijn de gevolgen niet te overzien. Santé. Komaan Donald, ga nu naar huis en zeg dat het allemaal om te lachen was.
De eerlijkheid gebiedt me ook te zeggen dat ik me maar in het verschijnsel Trump ben beginnen interesseren nadat Bernie Sanders afviel, de échte anti-establishmentkandidaat. Donald Trump is en blijft een waardevol politiek element, absoluut noodzakelijk in dit door de penseé unique vergiftigd landschap, maar net zo iemand moet in de oppositie blijven en zich niet laten corrumperen door de macht en de logica van het compromis. Opposanten moeten verliezen, want anders worden ze irrelevant. Dat schreef ik al eerder: je hebt geboren critici en geboren managers. Donald Trump behoort ontegensprekelijk tot de eerste soort, Amerika en de wereld verliezen een begenadigd satiricus en stand-up-comedian.
Het is dus niet omdat ik sympathie koesterde voor de hond in het kegelspel, dat ik hem ook de macht gun over een van ’s werelds grootnaties. Jammer voor al die rechtse rakkers die zich koesterden in mijn Trumpologieën van de laatste weken. Maar dat de linksen zich evenmin illusies maken: van zodra er zich een nieuwe Zwarte Piet aandient ben ik weer mee en ga voor het volle zwart tegen het volle wit, met zo min mogelijk grijs.
Lasciate ogne speranza, voi ch’intrate, zo luidt de spreuk aan de ingang van het Danteske hellegat. Pook het vuur maar aan, een nieuwe lading verbrande narren is onderweg.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Omtrent Trump: als de spelbreker president wordt, is er veel plezier af.

  1. Koenraad zegt:

    Juist, en ik verwijs bijvoorbeeld naar de fijnbesnaarde Netanyahu die Trump na een eerste telefoongesprek een ’echte vriend van Israël’ noemde. Zoals de indianen mogen de Palestijnen in hun reservaten blijven wegrotten… En ook vastgesteld : op elk ‘programmapunt’ is de rechtse messias al teruggekrabbeld.
    Daarbij, die verkiezingen worden door onze media torenhoog over het cowboypaard getild. Het gaat over circa 4,5% van de wereldbevolking maar het klonk precies of heel de wereld moest kiezen… Trouwens, bijna de helft van de kiesgerechtigden in de VS is niet komen opdagen. Een finale keuze tussen twee gecontesteerde kandidaten was heel smalletjes.

  2. eddy zegt:

    De klimaatopwarming kan er zijn, is er (’t is maar te zien vanuit welke data je vertrekt, en waar de meetpunten opgesteld staan), maar dat klimaatopwarming veroorzaakt wordt door de mens is een hoax. Vele “wetenschappers” en hun sektarische volgelingen zien hun dagelijks brood in, en hun dikbetaald ambtenarenpensioen gewaarborgd door de opwarming toe te wijzen aan menselijk handelen. Ze mogen dan univ profke zijn, geen probleem, dat wordt ge tegenwoordig zonder een deftig IQ. Maar aan die ambtenaarkes : dat ze eerst eens stoppen met hun vliegtuigreizen (moeilijk, hé), dat ze eerst eens een deftig beroep aanleren, dat ze eens stoppen met alle dagen van O’tende of A’pen of Gent naar Brussel te gaan met hun wagen, enz… En zoek gewoon eens oplossing voor de klimaatwijziging. Maar dat is teveel gevraagd, dat gaat hun petje te boven.

Reacties zijn gesloten.