Optima, Van den Bossche, Termont,…: het ‘nieuws’ dat vijf jaar te laat kwam

Dezelfde journalisten die Daniël Termont nu aan de schandpaal spijkeren, hebben hem eerst jarenlang de hemel ingeschreven.
Termont2Termont moet spreken. Termont moet de volledige waarheid vertellen. Termont moet door het stof kruipen. Sinds het failliet van de Optima-bank komt het zwaartepunt van de kritiek steeds meer op de voorheen zo populaire en onbesproken burgemeester Daniël Termont te liggen. From hero tot zero, smeuïge details worden ons nu van alle kanten geserveerd: exclusieve feestjes in de nachtclubs van Cannes, champagne op het jacht van meester-ritselaar en ex-bankdirecteur Jeroen Piqueur, de connecties in het groezelige Gentse vastgoedcircuit. En vandaag wil Joël De Ceulaer, senior-writer van De Morgen, ook alles weten over de Gentse vrijmetselaarsloge met Daniël Termont als eminente broeder.
O, wat gaan we nog smullen de komende weken, de onvoorzichtige burgemeester is aangeschoten wild. Ondanks het EK voetbal en de Olympische spelen gaapte voor menig journalist het zwart gat van de politieke komkommertijd, en nu dit. Toch word ik niet vrolijk van dat Termont-bashen. Want als ik zijn naam even googel en de persarchieven induik, blijken werkelijk alle artikels, reportages, perscommentaren, analyses en tutti quanti van vóór 1 juni regelrechte hagiografieën,- haast Noord-Koreaans aandoende lofboodschappen. Daniël Termont was de belichaming van het echte volkse socialisme in de multiculturele modelstad Gent. Niet één journalist voelde zich in het recente verleden geroepen om eens, al was het maar vijf millimeter, diep te graven onder die vlekkeloos groene Ghelamco-gazon,- het voetbalstadion waarvan de financiering ook al in de Gentse beerput blijkt te drijven.
In maart trok De Standaard, die nu dapper meehuilt met de wolven, nog alle registers open via een dubbelinterview van voetbalcoach Hein Vanhaezebrouck en stadscoach (sic) Daniël Termont, die sympathieke, joviale, in de volksbuurten opgegroeide en immer dialect sprekende burgervader. Wie dit interview vandaag leest, weet niet of hij moet lachen of tandenknarsen bij zoveel journalistiek geslijm. En dat geldt evengoed voor De Morgen, Knack, of welk ‘kwaliteitsmedium’ dan ook: de bank moest eerst springen, pas daarna worden de lege champagneflessen geteld.
Journalistieke omerta
_DB18028Vaststelling: de schandpaaljournalistiek die nu losbreekt rond Termont en C°, is een compensatie voor de jarenlange melige humbug die ons werd ingelepeld. Dit nieuws komt twee, drie, vijf jaar te laat. De reguliere media doen hun werk niet, of erger: ze gaan mee in de vage omerta die hangt rond politieke figuren boven alle verdenking,- een zwijgplicht die ontstaat in de amicale cenakels van journalisten, politici en allerlei academische koffiedikkijkers.
Het is alsof journalisten ook beseffen dat ze tekort geschoten zijn (of erger: opzettelijk hebben weggekeken), en net daarom met een Optima-gate in overdrive gaan om hun blazoen op te poetsen. Neen, ik ben dus niet onder de indruk.
Nu zeven jaar geleden deden Frank Thevissen en ik in Media en Journalistiek in Vlaanderen’ (2009) al een boekje open over de normvervaging, eigen aan de ons-kent-ons-cultuur van politici en journalisten. We onthulden toen hoe een onbesproken icoon als Steve Stevaert, nog zo’n socialistische volksheld, de drijvende kracht was achter de broodroof van GvA-journalist Roger Van Houtte die wél een en ander dreigde uit te brengen. Resultaat was dat het boek zelf onder de journalistieke omerta werd toegedekt. Stevaert kantelde maar van zijn voetstuk in de nadagen van zijn politieke carrière, toen hij betrokken bleek in een verkrachtingszaak en uiteindelijk het Albertkanaal verkoos boven de publieke schande. Ook toen kwamen de aasgieren aangefladderd om zijn lijk aan stukken te rijten, terwijl haast niemand de Hasseltse cafébaas in zijn glorietijd zelfs maar een journalistiek strobreed in de weg durfde te leggen. Want elke inktkoelie wist: als je tegen de Stevaert-kar reed, was het over-and-out met je carrière.
Het nieuws blijft in Vlaanderen dus met grote vertraging komen, waardoor het oud nieuws wordt, ofte vijgen na Pasen. Het Termont-‘schandaal’ bewijst dat we nog steeds met een trage, luie, laffe en politiek-volgzame Vlaamse journalistiek opgescheept zitten. Opgepepte uitspraken van politici, hippe non-items, dat wel, maar echt raken aan heilige huisjes, ho maar. Trouwens … Joël De Ceulaer,- die loge, waar socialisten en liberalen gemoedelijk onder elkaar al die zaakjes beklinken, kom je daar echt nu pas op, in tempore suspecto?
En jawel, er wordt gepocht met ‘onderzoeksjournalistiek’, zoals bijvoorbeeld door Karel Verhoeven, hoofdredacteur van De Standaard, die dit voorjaar nog trots meldde dat “zeven journalisten de komende zes maanden tijd en een budget” kregen om “een kwestie uit te spitten”. Welke kwesties? Ik zoek ze met een vergrootglas. Terwijl heel dat Optima-gebeuren, inclusief het partijpolitieke feestje, zich toch onder hun neus afspeelde, lekker dichtbij. Je hoefde er niet eens dure reisbudgetten aan te spenderen, alleen een gezonde dosis speurinstinct, niet gehinderd door teveel angst om vijanden te maken.
Je zou bijna hopen dat we in Vlaanderen wat meer schandaalpers en roddelkrantjes hadden, al was het maar om de zogenaamde kwaliteitsmedia op te jagen en de perskaartjournalisten te dwingen om hun luie kont op te heffen. Want dat is ook nog zoiets: het idee dat je de privacy van de powers-that-be moet respecteren. Wat een politicus op het privé-jacht van een zakenman doet, gaat uiteindelijk niemand aan. Kwaliteit en discretie, ja, daar staan we op.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

