Het hellend vlak van begrip en tolerantie: moet de politie islamlessen krijgen?

Dat de seculiere samenleving onder druk staat, is een understatement. En vreemd: terwijl intellectueel links en rechts langzamerhand naar elkaar toegroeien omtrent het onverkort handhaven van de Europese humanistische waarden, doet de katholieke Kerk iets anders, namelijk de religie opvrijen die haaks staat op al deze waarden.
Ik heb daar een paar dagen geleden al een analyse rond gemaakt, en geopperd dat dit lijkt op een klein bedrijf dat de opslorping aanvaardt van een groter bedrijf, in de hoop dat er een paar directiestoelen kunnen gered worden. Zie ook de recente uitlatingen van paus Franciscus, die de islam als een ‘broedergodsdienst’ ziet, waarmee best kan gepraat worden.
Dit groot-Abrahamitisch verbond is uiteraard een illusie, gezien de uitroeiingsoorlogen en de terreurgolven die we momenteel meemaken, in naam van Allah. Maar het onthult wel een nieuw facet van het hedendaagse Christendom, dat misschien de dhimmitude verkiest boven de radicale lekenstaat, zijn uitgewoekerde vrijdenkerij en zijn alles relativerend modernisme.

Hors catégorie

Ondertussen aarzelt het bestel en worden de meest tegenstrijdige signalen gegeven. Politici toeteren wel dat de democratische rechtstaat voor hen heilig is, maar tegelijk gebeuren op het terrein dingen die wij tien jaar geleden niet voor mogelijk zouden hebben gehouden. Zwembaden met aparte, door gordijntjes gescheiden afdelingen voor vrouwen bijvoorbeeld. In het openbare leven, op straat, de school, tekent zich een consensus af, een nieuwe vorm van politieke correctheid, die onmiskenbaar inlevert op wat wij als hedendaags en vanzelfsprekend zijn gaan beschouwen. Het ‘respect’ voor een strenge, puriteinse, hiërarchisch denkende maar ook absolutistische moraal als de Islam, kan niet anders dan steeds meer stukjes van deze moraal implementeren in de publieke ruimte.
Zo krijg je die vrouwenzwembaden en al de rest. Grappig is wel, dat de Mei ’68-opstand begon als een zwembadrel op de universitaire camping Parijs/Nanterre, waar meisjes en jongens gescheiden moesten zwemmen en elkaar op kot niet mochten bezoeken. Zo oud is dus onze moderniteit, soit.

Voor de straatwerkers, de behoeders van de openbare ruimte, is dit niet simpel. Wees vandaag maar eens flik,- tegelijk ordehandhaver, veiligheidsagent en aaibare nonkel agent in een buurt vol kutmarokkaantjes.
In de provinciale politieschool van Antwerpen worden nu ook islamcursussen in het programma opgenomen. Er is uiteraard niets mis met een luik maatschappelijke educatie en zelfs cultuurfilosofie in zo’n politieschool. Terreinkennis is cruciaal, ken je Pappenheimers.
Maar het idee om moslims als iets hors catégorie te beschouwen, een geval apart dat een aparte benadering verdient, is bijzonder tricky. Het rood licht moet voor iedereen gelden, voor alle religies, het begrip ‘religie’ op zich is hier volstrekt irrelevant.
Is het belangrijk voor een politie-agent dat hij/zij weet dat de Koran homoseksualiteit expliciet veroordeelt? Vanuit academisch standpunt wel. Maar het zou, indien niet juist omkaderd, de boodschap kunnen meegeven dat holebi’s zich in allochtone buurten niet al te ‘zichtbaar’ moeten opstellen. Of dat vrouwen er geen korte rokjes moeten dragen. Of dat je er geen broodje ham moet eten. Of niet naar muziek moet luisteren.
We bevinden ons hier op een hellend vlak, en ik zou als filosoof in die politieschool toch graag eens een paar lessen ‘Dialectiek van de Verlichting’ willen geven. In die lessen zou ik o.m. de praktijktest van het pastavergiet willen demonstreren: behandel elke religie met respect, alsof het om de Kerk van het Vliegende Spaghettimonster ging.
Bij deze een sollicitatie, een vers getrouwde man moet ook vlees op de plank brengen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

11 reacties op Het hellend vlak van begrip en tolerantie: moet de politie islamlessen krijgen?

