Ruimtelijke orde en klassenjustitie: vooral armoede ‘ontsiert’.

Provoost
Neen, de dakloze Kris Provoost had niet het recht om zijn intrede te nemen in de bunker uit de eerste wereldoorlog die op de wei van een manège was gelegen. ‘Recht noch titel’, vonniste de vrederechter, en veroordeelde hem meteen tot het betalen van huur met terugwerkende kracht.
Maar dat ‘recht noch titel’ heeft industrieel Jan De Clerck ook niet om in Waasmunster een openbare weg af te sluiten ten einde wat meer privacy rond zijn landgoed te hebben. Toch staat die poort er tot op vandaag. Waarom? De Clerck, voormalig CEO van de Domo-groep en bekende telg van de De Clerck-dynastie, behoort tot de 50 rijkste Belgen en heeft een vonnis van de correctionele rechtbank uit 2006 aan zijn kant.
Need I say more? In het Limburgse Opgrimbie staat al twintig jaar een illegaal opgetrokken klooster in een bosgebied, dankzij een erfenis van Koning Boudewijn en zijn vrome liefde voor de Monialen van Bethlehem. Volgens de wet moet het ding tegen de vlakte, maar dat zal natuurlijk nooit gebeuren: een gewestelijk uitvoeringsplan zal de constructie regulariseren. Maar Provoost moet dus vertrekken, en wel gisteren. De marginale achtergrond van de man (leerkracht houtbewerking, alleenstaand, werkloos na opgelopen ruggenletsel) zorgt ook voor een gebrekkige of onbestaande juridische begeleiding, én wellicht een soort klassensolidariteit tussen de magistraat van dienst en de grondeigenaars die het proces inspanden.
Holbewoner
Dat verklaart het disproportioneel strenge vonnis met financiële implicaties waaraan de veroordeelde nooit kan voldoen. Het is gewoon een doorn in het oog, niet enkel een bouwovertreding. Denk ook aan de rijkeluiskindjes die wekelijks op de paardenweide geconfronteerd worden met een holbewoner! (sic, zo wordt hij door de eigenaars in een kranteninterview genoemd).
Maar laten we even dat bouwsel bekijken. Kris Provoost knutselde de uitbouw van de bunker in elkaar met nul euro, via gerecycleerd afval. Let vooral ook op de melkemmer die als brievenbus fungeert: mogelijk inspiratie voor de Vlaamse fermettes waar nu engeltjes en kabouters de postbode ontvangen. In een andere context, met een TV-camera erop, en had hij het beter kunnen uitleggen, zou men hem als kunstenaar beschouwd hebben, of minstens een rolmodel voor recyclerend Vlaanderen,- eens iets anders dan die verdomde rode stickers op onze PMD-zakken met het hatelijke opschrift ‘verkeerd gesorteerd’.
Dit is wel degelijk Vlaamse koterijkunst, radicaal authentiek, met hardnekkige liefde gemaakt en opgewerkt tot een onvervreemdbaar biotoop. Daarbij komt nog de symboliek van de bunker, net honderd jaar oud: is er een betere bestemming voor zo’n oorlogsmonument denkbaar dan het bewoonbaar te maken, niet van bovenuit via regeltjes, maar vanuit de buik en het instinct, zoals een mannetjesmus een nest prepareert om een wijfje te lokken?
Er waren dus een hoop goeie maatschappelijke redenen om Kris Provoost wél zijn gang te laten gaan. Maar armoede ontsiert. Niet de koterij op zich ergert, wel wat erachter zit. Dat is ook de reden waarom in Haacht/Wakkerzeel mensen hun huis moeten afbreken waarvan de gemeente tientallen jaren de bouw had gedoogd, terwijl de ambtenarij ze nu als zonevreemd en dus illegaal bestempelt. Basse classe zonder goede advocaat, daar gaat zo de bulldozer over.
Ondertussen zitten we opgescheept met een minister van natuur, milieu en ruimtelijke ordening, die van ontbossing en verdere betonnering een topprioriteit schijnt te hebben gemaakt. De echte destructiviteit zit bovenaan, de ‘ruimtelijke ordening’ en zijn dwangmaatregelen leiden vooral de aandacht af. En de wet zelf is er om breed en à la tête du client te worden toegepast.
Opgrimbie, zijn klooster, zijn nonnen, zijn vorstelijke prerogatieven: in sommige opzichten heeft Vlaanderen zelfs nooit de 19de eeuw gehaald.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

5 reacties op Ruimtelijke orde en klassenjustitie: vooral armoede ‘ontsiert’.