6 reacties op Optima, Van den Bossche, Termont,…: het ‘nieuws’ dat vijf jaar te laat kwam

  1. Hans becu zegt:

    Maar neen. De spa wil de aandacht afleiden, en slachtoffert Termont, die als zwart schaap de woestijn zal worden ingestuurd, let het nodige mediaspektakel. Die is toch fin de carrière. Door alleen maar Termont te viseren, die zogezegd blundert dat het een aard heeft, hoopt spa de aandacht af te leiden van andere spa politici met toekomst, en hoeft de pers de zaak niet ten gronde uit te spitten. Zoals Karin Temmerman. Deze Passionaria der rechtvaardigheid zat ook op die boot van Piqueur. De Morgen, eigenlijk De Vooruit, speelt het spelletje als onafhankelijke partijkrant voluit mee. Dan zijn ze weer o zo Zalm, en kunnen ze hun imago van kristische onafhankelijke kwaliteitskrant weer wat bijspijkeren. Allemaal opgezet spel dus. Termont is razend leep, gepokt en gemazeld in de poltiek en in het wheelen en dealen en maakt dergelijke ” communicatiefouten” niet, en al zeker niet de ene na de andere. Want het kartel met Groen! moet worden gered, en de positie van Tom Balthasar die twee jaar voor de verkiezingen al met de nodige persaandacht in pole position werd gemanoeuvreerd. En tegen de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 is het allemaal allang overgewaaid. Tenzij de Sieg er nu echt eens zijn Vlaamse tanden in vastbijt. En degene die het ook nog kan verknoeien is den John. Die heeft echt nul politiek inzicht en is nog meer dan Toeback kampioen in eigen voet schieten. Dit wordt nog geestig.

    • Fend zegt:

      In dit “geestig” scenario zou Shakespeare inspiratie hebben gevonden. Denk aan de planning van de moord op de koning en aan de woorden van Lady Macbeth: “…Kijk, om de wereld te misleiden, als De wereld, draag in oog, in hand, in tong Uw welkom: schijn een schuldeloze bloem. Maar wees de slang eronder. …” De media aanwijzen voor dergelijk “geestig” scenario lijkt mij zelfs op misleiding, . tenzij inderdaad als medium voor zekeren machtsstrijd.

