De boerkini als déjà-vu: een goeie 100 jaar geleden was dit hier het normaal

In haar slotoffensief, genaamd “komkommer 2016”, heeft de N-VA nu de papieren vlieger gelanceerd waarop staat boerkini verboden aan onze stranden”. De boerkini is, zoals geweten, de moslimtegenhanger van de bikini en bedekt het lichaam zedig, overeenkomstig het puriteins karakter van deze religie. Handig is het niet: je kan er nauwelijks mee zwemmen, en vraag maar eens aan de Egyptische vrouwenploeg beachvolleybal, die deze Olympische Spelen slaag kreeg van de Duitse meisjes, hoe makkelijk je in zo’n skipak scoort. Voor de N-VA geldt het argument dat zo’n boerkini een symbool is van vrouwenonderdrukking, aldus Nadia Sminate: We moeten absoluut vermijden dat er in Vlaanderen vrouwen met een boerkini rondlopen. Niet in het zwembad, maar ook niet op het strand. Ik geloof niet dat vrouwen in naam van het geloof met zo’n gedrocht op het strand willen rondlopen. Als je dit toelaat, zet je de vrouwen ook aan de kant van de maatschappij.’
Van burkini naar bikini

Agent berispt strandgangers omwille van hun zedeloze kledij (1921)
Afgezien van het feit dat ik geen jota geloof hecht aan de feministische intenties van de N-VA, een echte partij van stoere mannen met een paar excuustruzen, beweegt men zich met dat argument ook op cultuurfilosofisch glad ijs. De mode is namelijk altijd een mannenzaak geweest, en ook de bikini, in 1946 gelanceerd als ode aan de Amerikaanse atoomproeven op de Bikini-atol (zie: Bikini, of de triomf van de vooruitgang’), is een bijzonder seksistisch geïnspireerd lapje textiel dat mannen op een en ander een betere uitkijk moest bieden op vrouwelijke vormen. Na enige treuzelen en een pauselijk verbod (wat de belangstelling alleen maar deed toenemen) stapte de vrouw dus in dat niemendalletje en deed met overgave wat van haar verlangd werd. Wilde ze dat echt? Ach, was wil dass Weib, vroeg Freud zich al af. Het antwoord is waarschijnlijk even dubbelzinnig als het antwoord op de vraag of moslimvrouwen met zo’n boerkini willen rondlopen. Het is de man die het dicteert en de ‘wil’ van de vrouw stuurt, wat dan zowaar resulteert in voorschriften, dress codes, een trend of mode.

Handig is het sowieso niet

Dus ja, ik blijf van mening dat we ons niks moeten laten opdringen door de islam, en neen, we moeten nu niet hypocriet gaan doen en op de verkeerde slakken zout leggen. Als ik trouwens onze strandmode bekijk van rond 1900 en ik leg er een afbeelding van de boerkini naast, zie ik maar weinig verschil. De badmode van rond de eeuwwisseling is een uitloper van het Victoriaanse tijdperk waarin de seksuele moraal de vrouw letterlijk in een keurslijf van de preutsheid dwong, terwijl de mannen volop de katjes in het donker knepen. Onderdrukking zei u? Leer eens wat geschiedenis hé, N-VA-ers, uw voorzitter is toch een historicus dacht ik.

Vanuit dat perspectief is een boerkini-verbod lichtjes absurd. Zo lang zij óns de wet niet dicteren, zal het me worst zijn wat zo’n moslima over haar lijf trekt. Men hindert of choqueert er anderen niet mee, men kan het hoogstens als visueel onaangenaam ervaren (een ‘gedrocht’), maar dat gevoel heb ik ook met vrouwen in joggingpak. Er een cultuurkritische draai aan geven is hachelijk en zo doorprikbaar. Zeg dan gewoon: wij, mannen, willen borsten en billen op strand, en zeker van die afgebleekte die alleen het slaapkamerlicht hebben gezien, dat is dubbel opwindend. En ja, we nemen aanstoot aan die boerkini omdat we de islam die ons de stuipen op het lijf jaagt spuugzat zijn. Maar toch niet omwille van dat duikerspak an sich? Een verademing is dat, politiek die zich aan een parler-vrai-discours houdt.
Kledij dient nu eenmaal, behalve om ons tegen de weersomstandigheden te beschutten, als seksueel signaal. Het strand is, wier zal het ontkennen, niet alleen een solarium maar vooral ook een plek van het spektakel. Ook de boerkini ontsnapt daar niet aan: in feite is dit kledingstuk in natte toestand best wel suggestief en zal het onvermijdelijk evolueren in de minimalistische richting.
Ach, het meest vanzelfsprekende zou zijn dat iedereen, als de temperatuur dat toelaat, gewoon erbij loopt zoals de natuur hem/haar geschapen heeft. Maar daar is ook onze moderne samenleving niet klaar voor, naturisten worden weggestopt achter hagen en muurtjes, en wie toch naakt loopt, wordt beboet wegens zedenschennis. Pikant detail in deze Olympische tijd is overigens dat sport bij de oude Grieken naakt werd beoefend (weliswaar men only), en dat het toch een mooi symbool van menselijke gelijkheid zou kunnen zijn. Maar ook daar is de N-VA, wed ik, niet voor te vinden, noch de paus noch enige imam, en de modewereld al helemaal niet. Misschien een teken dat we op dat spoor echt wel goed zitten.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

