“Mamasé – mamasà” – Vlaanderen ontwaakt uit zijn sluimer

bdwGisteren vond de N-VA-familiedag plaats in het pretpark Plopsaland te De Panne. Een gebeuren waarin de leiders van Vlaanderen’s (nog steeds) grootste partij een volksbad namen, maar waarin de duizenden partijmilitanten ook hun voormannen (sorry Liesbeth) van dichtbij konden bezig zien, zelfs betasten, en dit in poses die hen als ‘gewone mensen van vlees en bloed toont’. Met het waterkanon schieten bijvoorbeeld. Of meezingen met K3.

De CD&V doet dat als ‘gezinspartij’ natuurlijk ook graag, en is eveneens een trouwe klant van Studio 100/Plopsa. Het levert nu eenmaal naast militanten-goodwill ook mooie plaatjes op en prima TV-materiaal vol blozende mama’s, lachende kindjes en scorende papa’s.  Toch was die N-VA-familiedag nog van een andere allure. Want achter en onder de vrolijke K3-deunen gonsde het van de nieuwe ballon die de partij zonet opliet: de mogelijkheid om de noodtoestand in te voeren waarbij, ik zeg maar wat, de burgemeester van je dorp je uit je bed kan laten lichten als je het niet eens bent met zijn plannen om een natuurgebied te verkavelen. Of hoe leut en karwats een perfect Bruegheliaans duo kunnen vormen.

Verstand op nul

“Wij zijn de onbetwiste volkspartij van Vlaanderen”, liet de roerganger optekenen. Dat is zeker zo. Maar ook een partij dus die graag de noodtoestand à la Erdogan zou laten afkondigen, én een partij die vooral het kapitaal en de bedrijfswereld wil bedienen, waarmee de zogenaamde middenklasse verzocht wordt zich solidair te verklaren. De rest mag creperen. Sta me toe van hier een paar donkerbruine déja-vus uit de moderne geschiedenis aan te koppelen: ook in de jaren dertig van vorige eeuw waren de dagdromen rond een Nieuwe Orde niet van de lucht, en moest het maar eens uit zijn met al dat burgerlijk-libertair gedoe.

De tijden zijn natuurlijk veranderd: je brengt geen mensenmassa’s meer op de been om te juichen bij elke vijf woorden van de grote leider, afgewisseld met fanfaregeschal. Zelfs extreem-rechts moet die evolutie accepteren. Op de IJzerwake van 2011 mocht ik dat nog voor 5000 diehards doen,- een stijloefening die ik me nooit een seconde heb beklaagd, maar het blijft een marginaal gebeuren, dat gemodder in Steenstrate.

Het nieuwe normaal voor een waarachtige Vlaamse Landdag, gedestilleerd uit de geïmplodeerde IJzerbedevaart, het aftandse Zangfeest en andere samenscholingen, is de zwartgele gezinsdag in het pretpark. De fusie tussen de traditionele leeuwenvlag en het Studio-100-idioom, in casu de meidengroep K3, is daarbij het sluitstuk van de transitie.

Ooit stonden die drie K’s voor Koning-Kerk-Kapitaal, zijnde de drie pijlers waarop de Belgische staat is gebouwd. Vandaag weerspiegelen zij perfect wat de N-VA als culturele richtsnoer hanteert: je moet het moeiteloos kunnen meezingen, je mag er zeker niet bij nadenken, en er horen gebaren bij die je ook al (liefst in de maat) met z’n allen moet imiteren. Vergeet het Horst Wessel Lied: K3 doet ons dromen van een eendrachtig Vlaanderen, met alle neuzen in dezelfde richting en het verstand op nul.

Bekijk maar eens dat filmpje waarin de partijvoorzitter, de troepen overschouwt, en, ergens vanuit ijle hoogten op de tinnen van een kartonnen kasteel, de gebaren uitvoert die bij “Hallo, hallo, wie heb ik aan de lijn?” en “Mamasé-Mamasà” horen. Indien een intellectueel genie als Bart De Wever zich daar niet te goed voor voelt, welke kniesoor zou dan nog durven zeuren dat de partij Vlaanderen zoetjes aan in de richting duwt van een infantiele jaknikkerij?

En merk hoe Pol Van Den Driessche toch nog meeklapt, ietwat half verscholen, onwennig maar goedbedoeld, in het besef dat het refrein inoefenen van Mamasé-Mamasà zelfs een hopeloos verbrande vrouwengek weer op het rechte pad kan brengen en, wie weet, na het vagevuur nog terug de Brugse burgemeesterssjerp oplevert.

Beiden staan op dat dak -en niet tussen het volk- naar verluidt uit veiligheidsoverwegingen: dat die noodtoestand er maar rap komt, kunnen alle potentiële boe-roepers preventief opgepakt worden.

Overeenkomstig de wetmatigheid dat een politieke emancipatie hand-in-hand gaat met een culturele renaissance, zal een groots Vlaanderen herrijzen zoals het nog nooit bestaan heeft, ook niet in de middeleeuwen. Het pretpark in De Panne –waar je op de dijk bijna niet meer in het Nederlands bediend geraakt, dit terzijde- is één grote uitzonderingstoestand die nog groter en nog uitzonderlijker wordt dankzij de decimering van alle hersencellen, nodig voor de heropstanding.

Van Vlaamse leeuw naar sprekende schoothond: in Gert Verhulst schuilt waarachtig een visionair.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

5 reacties op “Mamasé – mamasà” – Vlaanderen ontwaakt uit zijn sluimer

  1. Marc Schoeters zegt:

    Het wordt al te vaak vergeten. Het Vlaams republikanisme kent een lange maar helaas veronachtzaamde traditie van stilistisch hoogstaand scheldproza. Deze tekst van Johan Sanctorum past daar moeiteloos in. Hij doet me denken aan de in vitriool gedoopte pen van Johan Anthierens zaliger. En dat bedoel ik als compliment. Een “verslag” van de NVA-dag in het pretpark die van heel dat “familiegebeuren” geen spaander heel laat. Zinnen die zo raak schieten dat er geen waterkannonnetje tegenop gewassen is. Vlaanderen is nu het enige land in Europa dat nog iets straffers heeft dan een populistische politieke partij – namelijk een plopsalistische partij. Met politici die op fietsjes elkaar omver rijden en dan luid op hun mama(sé) roepen. Politici die met uit de kluiten gewassen waterpistolen hun verbale ejaculaties over veiligheid kracht bij zetten. De modderige gracht van de verandering! En het hoeft zelfs allemaal niet veel te kosten. Gewoon op de toren in Diksmuide aan het AVV-VVK het cijfertje 3 plakken. VVK3. Ideetje, Verhulst!

  2. hans becu zegt:

    Ik stel alleen maar vast dat heel Europa volstrekt sentimentaliseert en verkleutert. Vlaanderen is daar geen uitzondering op, wat zou je willen. Maar Vlaanderen is wel een van de weinige landen waar extreem niet in opmars is. En Dewever wil stemmen halen, de andere ook. En geeft toe, wie leest nu Acta Sanctorum ?

  3. a zegt:

    Gij, Hans Becu.

  4. Miel zegt:

    Gezelligheid komt voor de val. De twee grote Vlaamse volkspartijen die de N-VA voorgingen (de CVP onder Dehaene en de SP onder Stevaert), werden allebei gehalveerd vlak na een gezellige familiedag met Will Tura of met Teletubbies. Met K3 zal het niet anders zijn.

Reacties zijn gesloten.