Kennis op de Griekse wijze: liever een bordeel dan een schietkraam

paedos2De professor en de doctoraatsstudente: het blijft een dubbelzinnig en ook wel enigszins amusant verhaal. In maart van dit jaar ging een prof aan de KU Leuven zijn beschermelinge te lijf, zogezegd in een uit de hand gelopen academisch dispuut. Kunt u zich dat voorstellen, een vrouw bijna molesteren omwille van een wetenschapsfilosofische spijker op laag water? Neen toch, laten we elkaar geen Mietje noemen,- het ging gewoon om seks, en de bloedschone Roemeense Mona S. had dit keer geen zin om in te gaan op de avances van haar mentor, doctor Jan H.
Nochtans ware dat niet slecht geweest voor haar academische loopbaan: er zijn weinig plaatsen voor veel gegadigden, en zo’n prof op jaren lust nu eenmaal wel een groen blaadje. Omgekeerd geldt echter evenzeer dat de groene blaadjes zich gewillig laten plukken en dat er wederzijdse, stilzwijgende akkoorden ontstaan rond wat, hoeveel, wanneer. Dààr is het uit de hand gelopen in Leuven, om die zaken, en niet om een komma in een thesis.
Puntje(s) bij paaltje(s)
Seks en wetenschap dus. Ik zeg het zonder jaloezie: als lelijke, stuurse slungel zag ik mijn doctoraatsthesis wegzakken in de onderste lades der miskenning en vergetelheid, terwijl mijn niet onknappe vriendin –met alle respect een paar lichtjaren minder briljant- werkelijk het hof werd gemaakt door doctoren, toevallig ook in de branche van de wetenschapsfilosofie. Ik heb dat leren aanvaarden en zelfs appreciëren: kennisoverdracht heeft glijmiddelen nodig, en deze mannen hebben vast zelf ontbering geleden als doctorandi zonder sex-appeal.
De wetenschap is, het weze duidelijk, tot nader order een mannenzaak waarbij de vrouw als lustobject en trofee een geprivilegieerde status krijgt. Wie het anders denkt, heeft ofwel nooit een voet op een univ gezet, of heet Anne De Paepe, rector van de UGent (“…het is niet zo dat de hele UGent ervan vergeven is. De meerderheid van de mensen hier gedraagt zich correct.” – DS van 15/6). Correct, jawel. De machtsrelatie tussen leraar en leerling is een oud verhaal, en ik wil nog even de Griekse wijze oprakelen die ik een paar dagen geleden uitvoerig uit de doeken deed: in het oude Griekenland was de paedagoog ook een paedofiel, letterlijk. Weliswaar onder mannen want vrouwen deden toen niet mee, maar niettemin: de leraar had recht op seks met de leerling. Sterker nog: de leerling had recht op seks met de leraar, want de cohabitatie werd beschouwd als hét kanaal van de kennisoverdracht. Zonder puntje bij paaltje, geen wijsheid mogelijk. Een brede schemerzone tussen nieuwsgierigheid en opportunisme, empathie en (getolereerde) handtastelijkheid, academie en harem, kenmerkte de wandelgangen in Athene.
Dus, en nu komt het,- en ik hoop dat Anne me dat niet kwalijk neemt: met de Griekse academie als ultiem paradigma kan de universiteit niet anders zijn dan een bordeel, en de rector een pooier of kastmadam. Het is dat of de middeleeuwen, de zweep, het obscurantisme en de godsdienstwaanzin. Iedereen weet het: zonder de Griekse wijze stonden wij nog altijd aan de onderste trap van de beschaving. Wetenschap is nu eenmaal ook een sociaal fenomeen. De recente ontdekking van de nieuwe ruimte/tijd-rimpel was onmogelijk zonder het intersubjectieve spel in de wijsheidstempels, waar steeds weer grijze mannen aan de top hun kennis met lagere regionen delen, in de voorwaardelijke wijze. De neofiet moet kennis verwerven en kopen, én zichzelf verkopen, en daarvoor dienen de intieme gesprekken achter gesloten deuren. Wie dat spel niet meespeelt, heeft aan de univ eigenlijk niets te zoeken.
Mijn gebrek aan wetenschappelijkheid, door velen verweten, ligt hoe dan ook in het gemiste rendez-vous tussen paedos en agogos, diegene die lijdt en diegene die leidt. Ik weet werkelijk niets, door een jeugdig gebrek aan soepelheid en de onwil om gepenetreerd te worden. Zelfs al stoten vrouwen door dat fameuze glazen plafond, de machtsverhoudingen zullen blijven, en dus ook de handtastelijkheden. Geld en seks zijn de twee smeermiddelen van het menselijk universum, en dat is nog altijd beter dan de Orlando-catastrofe van een homo die zowat iedereen haat, zichzelf nog het meest, en 49 soortgenoten doodschiet. Liever koopbare liefde dan blinde haat. Liever een Atheens bordeel dan een Spartaans schietkraam.
Ben ik cynisch, leg ik de lat nu te laag? Als eeuwige doctorandus mag, moet ik dat misschien wel.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Kennis op de Griekse wijze: liever een bordeel dan een schietkraam