  1. Koenraad zegt:

    Meneer Provoost kan het op een akkoordje gooien met Arne Quinze. Alle houten balkjes en latjes worden netjes in het oranje geverfd. Gelijk d’oranje deur. Met een Quinze-patent op zak in beroep gaan, en zijn bunker wordt als een kunstig optrekje beoordeeld met een prijs van Gatz erbovenop.

  2. bertie zegt:

    Kunstwerken à la Arne Quinze hebben de neiging om voortijdig in te storten, dus da’s geen eerlijke optie voor iemand met de intentie tot permanente bewoning.
    Intentie tot permanente bewoning? Tiens, in het verleden zijn er tientallen, ja honderden weekendverblijven geregulariseerd voor permanente bewoning.
    Nochtans wist iedereen die op weekendgrond een koterij optrok duidelijk op voorhand – aan de hand van de spotgoedkope prijs van de grond – dat daar niet permanent gewoond mocht worden. Gemeentebesturen speelden aanvankelijk het spel zeer goed mee, en weigerden om bewoners op die onverkavelde adressen in te schrijven in de bevolkingsregisters. Zelfs zo’n ambtenareninstituut als De Post werkte volop mee om de illegaliteit een halt toe te roepen, door de briefwisseling gezamenlijk af te leveren in één postzak op één adres, en niet in individuele melkbussen, lege wasmiddeltrommels of zelfs echte brievenbussen op onbestaande verkavelingen met hoogst romantische namen, verderop in de weiden en over de beken tussen de knotwilgen.
    Waar is het dan misgelopen? In de politiek natuurlijk, waar anders. Nadat bulldozers te zien waren op TV die een paar van die illegale bouwsels tegen de vlakte werkten, werden plotselinge maar niet geheel onverwachte daklozen geïnterviewd in het journaal. Onder snotterende krokodillentranen legden die een uitgelokte verklaring af dat (lokale) politici al jarenlang een gedoogbeleid voerden ten aanzien van permanente bewoning van weekendverblijven. Daar was geen woord van waar, maar het kwaad was geschied. De (nationale) politici gingen er zich eens mee bemoeien, met het gekende resultaat. Honderden oorspronkelijke weekendverblijven zijn op een ik en een gij voor permanente bewoning geregulariseerd op de respectievelijke gewestplannen. Met heldere kleurtjes werd een oorspronkelijk geel-met-zwart-driehoekje ingekleurd gebied eensklaps veranderd in een rood-met-groen-of-rood-met-wit gearceerd gebied.
    Op zich heb ik als burger van dit land daar weinig bezwaar tegen. Maar wel alleen onder de strenge, maar rechtvaardige voorwaarde dat die illegale permanente bewoners van weekendverblijven als een soort regularisatiepremie het verschil hadden betaald tussen hun reële aankoopprijs en de waarde als bouwgrond. Zoals tenslotte iedereen heeft gedaan die wél de gangbare prijs van een normaal stuk bouwgrond had betaald met de bedoeling er een koterij op te trekken voor permanente bewoning, soms zelfs vlakbij een oorspronkelijk als weekendzone ingekleurd gebied. Maar zo een regularisatiepremie voor de weekendverblijvers, al was het maar om de nieuwe kleurpotloden te betalen, dat was allemaal niet nodig. De overheid had wat dat betreft geld genoeg … ontvangen van andere burgers, denk ik er dan maar voor de volledigheid bij.
    Dus neen, ik kan geen enkel begrip opbrengen voor Kris Provoost om permanent in een bunker te gaan wonen die de zijne niet eens is en waarvoor hij zelfs geen huurcontract heeft, laat staan dat het überhaupt dienst kan doen als “verblijf”.
    Klassenjustitie? Jazeker, maar Kris Provoost hoeft maar in beroep te gaan en te verwijzen naar de hierboven geschetste jurisprudentie om tot het einde van zijn dagen gerust te zijn dat hij mag slapen waar hij wil.
    Een falende staat? … Op alle gebied!