  1. Henk Coopman zegt:

    Proficiat!

  2. Hans Becu zegt:

    Ik vind dit een zeer goede maatregel. De politie moet elke vorm van criminaliteit grondig bestuderen.

  3. P. Eggermont zegt:

    Het relativerende modernisme zou wel eens het lot van Icarus kunnen wachten : hoogmoed komt immers voor de val. Wat hier wordt omschreven als het opvrijen van een religie door de grootste kerkgemeenschap van de wereld, is niet meer of niet minder het benutten van de mogelijkheid dat verschillende religies naar elkaar toegroeien. ‘Niet mijn wil maar Uw Wil geschiedde’ of ‘insha’Allah’!
    Syncretisme veronderstelt in zijn algemeenheid een onderliggende eenheid, en die kan hier bijvoorbeeld worden gevonden in de Bijbelse persoon van Abraham. Men kan beter wat verbindt boven dat wat scheidt denken en de weg open houden voor al wat gebeuren kan… De opstelling van Paus Franciscus hierbij is helemaal niet zo vreemd, gezien in het licht van zijn ‘ecologie- encycliek’ : ‘Laudato si’ (‘Wees geprezen’ – over de zorg voor het gemeenschappelijke huis). Intellectueel links en rechts, die ‘viele Bücher tragen im Kopf’ en die wensen dat – neem me niet kwalijk – er geen einde komt aan de innige relatie tussen Europa en de onzichtbare beschermengel van de vrijheid, doen er goed aan ook aandacht te schenken aan wat het ontkennen van een gemeenschappelijke eindbestemming zo al kan leiden. Vele maatschappelijke problemen vandaag zijn te wijten aan egoïsme, ‘dolgedraaid antropocentrisme’ – noem het maar zoals je wilt! – . Dit is bezwaarlijk op het conto te schrijven van de moslim of moslima, die ’s zomers in de schaduw buiten voor de deur op de stoep rustig een stukje uit de Koran zit te lezen of de christen die zijn tijd neemt voor een dankgebed voor en na het eten…

    • P. Eggermont zegt:

      GEBED VOOR ONZE AARDE
      Almachtige God
      die aanwezig bent in heel het universum
      en in het kleinste van Uw schepselen,
      Gij die al wat bestaat met tederheid omgeeft,
      stort over ons de kracht van Uw liefde uit opdat
      wij het leven en de schoonheid zouden beschermen.
      Dompel ons onder in vrede opdat wij
      als broeders en zusters zouden leven
      zonder iemand schade te berokkenen.
      O God van de armen,
      help ons de verwaarloosden te hulp te komen
      en degenen die op deze aarde vergeten worden
      en in Uw ogen zo veel waarde hebben.
      Genees ons leven,
      opdat wij beschermers zouden zijn van de wereld
      en geen roofdieren,
      opdat wij schoonheid zouden zaaien
      en geen vervuiling noch vernieling.
      Raak de harten
      van hen die alleen winst nastreven
      ten koste van de aarde en de armen.
      leer ons de waarde van ieder ding
      te ontdekken, met bewondering te beschouwen,
      te erkennen dat wij ten diepste één zijn
      met alle schepselen
      op onze weg naar Uw oneindig licht.
      Dank U omdat Gij alle dagen met ons bent.
      Ondersteun ons, zo bidden wij U,
      in onze strijd voor gerechtigheid, liefde en vrede.

      Paus Franciscus

  4. Marc Schoeters zegt:

    De hele discussie over de verhouding tussen moslims en niet-moslims is eigenlijk vrij eenvoudig. We hoeven er gewoon even haarscherp en logisch over na te denken – in de beste traditie van Voltaire.

    Je vraagt als ongelovige aan een moslim met wie je een vriendschapsband of relatie overweegt – of hij gelooft dat de koran het eeuwige, onveranderlijke en letterlijke woord van Allah is. Hij zal volmondig “ja” zeggen – altijd. Dan leg je hem de volgende koranverzen voor.