      • Hans becu zegt:

        Natuurlijk.wijs ik naar de media. De collusie tussen de progressieven van politiek en media is gigantisch, zeker in Gent, zeker met De morgen en de ‘VRT via de connectie Balthasar. Even wat schijnaanvallen op den Daniël, die gisteren als een volleerd acteur in de Gentse gemeenteraad krokodillentranen huilde. Nogmaals, er wordt in dat dossier niet doorgespit door de pers. Dus zal niks boven water komen, want het gerecht…er volgt gewoon acte van het faillissement. En er is gewoon geen dossier tegen niemand, behalve mss Piqueur maar zeker niet tegen Termont. En daar gaat het ook niet om. Het gaat over collusie, ons kent ons, en we houden mekaar de hand boven het hoofd. Zo werkt in ‘Gent de politiek, zo werkt de imagobuilding en de PR machine van de stad Gent in innige samenwerking met de pers.

  2. Marc Schoeters zegt:

    Ik heb Roger Van Houtte persoonlijk gekend. Een integer en erudiet mens. En zeer kritisch tegenover de “pensée unique” die de Belgische journalistiek teisterde en nog steeds teistert. Hij wou niet “his master’s voice” zijn. En dus werd hij opzijgeschoven. Monddood verklaard. Zijn lot treft ook velen buiten de journalistiek. Wie in in dit land niet meebuigt en meepraat en meezwijgt met de “boven ons gestelden” wordt kapotgemaakt. Ik zie het – einde schooljaar – ook weer in “mijn” onderwijswereld gebeuren. Kritische buitenbeentjes krijgen geen lesuren meer of kunnen hun benoeming vergeten. Dit katholieke land leeft al jaren onder bezettende machten en koppelbaasjes. Aanpassen en zwijgen. Of – naargelang de mores van de tijd – brandstapel of broodroof. Ook het “progressieve” Gent ontsnapt niet aan die gehoorzaamheidscultus. Termont City begint hoe langer hoe meer te lijken op het vroegere Janssens City. Als de Gentenaren terug in een stad willen leven waar men kan ademen dan moeten ze het voorbeeld van de Antwerpenaren volgen: het stadsbestuur naar de mestvaalt van de geschiedenis stemmen. Je krijgt dan natuurlijk een Bart De Wever 2.0 (Siegfried Bracke) als burgemeester. Dat is niet ideaal. Maar alles beter dan wat er nu in het Charleroi aan de Leie de plak zwaait. Remember de laatste woorden van Claus: niet buigen.

  3. bart lambrechts zegt:

    wat doet die Freya op de foto , de schaamte voorbij??
    nog nooit zo’n dom wicht gezien!!!

