Van ‘failed state’ tot pretpark: misschien lagen onze ambities gewoon verkeerd.

plopsaBart De Wever heeft gelijk: België is geen failed state’, want daarvoor zou er eerst een staat moeten zijn. Een staat is niet alleen een bestuurd territorium maar behelst ook een ‘civil society’, een burgermaatschappij die zich solidair stelt met de natie maar er ook tegen in kan gaan. België mist deze essentiële cohesie totaal. Even dacht ik dat een autonomie van deelstaten dat kon oplossen, maar Vlaanderen gedraagt zich perfect zoals de Belgische moederkoek: het moet in onze genen zitten, die staatloosheid, waardoor we enkel doen alsof. Alles is hier theater en met piepschuim gevulde leegte. Historisch is dat mentaal vacuüm er al sinds 1830, toen er een niemandsland tussen Frankrijk en de Nederlanden moest uitgerold worden. Maar in een niemandsland kan niemand wonen, tenzij niemanders.
Van Plopsaland naar Plopsanië
Onze veelbesproken identiteit is dus een non-identiteit, het wordt tijd dat we dat aanvaarden. Collectief zijn we niemand, en individueel zijn we erwten in een soep, atomaire deeltjes die door elkaar pruttelen en af en toe contact maken of zelfs klonteren als er niet genoeg geroerd wordt. Zoals vandaag met de ochtendfiles en morgen met de nationale betoging.
'Marc Coucke gaat twee pretparken overnemen'Is het dan pure pech om als Belg geboren te worden? Maar neen, anders zouden niet zoveel exoten onze nationaliteit ambiëren. Wel stel ik voor om het serieuze natie-paradigma (als zouden we ons kunnen vergelijken met Nederland, Duitsland of Frankrijk) op te geven en een ander socio-economisch en cultureel model te ontwikkelen dat meer past bij onze non-identiteit: dat van het pretpark.
Bekijken we even Plopsaland in De Panne, waar de CD&V zonet haar gezinsdag hield. Het is misleidend om de locatie van het park te onderscheiden van de gemeentelijke site: Plopsaland IS De Panne. Ongeveer elke aboriginal heeft minstens familie die er werkt: de Pannenaar is geen Belg, geen Vlaming, geen Europeaan maar een Plopsaan. Het is een stukje België dat helemaal is opgegaan in een dynamiek die mijns inziens zeer toekomstgericht is, namelijk die van de amusementsindustrie. Vorig jaar draaide Plopsa een recordomzet, aanslagen of niet,- de zaken gaan goed. En het park breidt gestaag uit. Geflankeerd door K3, Samson, Kabouter Plop, Piet Piraat en andere virtuele creaties, heeft Studio 100 van zakenman Gert Verhulst hier een staat-in-de-onstaat, Plopsanië, uitgebouwd die economisch rendeert, cultureel bloeit en sociaal-menselijk uitstekend functioneert. Wat wil men nog meer? Welke regering kan zo’n resultaten voorleggen?
Want ja, ondanks het hoge inkomgeld en wachtrijen van drie uur is niemand ontevreden, en als er een attractie kantelt wordt die gewoon een paar dagen gesloten. Plopsa (samentrekking van Plop en Samson) staat voor positief burgerschap en geluk, maar dan wel op voorwaarde dat niets fundamenteel ernstig wordt opgevat, althans niet door het publiek. Het Plopsa-management is anderzijds wél ernstig bezig, veel ernstiger dan bijvoorbeeld Charles Michel of Jan Jambon of Marie Christine Marghem. Want dat is de ironie: pret is een ernstige zaak.
De Disneyficatie van België wordt nu een absolute prioriteit. Met Bobbejaan Schoepen als oervader moeten artiesten-ondernemers gevonden worden die mentaal en financieel willen investeren in een infrastructuur die internationaal getaxeerd wordt op zijn amusementswaarde en niet op zijn staatkundige kwaliteit. Plopsa, Pairadaiza, Walibi, Bellewaerde…: alle zijn het deelterritoria en kerngebieden met positieve belevingswaarde, voor uitbreiding vatbaar. Marc Coucke is in dat opzicht zonder meer visionair: voor de trieste, nukkige Walen die zelfs hun gevangenen laten verpieteren, kan hij in Durbuy de basis leggen van een innovatieve vermaaksindustrie die werkelijk iedereen ten goede komt.
Ik stel dus voor om eindelijk op te houden met te kankeren dat niets hier werkt en alles kaduuk is. Met kritiek komen we nergens,- dat is echt een lachwekkend overblijfsel van de 18de eeuwse kritische rede. De nieuwe Verlichting voor dit land zal schitteren als gekleurd neon, en luid schallen uit luidsprekers langsheen de roetsjbaan.
Failed? Mislukt? Neen, onze ambities lagen gewoon verkeerd. Een inzicht dat meteen ook heel veel individuen uit hun ongeluk kan halen.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Van ‘failed state’ tot pretpark: misschien lagen onze ambities gewoon verkeerd.

  1. Koenraad zegt:

    Of de ironie van een nieuwe marsrichting. Zo is in beide zinnen zelfs een werkwoord overbodig.

  2. bertie zegt:

    Ik ken beroepshalve vele exoten, maar geen enkele die onze nationaliteit ambieert of nastreeft. Het enige wat hen interesseert is een bij voorkeur permanent verblijfsrecht op het grondgebied, dat zich uitstrekt van Gibraltar tot de Noordkaap en van Finisterre tot aan de Oeral. De onbestaande nationaliteit die hen daarbij massaal toegeworpen wordt, lijkt wat op het voederen van wilde dieren in een dierentuin, dat steevast ook op veel belangstelling kan rekenen. In de eerste plaats van de wilde dieren zelf, maar ook van toeschouwers die er geen genoeg van krijgen alles in het echt te zien, in plaats van op een alsmaar groter wordend scherm, waarop onnozele naïevelingen niet meer kunnen vatten wat nu de authentieke werkelijkheid weergeeft of een enigszins virtuele realiteit in HD, of nog straffer: de constructief journalistieke werkelijkheid, weldra in 3D.
    Maar hoe de verzorgers ook hun best doen, geen een slaagt erin om een leeuw of een tijger na verloop van tijd met vers gemaaid hooi te voeren in plaats van met vers geslacht vlees. En meteen krijg ik dan grimmige visioenen van biefstuksocialisten.
    Want die onvoorwaardelijke nationaliteitsversmijting van onze kant blijft onverrichter zake een onbelangrijke nationaliteitsverwerving bij de ontvangers.
    Gezamenlijk komt het neer op een wederzijdse en totale nationaliteitsverwerping.
    Landverraderlijke politici, vermomd als ambitieuze uitbaters van een reusachtig pretpark, werden voor zulk gedrag twee generaties geleden nog terechtgesteld, maar nu noemt de Witte Brigade deze even grote zwartzakkerij politiek correct en letterlijk : ‘ver-maak’.
    Een kleine nuance van mijnentwege over hoe een falende staat ont-staat.

  3. Pingback: R.I.P. België: een onverkoopbaar product haal je gewoon uit de rekken. | Visionair België

Reacties zijn gesloten.