7 reacties op De boerkini als déjà-vu: een goeie 100 jaar geleden was dit hier het normaal

  1. bertie zegt:

    Ik herinner me nog levendig de toenmalige heisa over de monokini aan de Vlaamse kust. Zolang het verboden was om topless te zonnebaden, was het voor vele buikliggende vrouwen een psychologische daad van verzet om toch maar heimelijk dat beha-bandje achteraan te durven losknopen. Met het roekeloos vergeten losgeknoopte bovenstukje daarna uitdagend op de rug draaien was een provocerende drijfveer om het strenge verbod te omzeilen, toen daar nog kwistig boetes voor werden uitgedeeld.
    Ordehandhavers worden intussen ingezet om andere katten te geselen en het is echt sedert geruime tijd overal toegelaten om met alleen een broekje aan van de zon te genieten. Er zijn vandaag dan ook veel minder monokini’s te ontdekken op het Vlaamse strand dan toen het nog niet mocht en vervolging dreigde. Dat is een neerwaartse statistiek die iedere man ongetwijfeld zelf reeds heeft afgevinkt, terwijl vrouwlief lekker ingesmeerd pannekoekgewijs egaal ligt te bruinen. Brute pech onderweg tijdens lange, eenzame strandwandelingen in het heetst van de dag op en neer langs de vloedlijn, met de speurende blik vanachter een donkere zonnebril landinwaarts gericht.

    Laat ons dus vice versa die al bij al zeldzame boerkini aan de Vlaamse kust vooral niet verbieden, want dan krijgen we vast en zeker datzelfde effect, maar dan omgekeerd : veelvoudige oproepen aan moslimfundi’s en anarchistische linkiewinkies om zich eens letterlijk extra in te spannen, precies omdat het verboden zou zijn. En méér boerkini’s wil de N-VA volgens het proefballonnetje nu juist niet, maar minder, minder, minder!

    Anderzijds is er voor helemaal bloot in Bredene een stukje strand voorbehouden. Voor helemaal gekleed kan dan wellicht ook, op een ander voorbehouden stukje strand, om klaar en duidelijk te illustreren dat de zogenaamde multiculturele “samenleving” dan wel helemaal weggedeemsterd is. Tenzij we Adam in zijn kostuum met Eva in haar boerkini integraal op hetzelfde kleine stukje strand in Bredene gaan laten paraderen. Les extrêmes se touchent, zodat de gezamenlijke overlast die beide ultra’s veroorzaken uiteindelijk tot een strikt minimum herleid wordt en mekaar zowaar opheft. Zo wordt de overgrote meerderheid van de normale badgasten overal elders althans met rust gelaten en dat is een nobel streefdoel.

    • Hans Becu zegt:

      Berti
      Ik,geloof niet dar er ooit een vrouw onder druk werd gezet door haar familie om in monokini te zonnen, en ik denk dat daar het fundamenteel verschil ligt.

  2. hans becu zegt:

    Sanctorum de cultuurrelativist. Net zoals de linkse apologeten van de Islam verwijst hij naar het victoriaanse tijdperk. Klassiek : het was hier vroeger ook zo, lees, we zijn niet beter dan de Moslims. Dat e.e.a. bij ons toch wel een beetje in de goeie zin is geëvolueerd, en in de Islam al eeuwenlang helemaal niet, is blijkbaar bijzaak.
    De essentie : natuurlijk heeft verbieden zin. Het rookverbod, snelheidsbeperkingen, verbod op dronken rijden, verbod om te discrimineren, verbod op racisme, al die verboden hebben toch wel enig effect gesorteerd bij het bevorderen van de levenskwaliteit en de bescherming der rechten van zwakkeren in onze samenleving. Alleen, hoofddoeken en boerkini’s en tutti quanti, ho maar. Sanctorum sluit zich hier aan bij de zeer selectieve houding die links stelselmatig aanneemt als het over verbieden en repressie gaat. Fiscale fraudeurs : repressie. Sociale fraude, mmm. Iemand die dronken een ongeval veroorzaakt, keihard de bak in. De drugsverslaafde die onheil aanricht is slachtoffer, en repressie is dus uit den boze. Toppunt is de houding van links tegen terreur. Wetgeving aanpassen om preventief, binnen het kader van de rechtsstaat te kunnen optreden tegen terreur is heiligschennis. Het alternatief, dat kent geen mens. Laten doen zeker ? Verwacht maar alle heil van de-radicalisering programma’s waarvan geen hond weet wat ze eigenlijk inhouden en welk resultaat ze opleveren. Een blik welzijnswerkers en een zak subsidies. Nog maar eens. Tenslotte is er de pragmatiek. Je kan als samenleving niet optreden tegen wat er in de hoofden van mensen omgaat. Je kan wel optreden tegen uitingen daarvan. Je kan niemand verbieden racistisch te denken, je kan wel optreden tegen uitingen van racisme. Heel die vestimentaire terreur van de Islam die exclusief tegen vrouwen gericht is moet op de schop. Zo simpel is het. Ik kan nog altijd niet begrijpen dat zovele mensen blijkbaar nooit stilstaan bij de absoluut gruwelijke dominantie binnen de Islam van de groep t.a.v. het individu. Het individu heeft geen rechten, en zeker vrouwen niet. Afvalligheid betekent de dood, in Europa betekent het maar al te vaak sociaal isolement en uitsluiting uit de groep. Het mag dan mss zo zijn dat sommige vrouwen uit vrije wil een hijab aantrekken, het is duidelijk dat de vrije keuze van de dames allerminst gegarandeerd is. Er waren overigens ook conservatieve vrouwen in Europa en de VS die tegen de vrouwenemancipatie tekeer gingen, soms erger dan mannen. Betekent dat dan dat vrouwenemancipatie verwerpelijk was ? Bij Moslima’s zal dat niet anders zijn. Die vestimentaire terreur is en blijft verwerpelijk, en hoort niet thuis in een vrije samenleving. Dus moet ze verboden worden. Ook om als Westerse samenleving symbolisch eens en voor altijd een dikke streep in het zand te trekken : tot hier en niet verder. Het wordt hoog tijd dat we dat doen, en laat de booslims maar boos worden. Onze halfslachtige en slappe houding heeft ons al genoeg in de problemen gebracht : van honderdduizenden niet-geintegreerde parasitaire medeburgers die sociaal en economisch massaal disfunctioneren, tot onversneden haat en terreur. En wie zich nog illusies koestert dat moslims zullen bijdraaien als je het vriendelijk vraagt, kijk dan maar eens naar het gedrag van onze “Vlaamse Turken”. Ataturk draait zich om in zijn graf. Hij wist verdorie maar al te goed waarom hij de hoofddoek verbood. En we hebben geen keuze. Het Nazisme hebben we er ook enkel maar onder gekregen door genadeloze repressie. Het zal bij de Islam niet anders zijn.