    • Jan Braeken zegt:

      Ik kan geen enkel begrip voor u opbrengen, “bertie”. Wat heb jij dat toch weer “lekker” uitgelegd. Je stapelt de ene bedrieglijke formulering op de andere, misbruikt minderbedeelde personen om corrupte, rijke personen vrij te pleiten, en als klap op de vuurpijl leg je gemakshalve de schuld bij een abstract, hol en dus juridisch onaantastbaar concept genaamd “falende staat”, dat natuurlijk niet door levende, benadeelde personen in een rechtbank kan aangeklaagd en veroordeeld worden. Uw redenering zit vol leugens en uitvluchten. Zeer politiek, en zeer Belgisch moet ik toegeven. Proficiat. Spijtig genoeg leef jij in België. En spijtig genoegen heb jij op Belgische politici gestemd die er mee voor hebben gezorgd dat deze situatie met Kris Provoost is ontstaan, en dat het begrip “falende staat” op de agenda kwam te staan, na een terroristische aanslag. Of wil jij jezelf daar ook gemakshalve van loskoppelen en vrijpleiten, en je opnieuw verschuilen achter andere abstracte concepten, liefst nieuwe omdat het uwe nu ontmaskerd is ?

      Ik vergelijk uw uitleg met het holle, leugenachtige concept ‘verplichte gemeenschapsdienst’ voor mensen met een leefloon, dat gisteren nog maar eens in de media verscheen, en blijkbaar opnieuw op de politiek agenda staat. Net nu, inderdaad, nu de volle impact en inhoud van de Panama Papers begint door te dringen bij grote delen van de bevolking, en nu het uiteraard heel urgent wordt om de aandacht daarvan af te leiden, andere zondebokken te zoeken, en de schuldigen een hand boven het hoofd te kunnen blijven houden. Walgelijk. De meest kwetsbaren in de samenleving wil men nu laten opdraaien voor onze gigantische schuldenberg, die ontstaan is door de meest gepamperde, de corruptste en leugenachtigste figuren die er ooit op onze planeet hebben rondgelopen : miljonairs en miljardairs. Kan het nog zieker ? Voor die leefloontrekkers wil men illegale dwangarbeid voorstellen als ‘verplichte gemeenschapsdienst’. Ongelooflijk “lekker” voorgesteld, “bertie”, subliem uitgevonden, maar ongelooflijk corrupt. Wie is er zelf zo corrupt en zo dom om daar in te geloven, of daar in te willen geloven om zelf niet te worden aangeklaagd ? Jij, “bertie” ?

  3. P. Eggermont zegt:

    De bunker op de foto is te vergelijken qua grootte met de vele kazematten zoals men die overal verspreid nog in de Vlaamse polders aantreft. In de kuststreek, te midden van de duinen, bijv. in Cadzand, vindt men er ook, maar die zijn groter en men kan (of kon?) er behoorlijk wonen. Nu ja, mensen zijn kort van geheugen en het zijn ook geen tijden meer gelijk vroeger met de kraakbeweging in Amsterdam. Zondagsmorgens was het verzamelen geblazen, om er vervolgens zonder slag of stoot een heel pand te gaan kraken, langs één van de vele grachten, met verhuis en al, op één voormiddag! s’ Avonds ging je er naar een concert in de ruimtes beneden het krakersbolwerk (zie foto : https://nl.wikipedia.org/wiki/Krakersrellen#/media/File:Vrankrijk.jpg), na overnachting de volgende dag ontwaakte je boven op één van de verdiepingen en zag je je plots midden in een film setting aanbeland…
    Om de gedupeerde bunkerbewoner hier toch een hart onder de riem te steken, The Ex, een band ontstaan uit die beweging. Op YouTube vond ik van hen nog een fragmentje van een optreden terug in de kunstacademie te Annecy (in het oosten van Frankrijk, niet zo ver van Genève over de grens met Zwitserland). Artiesten, die van ook geen ophouden weten…
    History hasn’t happened yet!

  4. Sanctorum, this is great.

    I will send this to a very one I like and dislike

Reacties zijn gesloten.