    “O gij die gelooft, neemt buiten uw volk geen ander tot intieme vrienden.” (Soera 3:118)
    “Voorwaar, de ongelovigen zijn een openlijke vijand voor u.” (Soera 4:101)
    “O, jij die gelooft, bestrijd de ongelovigen die in uw nabijheid zijn en laat hen hardheid in u vinden.” (Soera 9:123)
    “Ik boezem ontzag in de harten der ongelovigen. Slaat daarom hun hoofd af en slaat alle toppen van hun vingers af.” (Soera 8:12)

    Je kan je hierbij gerust beperken tot de koran want in dat boek alleen al staan zo verbijsterend vele oproepen tot haat en geweld tegen niet-gelovigen dat je de andere grondteksten van de islam niet eens meer nodig hebt om je punt te maken. En wie twijfelt aan de juistheid van bovenstaande verzen – zij komen uit de Nederlandse vertaling die door de grote koepelorganisaties van moslims in Nederland wordt naar voor geschoven om in moskeeën te gebruiken. Er is inhoudelijk geen verschil met de oorspronkelijke Arabische tekst.

    Je vraagt dus aan de moslim met wie je een vriendschapsband of relatie overweegt wat hij denkt van bovenstaande koranverzen. Er zijn vier mogelijkheden.

    (1) Hij ontkent dat deze koranverzen het woord van Allah zijn – maar dan zegt hij eigenlijk dat de profeet Mohammed een bedrieger is. Hij is dan de facto geen moslim meer maar een afvallige en daarop staat de doodstraf.
    (2) Hij ontkent niet dat deze koranverzen het woord van Allah zijn – maar hij gaat er niet akkoord mee. In dat geval is hij ongehoorzaam aan Allah. Ook dan is hij de facto geen moslim meer maar een afvallige en daarop staat de doodstraf.
    (3) Hij ontkent niet dat deze koranverzen het woord van Allah zijn – maar Allah heeft zich vergist. In dat geval is hij een godslasteraar. Weerom is hij dan de facto geen moslim meer maar een afvallige en daarop staat de doodstraf.
    (4) Hij aanvaardt deze koranverzen als het letterlijke en onfeilbare woord van Allah. Maar in dat geval kan hij als moslim nooit met jou een vriendschapsband sluiten en heeft hij zelfs de plicht jou te doden.

    De conclusie is onontkoombaar: een moslim kan en mag van zijn geloof nooit een vriendschapsband sluiten met een niet-gelovige zonder aan dat geloof te verzaken. De enige manier om als ongelovige een vriendschapsband te hebben met een moslim – zonder dat er doden vallen – is zelf moslim worden.

    Meer woorden moet men er niet aan vuil maken.

    Voor moslims is het leven van hun profeet Mohammed voorbeeldig – dat wil zeggen dat een goede moslim hem zoveel mogelijk in alles moet navolgen. Dat is helaas slecht nieuws voor alle niet-moslims op de planeet. Voor de mensen die nog altijd niet weten hoe misdadig de grondlegger van het mohammedanisme was – de volgende link waarin zeer uitvoerig en grondig gedocumenteerd alle oproepen tot moord staan opgesomd die door Mohammed zelf werden bevolen of goedgekeurd:

    https://wikiislam.net/wiki/List_of_Killings_Ordered_or_Supported_by_Muhammad

    De eerste moord is niet toevallig die op een vrouw en dichteres, Asma bint Marwan, die in haar gedichten de spot dreef met dat analfabete mannetje dat in Mekka alle heidense goden wou verbieden en vervangen door zijn eigen enige god. Nadat Mohammed zich luidop had afgevraagd wie hem van die vrouw zou willen verlossen, werd zij in ’s nachts in haar tent gruwelijk vermoord. Samen met de baby die aan haar borst lag.

    • P. Eggermont zegt:

      Het citeren van passages uit de Koran die nopen tot een ultraorthodoxe opstelling i.v.m. de interpretatie van heilige geschriften – of wat daar moet voor moet doorgaan – is nefast voor een dialoog tussen ‘believers’ en ‘nonbelievers’. Niet onbelangrijk is dat deze geschriften deel uitmaken van een culturele erfenis, die veel omvattender is dan een Koran in pdf-formaat. De bedoeling van een dialoog is het delen van inzichten, met als gevolg een ietwat meer gemeenschappelijke levensbeschouwing. Helemaal niks verkeerd met het opkomen voor een culturele identiteit, wat een uiting van groepsverbondenheid is, maar het levert niks op als we mekaar met ‘geitenneukers’ of ‘labbekakken’ blijven tutoyeren, tenzij het ventileren van een zeker onbehagen tegenover elkaars geclaimde culturele identiteit! Het voortdurend tot een karikatuur maken van andermans ‘cultural beliefs & attitudes’ moet worden opgevat als een uiting van onvermogen tot dialoog. Onderliggende reden is hier een differentiatie van het Godsbeeld. Terwijl men in de islam af te rekenen heeft met een eerder strenge God, laat deze bij de christenen een menselijk gelaat zien. Dit alles wordt overschaduwd door politieke ontwikkelingen, waaronder – hier opgesomd – uitroeiingsoorlogen en terreurgolven, in de landen waar de islam traditioneel het sterkst staat. Interacties van moslims met andere geloofsgemeenschappen worden doorgaans gekarakteriseerd als onverdraagzaam, hoewel daarvan zowel in binnen- (i) als buitenland (ii) tegenvoorbeelden zijn. i/http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/2239715/2015/03/04/Moslims-willen-bedreigde-synagoge-van-Aarlen-redden.dhtml
      ii/https://kerkinnood.nl/actueel/keniase-moslims-redden-christenen-bij-aanval-al-shabaab
      Dialoog is een kwestie van inter-es-se. Je houdt van Arabische muziek, poëzie, architectuur, .. of je vindt het allemaal maar niks. Hiervan kan gezegd worden : “You don’t know what you don’t know!”

      • P. Eggermont zegt:

        Het terrorisme in Parijs en Brussel maakt deel uit van de 4de religieuze golf die in circa 1979 begon met de Iraanse revolutie. Een golf duurt maximaal 1 generatie (40 jaar), wat betekent dat we nu dus bijna aan het einde van zo’n golf zitten… Dit althans volgens David Charles Rapoport, een emeritus professor politieke wetenschappen aan de UCLA (University of California, Los Angeles), omschreven als een expert inzake terrorisme.
        http://international.ucla.edu/media/files/Rapoport-Four-Waves-of-Modern-Terrorism.pdf
        Wanneer men elke religieus geweld in de kiem wil smoren, moet men de godsdienstvrijheid uit de grondwet schrappen, want nu is het de islam die met de vinger wordt gewezen als kweekvijver voor terrorisme. Ten tijde van de aanslagen van de
        Ku Klux Klan (met als symbool een kruis met daarin een rode druppel) in de VS was dit het geval met het christendom… Van religie vermengd met politiek terrorisme is al sprake vanaf de 1ste eeuw na Chr. Zo kende het hindoeïsme, het Jodendom en de islam respectievelijke de Thugs (cultus van wurgmoorden), de Zeloten (zelfopoffering tegen de Romeinen) en de Assassijnen (dolkmoorden op religieuze dagen in het openbaar op gezagsdragers waaronder kaliefen)…
        http://www.polisci.ucla.edu/content/david-rapoport

      • P. Eggermont zegt:

        Het terrorisme in Parijs en Brussel maakt deel uit van de 4de religieuze golf die in circa 1979 begon met de Iraanse revolutie. Een golf duurt maximaal 1 generatie (40 jaar), wat betekent dat we nu dus bijna aan het einde van zo’n golf zitten… Dit althans volgens David Charles Rapoport, een emeritus professor politieke wetenschappen aan de UCLA (University of California, Los Angeles), omschreven als een expert inzake terrorisme.
        http://international.ucla.edu/media/files/Rapoport-Four-Waves-of-Modern-Terrorism.pdf
        Wanneer men elke religieus geweld in de kiem wil smoren, moet mende godsdienstvrijheid uit de grondwet schrappen, want nu is het de islam die met de vinger wordt gewezen als kweekvijver voor terrorisme. Ten tijde van de aanslagen van de Ku Klux Klan (met als symbool een kruis met daarin een rode druppel) in de VS was dit het geval met het christendom… Van religie vermengd met politiek terrorisme is al sprake vanaf de 1ste eeuw na Chr. Zo kenden het hindoeïsme, het Jodendom en de islam respectievelijke de Thugs (cultus van wurgmoorden), de Zeloten (zelfopoffering tegen de Romeinen) en de Assassijnen (dolkmoorden op religieuze dagen in het openbaar op gezagsdragers waaronder kaliefen)…

