‘Augmented reality’: spiegelt de Pokemon-rage zich aan de Jihad?

Pokemon

Eén ding is zeker: de dagen van Louis Park, een Amerikaanse ex-militair die meevecht met de Koerdische milities tegen de Islamitische Staat, zijn geteld. Louis verveelt zich daar namelijk een beetje (vermoedelijk hebben de Koerden, die het nu toch wel druk hebben, de nutteloze veteraan ergens in een hoekje van de woestijn gedropt), en is aan het Pokemonnen geslagen. Wablieft? Welja, ik moest ook even bijlezen. Het betreft de nieuwe grote zomerrage van e-verslaafden én een nieuwe goudmijn voor de zieltogende Japanse spellenfabrikant Nintendo.

In Pokemon-Go wordt een virtuele spelruimte geprojecteerd op de echte wereld. Je jaagt op monstertjes die via een app op het scherm van je smartphone opduiken, je verzamelt ze en wordt ‘trainer’ van een soort minileger dat slag levert tegen andere bataljons.

Maar ondertussen loop je wel straten en pleinen af, in bos en hei, op zoek naar die opfloepende beestjes. Om dat technisch gedaan te krijgen ging Nintendo scheep met het Amerikaanse sofwarebedrijf Niantic, dat deel uitmaakt van, jawel, het Google-imperium. Via de Googlemaps krijg je dus een perfecte mix van virtuele realiteit (de Pokemons) en werkelijke geografie. Een mix die ‘augmented reality’ heet, uitgebreide realiteit of zoiets.

En dankzij dit nieuwe technologisch wonder zit Louis Park nu met zijn smartphone te spelen in de Syrische woestijn. Hij heeft daarbij – nu komt het- het plan ontvouwd om de mannen van IS uit te dagen tot een Pokemon-battle, een digitaal gevecht. Immers, ook zij kunnen de app downloaden, helemaal gratis zelfs. We zien het al helemaal voor ons: baardige jihadi’s die de kalashnikov ter zijde leggen, op elektronische smurfen jagen en de clash jolijtig in de cybersfeer uitvechten, waar je ontelbare malen kan doodgaan en terug opstaan,- de wereldvrede binnen handbereik. Niet dus: de brave mijnheer Park zal binnen de kortste keren aan flarden geschoten worden, want de waarheid komt nu eenmaal uit de loop van een (echt) geweer.

Kleine lettertjes

Pokemon-Go is natuurlijk ‘maar’ een spelletje en ik ga hier niet de ouwe mopperkont uithangen. Het is vermakelijk, sociaal, en zelfs goed voor de conditie want je moet er echt voor bewegen. Toch zou het evengoed een metafoor kunnen zijn voor de verdwazing waarin de westerse postmoderniteit is terecht gekomen. Alles is spel, alles vervaagt, er zijn geen grenzen, zelfs niet tussen virtueel en reëel, maar tegelijk lossen ook de grondwaarden op die onze cultuur ooit gestalte gaven: vrijheid, afstand, erbuiten kunnen staan, kritisch vermogen, al was het nog maar de simpele reflex “ho maar, wacht eens even” en “met wiens voeten wordt hier gerammeld?”.

Want ja, klein detail: de app slaat elke beweging die je maakt, elke locatie die je bezoekt, op in een logbestand, dat de spelverdeler, volgens de kleine lettertjes die niemand leest, vrijelijk mag gebruiken en doorverkopen aan derden. Meer nog: via de app en de daaraan verbonden account heeft Google toegang tot àlle gegevens op uw smartphone én de daaraan gekoppelde apparaten. Daarom is het spel natuurlijk ook gratis, zoals Facebook. Supermarkten kunnen ‘spots’ kopen bij Pokemon om volk te lokken. Of de overheid neemt een abonnement om uw doen en laten te traceren. Af en toe onder een auto lopen of een sloot in sukkelen wegens te veel schermstaren: het hoort erbij.

Andermaal, zonder de cultuurpessimist te willen uithangen: dat massafenomeen van lieden die allemaal hetzelfde zeggen en hetzelfde doen, met hun smartphone de straten afdweilen op zoek naar onbestaande beestjes,- het komt me voor als een van de redenen waarom we geen vat krijgen op de echte problemen die op ons af komen. We doen maar wat omdat we niet weten wat gedaan.

Het is dus ook en vooral een vorm van werkelijkheidsvlucht. Vrijetijdsbesteding die de pathologische vorm kan aannemen van een collectieve hysterie, als twee druppels water gelijkend op –horresco referens– het religieus fundamentalisme dat de kop opsteekt. Pokemon-Go, de westerse, postmoderne spiegel van de jihad?

In de woestijn krioelt het sowieso van beestjes die er al dan niet zijn, anders waren er geen drie grote wereldgodsdiensten ontstaan. Met dat verschil dat de kogels die Louis Park zullen omverblazen, echt zijn. Ik hoop deze keer dat mijn analyse, de conclusies en de prognose er helemaal naast zitten. De Koerden lijken me alvast niet geneigd om mee te gaan in de rage. Ergens moet iemand nog naast de beestjes kijken.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op ‘Augmented reality’: spiegelt de Pokemon-rage zich aan de Jihad?

  1. Pingback: FRANKRIJK, REVOLUTIE, HOLLANDE | HERSTEL DE REPUBLIEK

  2. Pingback: Frankrijk, Revolutie , Hollande ,King Willem en het ‘zwijgen’ van Mainstream&maffia-media. |

  3. Marc Schoeters zegt:

    Die hele Pokemon-rage krijgt na 14 juli 2016 wel een hele wrange ondertoon. Europa staat op de rand van een bloedige burgeroorlog. Een interne en externe oorlog tegen het mohammedanisme – de moorddadigste ideologie uit de geschiedenis van de mensheid. Meer dan 270 miljoen vermoorde mensen op 14 eeuwen tijd. We mogen en kunnen niet langer meer lijdzaam toekijken – nu ook de zeedijk in Nice bezaaid ligt. Niet met virtuele flutpoppetjes maar met de lijken van moeders en kinderen. Winston Churchill werd tussen 1937 en 1939 van de radio geweerd omdat hij waarschuwde tegen het nazisme. Het mohammedanisme is massaler en gevaarlijker dan het nazisme. En de politiek correcte collaborateurs zitten in bijna alle sleutelposities van politiek, media en cultuur. Hoog tijd om in heel Europa over te gaan tot de Reconquista – de koran verbieden, alle moskeeën sluiten, het dragen van de hoofddoek strafbaar stellen, de dubbele nationaliteit afschaffen en iedereen die de nazislam aanhangt uit Europa deporteren. Gaat dit te ver? Had men dat vóór 1939 ook maar met het nazidom gedaan. Het worden sowieso bloedige oorlogsjaren. Het heroveren van de unieke vrijheid van onze beschaving zal “blood, sweat and tears” kosten. Maar we moeten spreken en handelen. Nu. En ons niet verder laten verdoven en in slaap wiegen door infantiele spelletjes. De doden zullen helaas echt zijn. En de uitkomst van de strijd onzeker. Maar er is helaas geen weg terug.

Reacties zijn gesloten.