  4. P. Eggermont zegt:

    De politieke partij die het hier in de Arteveldestad te verduren krijgt, heeft in het verleden het geluk gekend in zijn rangen te kunnen rekenen op mensen die veel sociaal engagement toonden, bijv. voor de jeugd, maar ook op mensen met een aanleg als volksmenner, die het thema brood en spelen zeer goed wisten te bespelen en dit toch wel op flegmatische wijze. Een voorbeeld is de Ghelamco Arena! De intellectuele inbreng van progressieven van allerlei pluimage aangevuld met een verstandshuwelijk met de liberale familie legde aan de politieke meerderheid van SP.A-Open VLD en Groen geen windeieren. Belangenvermenging of althans de schijn daarvan is echter overal en beperkt zich niet tot de gemeenteraad, houdt ook niet op aan de toegangsdeuren van het gerechtshof!
    De definitie van belangenvermenging in onze contreien, is niet zo duidelijk. In het Frans heeft men het over ‘conflits d’intérêt’ en onderscheidt men verscheidene types : ‘contrat avec soi-même’, ‘conflit de mission’, ‘intérêts familiaux’ en tenslotte nog ‘cadeaux’. Nog andere gevallen kunnen niet hieronder worden gerangschikt. Het daarbij verlenen van bepaalde gunsten voor geld, wordt aanzien als omkoping. Persoonlijk gebruik van de goederen van een bedrijf kan worden beschouwd als diefstal of verduistering en/of misbruik van sociale goederen. Ook onderscheidt men bepaalde omstandigheden of situaties met een risico inherent aan belangenvermenging, sommige daarvan kunnen als onvermijdelijk worden beschouwd. In Frankrijk werd er door Nicolas Sarkozy in 2010 een Commissie opgericht om na te denken over de preventie van belangenconflicten in het openbare leven, hoe door de wet elke vorm van belangenvermenging kan worden voorkomen (Wikipedia.fr).
    Wanneer men op een landkaart door Brussel een aslijn zou tekenen, dan zou het spiegelbeeld van Gent, op een kleine verschuiving na, wel eens kunnen terecht komen in Luik – Charleroi in de andere richting lijkt me een maatje te klein -, waar de moord op André Cools op 18 juli 1991 wees op belangenvermenging van bepaalde PS-politici tot in het maffiamilieu toe. De (linkse) groenen komen door de ondersteunende rol die ze daarbij spelen, zeer naïef over. Rechtse groenen daarentegen, d.w.z.de groenen die bijv. meewarig de impact van de immigratie op het milieu aanschouwen, van hen valt af te wachten of ze in de toekomst met dezelfde loyaliteit dezelfde politieke keuze zullen blijven maken…
    Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen! Zo kwam (of komt?) bij kleine zelfstandigen – gemakshalve worden KMO’s en grote ondernemingen buiten beschouwing gelaten – fiscale fraude wel eens meer dan een keer voor. Met het ontdoken belastingsgeld kon men zich bijv. heel wat huizen aanschaffen, die dan later – wellicht voor meer geld dan ze eigenlijk waard waren – verkocht konden werden aan toestromende migranten zoals bijv. Turkse families, die zich dan samen in een bepaalde wijk in de binnenstad gingen vestigen. Eenmaal de binnenstad verlaten en de bungalow aangeschaft in de randgemeente van de stad waar de voorkeur naar uitging, is het dan gemakkelijk om te beweren dat men tegen al die massamigratie is. Ondertussen heeft men er wel een flinke stuiver mee verdiend! Kleine werklieden, waaronder vele nieuwkomers kunnen gerekend worden, hebben minder mogelijkheden in dat opzicht. Hoogstens kunnen ze wat zwartwerk verrichten of zich bijkomend nog verrijken met wat kleinere fraude met geringe pakkans. En is het niet vooral de manager met villa die profiteert van subsidies voor een woning? En is het erfrecht bijv., niet meer onrecht dan recht (hoe rijker iemand is, hoe groter het aandeel van zijn rijkdom dat hij door erfenissen heeft verworven). Men is tegen werklozen die zich in hun bestaan van OCMW-steuntrekker of van langdurige werkloze gaan nestelen, maar zelden valt er een verontwaardiging op te tekenen tegenover welgestelden, die juist omdat ze een grote rijkdom in de schoot geworpen kregen een parasiterend bestaan kunnen leiden. Van een basisinkomen komt niks in huis. Dit alles is waarom er nog steeds werknemers zijn die kiezen voor sociaal democratie en in het kielzog daarvan voor andere linkse politieke organisaties. Daarom zijn er nog steeds aanhangers van de slogan “Haal het geld waar het zit”. Het probleem dat hier opduikt is dat eenmaal dat men zich deze slogan in het hoofd heeft geprent, er op de tien man (of vrouw), er dan zogezegd één is die ‘het geld gaat halen waar het zit’, terwijl de negen anderen zich aan de kant neerzetten om te wachten tot hij (of zij) terugkeert, wat een pover nettoresultaat oplevert…
    De Gentenaars verdienen een goed politiek leider die hen de 21ste eeuw verder kan binnenloodsen, iemand met een eigen visie voor de Gentse agglomeratie, op staatskundige leest geschoeid. Werk aan de winkel betekent mogelijks meer dan handjes schudden, doorknippen van linten en initiëren van beleidsplannen… Ook op moreel vlak moet wel één en ander worden bijgetuned. Deontologische kwesties zijn daar nog maar eens het zoveelste bewijs van…
    Tijd dat de wind zich draait!

Reacties zijn gesloten.