      • P. Eggermont zegt:

        David Charles Rapoport was ook oprichter van “The Journal of Terrorisme Research”, een interdisciplinaire samenwerking tussen Noord-Amerika en Europa met onderzoekers in Schotland (University of St Andrews). Up to date!
        http://jtr.st-andrews.ac.uk/

  5. P. Eggermont zegt:

    Het citeren van passages uit de Koran die nopen tot een ultraorthodoxe opstelling i.v.m. de interpretatie van heilige geschriften – of wat daar moet voor moet doorgaan – is nefast voor de dialoog tussen ‘believers’ en ‘nonbelievers’. Niet onbelangrijk is dat deze geschriften deel uitmaken van een culturele erfenis, die veel omvattender is dan een Koran in pdf-formaat. De bedoeling van een dialoog is het delen van inzichten, met als gevolg een ietwat meer gemeenschappelijke levensbeschouwing. Helemaal niks verkeerd met het opkomen voor een culturele identiteit, wat een uiting van groepsverbondenheid is, maar het levert niks op als we mekaar met ‘geitenneukers’ of ‘labbekakken’ blijven tutoyeren, tenzij het ventileren van een zeker onbehagen tegenover elkaars geclaimde culturele identiteit. Het voortdurend tot een karikatuur maken van andermans ‘cultural beliefs & attitudes’ is een uiting van onvermogen om tot dialoog te komen. Onderliggende reden is hier een differentiatie van het Godsbeeld. Terwijl men in de islam af te rekenen heeft met een eerder strenge God, laat deze bij de christenen een menselijk gelaat zien. Dit alles wordt overschaduwd door politieke ontwikkelingen, waaronder – hier opgesomd – uitroeiingsoorlogen en terreurgolven, in de landen waar de islam traditioneel het sterkst staat. Interacties van moslims met andere geloofsgemeenschappen worden doorgaans gekarakteriseerd als onverdraagzaam, hoewel daarvan zowel in binnen- (i) als buitenland (ii) tegenvoorbeelden zijn. i/ http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/2239715/2015/03/04/Moslims-willen-bedreigde-synagoge-van-Aarlen-redden.dhtml
    ii/ https://kerkinnood.nl/actueel/keniase-moslims-redden-christenen-bij-aanval-al-shabaab
    Dialoog is een kwestie van inter-es-se. Je houdt van Arabische muziek, poëzie, architectuur, .. of je vindt het allemaal maar niks. Hiervan kan gezegd worden : “You don’t know what you don’t know!”
    Muziek verzacht de zeden. Dit is ook zo met de muziek uit het Midden-Oosten, weliswaar vanuit het Irakese culturele centrum in Washington D.C.! Het solo-optreden in het YouTube-filmpje is van Naseer Shamman, een gerenommeerde oed-speler, geboren in Kut, aan de oevers van de Tigris,in Zuid-Irak, die naast de huidige speeltechniek met een plectrum ook de oude manier van spelen met vijf vingers beheerst. In de V.S. zijn Arabische oed-spelers nogal gegeerd. Het instrument wordt beschouwd als een voorloper van de luit (tot 5000 jaar terug). Naseer Shamman studeerde nog in Bagdad bij Munir Baschir, een meester in de improvisatie, met daarin naast Oosterse vormen ook elementen van de Indische en Europese klassieke muziek. Sinds het begin van zijn muziek carrière componeerde hij zijn eigen werken en trad op in verschillende delen van de wereld. In Caïro, de hoofdstad van Egypte, waar hij woont, richtte hij het ‘Huis van de Arabische oed’ op : ‘Bait al-Oud al-Arabi’. Aan de hand van de manuscripten van muziektheoreticus al-Fārābī, ook geleerde en islamitisch filosoof, uit de 9de eeuw, bouwde hijzelf een instrument, waardoor hij als enige muzikant over een oed met 8 i.p.v. 6 snaren beschikt. Voor het spelen op de oed werd voor gekwetsten uit de Golfoorlog nog een one-handed techniek bedacht, die door hem nog verder werd uitgewerkt.

    Eigen website (Arabisch en Engelstalig) : http://www.naseershamma.com/

Reacties zijn gesloten.