  3. Marc Schoeters zegt:

    Net een zalige vakantie in het oude Europa achter de rug. Slovenië, Trieste, Zagreb. Op drie weken tijd nauwelijks vijf hoofddoeken gezien. Plus één boerka. Ik ben het met Houellebecq eens dat echte vakantie betekent zo weinig mogelijk geconfronteerd te moeten worden met je weet wel wat. En nu terug in eigen land – dat hoe langer hoe minder mijn eigen land is. Een mens moet echt eens op reis gaan naar een land zonder je weet wel wat om te beseffen hoe aberrant en onleefbaar het hier is geworden. Het is trouwens opvallend hoeveel jonge mensen die hier geboren zijn – vooral met een goede opleiding – het hebben over emigratie. Jaarlijks verlaten meer dan 150.000 Belgen de puinhoop van hun land. Voor mij zijn dat de echte vluchtelingen van deze tijd. Ook ik vind het steeds moeilijker om te leven in een land met op elke hoek een para of een haatmoslim. In Antwerpen dagelijkse realiteit. Ik ging gisteren voor het eerst terug op internet. Tien minuutjes maar – en toen heb ik het weer afgesloten. Nog erger dan het fascisme van de islam vind ik zijn politiek-correcte collaborateurs. Na weer een prachtreis door de Balkan – waar het echte Europa nog standhoudt – kan ik niet meer tegen de gekken die totaal ondoordacht onze beschaving verkopen. En met beschaving bedoel ik dus niet Coca Cola, Pokemon en Studio Brussel. Maar Joyce, Rilke, Montaigne, Rabelais, Fellini, Freud, Svevo, Mahler, Chagall – en al dat andere moois. Wat heeft me doen besluiten om gisteren mijn internetgebruik na tien minuten af te breken? Op de website van Knack las ik hoe een lesbische feministe het dragen van een boerkini meende te moeten verdedigen. De tweede feministische golf is gestart met het afwerpen van de bh – als “teken van onderdrukking”. En vrouwen die er toch een bleven dragen werden beschouwd als “onvrij”. En nu verdedigen dezelfde feministen dus het zwemmen met een boerkini. Als “vrije” keuze van de vrouw. Werkelijk – politieke correctheid is erger dan een hersentumor. Het doodt ook anderen. En het voortdurend vergelijken van mohammedaanse gebruiken met voorbeelden uit onze geschiedenis is een vorm van on-denken. Het is ook een bewijs dat men nog altijd niet het diep autoritaire en ahistorische karakter van de mohammedaanse ideologie begrijpt – die dwars staat op elke emancipatorische vooruitgang en op wat Kant de bevrijding van de individuele mens “uit zijn zelfopgelegde onmondigheid” noemde. De boerkini is een schoolvoorbeeld van zo’n zelfopgelegde onmondigheid. Een slaaf die zegt dat hij zijn ketenen uit vrije wil draagt, dat hij het recht heeft die ketenen te dragen, of zelfs dat zijn ketenen modieus en mooi zijn – is en blijft een slaaf. De boerkini (en boerka en hoofddoek) dan maar verbieden – ook al weet men dat daarmee geen einde komt aan die zelfopgelegde slavernij in het hoofd onder die boerkini? Ik zou zeggen ja- om dezelfde redenen waarmee men het publiek dragen van andere fascistische symbolen verbiedt. Gaat het iets oplossen? Ik vrees van niet. Er zijn voor West-Europa geen oplossingen meer. Het is verloren. De komende jaren gaan een spiraal van geweld en tegengeweld worden. Voor het denkende individu van de oude Europese beschaving – genre Joseph Roth of Stefan Zweig – is er nog maar één optie: zelf vluchteling worden. Naar een van de beschavingseilanden die nog stand houden tegen de barbarij. En wachten op een nieuwe reconquista en een nieuwe renaissance – ook al kan dat wachten zoals in de donkere eeuwen tussen 600 en 1000 heel lang duren.

  4. filips bossuyt zegt:

    Eens naar Elsevier gaan, om de reactie van Afshin Ellian over de boerkini !
    Zo’n journalist hebben wij niet in onze Vlaamse pers.

  5. Annemie zegt:

    Geen enkele vrouw die hier reageert, het is wel onze zaak. Eergisteren in de Panne zag ik enkele vrouwen, niet in burkini, maar met lange rokken en sluiers zwemmen in de zee. Hun mannen alleen in shorts. Gevaarlijk trouwens en zo onrechtvaardig. Het maakt me bang.

  6. Marc Schoeters zegt:

    De Jongsocialisten – je weet wel: dat hoogbejaarde clubje zoontjes en dochtertjes van de splinterpartij der Alte Kameraden – organiseert vandaag in Oostende een “dive-in voor vrijheid”. Iedereen mag er aan deelnemen en volledig vrij zijn of haar zwemtenue kiezen. “Monokini, boerkini, zeemeerminpak, bermudashort” – het maakt allemaal niet uit. Vrijheid, blijheid! Laat duizend badpakken bloeien! Fijn! Ik ben als levenslange anarchist altijd een vurige voorstander geweest van vrijheid. Dus heb ik de Jongsocialisten laten weten dat ik graag wil deelnemen. Dat het vandaag nogal ijzig zomerweer is houdt me niet tegen. En ook niet dat ik niet weet welke Sp.a de jonge snaken nu precies genegen zijn: de Sp.a Bruis van Crombez, de Sp.a Blauw van Baby Tobback of gewoon de Sp.a Zwalp van de Rode Keizer van Oostende. Maar alla – voor de vrijheid zetten we even alle onderling gekrakeel opzij. Om zeker te zijn dat ik net als iedereen welkom ben op de Oostendse plage heb ik de Jongsocialisten alvast laten weten hoe ik met hen in zee wil gaan. Ik had gedacht aan een witte badmuts in iconische KKK-vorm, twee tepelklemmen met daaraan bevestigd een cartoon van Mohammed, en badsloefen met Indische swastikamotiefjes. Ik zal vanzelfsprekend geen zwembroekje dragen. Dat hoeft ook niet: ik ben de trotse bezitter van een onbesneden piemel met een lichte knik naar links. Ik ben dus helemaal klaar voor die “dive-in voor vrijheid”. Ik wacht met popelend ongeduld op het verlossende welkomstbericht van de Jonge Alte Kameraden. De tijd dringt!

Reacties zijn gesloten.