  1. P. Eggermont zegt:

    Dat de wetenschap een mannenzaak is, kan best zijn, maar in bepaalde richtingen/diensten hebben betreffende het wetenschappelijk personeel bijna uitsluitend vrouwen het toch voor het zeggen. Vrouwen aan de macht daar, zoveel is zeker…
    Being gay isn’t voluntary, hate is… Begin de jaren 80 had aids nog de dood voor gevolg voor iemand die erdoor besmet raakte. Het gevreesde hiv-virus stapte van de ene aap over op de andere – excuseer mens -. Als je homo was in die tijd, was het algauw te laat. Homo zijn was rebels en “… nur die besten sterben jung!” In Vlaanderen heeft men nog De Rooie Vlinder gekend. De homobeweging bevond zich toen in revolutionairlinks vaarwater. In het studentenwereldje waren zij militant aanwezig en hun fuiven waren bekend. Een controverse toen was een toneelstuk over pedofilie met de naam “Snoepjes” (door actiegroep “Stiekem” opgevoerd in het grote auditorium in de Blandijnberg te Gent), wat beneden op straat voor een schaar verontwaardigde tegenbetogers van o.m. Voorpost zorgde. De pedofilie die er ter discussie stond, had echter weinig uitstaans met de manier waarop die vandaag in het nieuws komt… De VS is voor homo’s altijd ‘the place to be’ geweest. Trekpleister was San Francisco en nu is het blijkbaar Orlando in Florida dat voor vertier moet zorgen. In de Westerse wereld benadert de levensverwachting van aidspatiënten tegenwoordig de normale levensverwachting, waardoor je haast zou denken dat men zich in het homowereldje heeft weten te behoeden tegen het grootste onheil ooit, ware het niet dat hun pubs nu voortaan als de meest onveilige plaatsen ter wereld kunnen worden beschouwd… De verklaring dat het met geïnternaliseerde homonegativiteit te maken heeft, lijkt me een deel van de oplossing, maar verklaart zeker niet alles!

  2. Het stukje was er een beetje over, maar wel leuk om lezen. (Zoals gewoonlijk.)

  3. Greta zegt:

    Wat mij betreft is het er niet over, als je de boekskes mentaliteit filtert.. Je kiest voor 2 Griekse steden en Sparta een veelzeggende structuur – pro & contra’s – zeer hedendaagse realistische denkpistes. Als je Griekse wijze schrijft, opteer je voor het dialogische aspect als beschavingsnorm vermoed ik? Anders lijkt er me weinig waarheid in de bewering te zitten, het ook hier dank aan Arabische wereld er was nog altijd een tijd voor!? Ook Grieken niet het begin en oorspronkelijkheid kunnen claimen?

    Herenliefde – al dan niet met liefde of dwang vanuit evolutie- gedragspatronen en normen en overheersing!?

    Ontstaat het woord als scheldwoord? vanuit Ecce Homo – beginnende bij Jezus & Pontius Pilatus?
    Homo betekent nog steeds “mens” dus nog steeds een absurde benoeming of net weer niet, we allemaal homo’s (mensen) zijn, dus eerder ironische benaming voor zij die meer wisten? 🙂

    Enkele van de vele vragen en denkpistes uit deze en combinaties van artikels.

Reacties zijn gesloten.