Open brief aan Pol Van Den Driessche, N-VA senator

Beste Pol

PolWat hoor ik? Je hebt de Brugse hotelschool Ter Groene Poorte dringend bezworen de heer Dyab Abou Jahjah niét uit te nodigen op hun benefietavond, waar BV’s zoals Etienne Vermeersch, Jef Vermassen en jijzelf voor het goede doel mogen tafelen?
Ik lees in Het Laatste Nieuws dat de organisatoren zwaar onder druk werden gezet en door jou met mails werden bekogeld om de uitnodiging jegens Jahjah in te trekken. En dat ze uiteindelijk ook bakzeil gehaald hebben. De school zelf spreekt van ‘een voortdurende stroom persoonlijke mails met een racistische en bedreigende toon’, waarbij op de duur ook een stuk N-VA-achterban werd gemobiliseerd.
Kijk, daar heb ik het moeilijk mee. Bij ons was het op familiefeestjes ook niet altijd evident. Mijn schoonbroer, de vermaarde schrijver Chris De Stoop, kon met mij maanden lang niet door één deur omdat ik een van zijn boekjes eens stevig had aangepakt in een recensie. Ook Chris probeerde de familie onder druk te zetten om ondergetekende te weren van alle bijeenkomsten, maar gezien het slechte karakter van de Sanctorums pakte dat averechts uit.
De juiste regel in de etiquette is hoe dan ook: heb je een probleem met de guest-list, blijf dan zelf weg. Verzin een smoes, veins een inconveniëntie, of ja, zeg gewoon dat het gezelschap je niet aanstaat en dat je bedankt voor de eer. Het is absoluut not done en on-Europees, onverlicht, om eerst toe te zeggen, altijd een tikkeltje uit ijdelheid, en vervolgens dreigbrieven te sturen omtrent de aanwezigheid van een andere genodigde.

OK, ik moet die Dyab Abou Jahjah ook niet, en heb al herhaaldelijk betoogd waarom. Een ettertje is het, met zijn Movement X die ik doorgaans als Movement Niks bestempel, en zijn opruierige praatjes die hij wekelijks in de Standaard mag ventileren. Maar ook zo’n clowns horen bij de democratie, laten we geen Erdoganneke doen en het debat versmallen tot een keuvelend gesprek tussen al wie het met mekaar en met de grote roerganger eens is.
En over clowns gesproken, beste Pol: zo’n voorbeeld van politiek fatsoen ben je toch ook niet? Stel dat de achtbare Etienne Vermeersch zou mopperen: “iemand met zo’n reputatie, die zich als docent en nadien als hoofdredacteur van een Vlaamse krant jarenlang aan seksuele intimidatie te buiten ging,- daarmee zit ik niet aan tafel, stuur die man wandelen”…?
Neen, Etienne doet dat niet, hij aanvaardt ootmoedig de keuze van de gastheer en zal present zijn met zijn ongelooflijke intellectuele bagage en een pakje wasknijpers voor het geval.
Als ik verder de gastlijst mag afgaan: Jef Vermassen, de mediageile strafpleiter die justitie beoefent vanuit zijn Narcistische onderbuik, ook met een hoog circusgehalte. Ook niet mijn kopje thee, ik kan me een hoop boeiender volk voorstellen om mee aan tafel te gaan zitten. Maar,- gesteld dat mij als BV (Beruchte Vlaming) de eer zou te beurt vallen,- de gastheer mailsgewijs gaan stalken om Jef te te defenestreren? Dat druist weerom in tegen alle tafelmanieren, sinds de oermens het vuur uitvond en wou delen wat de pot schaft.

Weet je, dat twittergevecht met Dyab Abou Jahjah dat je nu al maanden voert, interesseert op de duur geen kat meer, behalve de twee betrokken BV’s (van wie weliswaar één met Libanese roots en via een schijnhuwelijk Belg geworden). Voor Abou is het hoe dan ook een eer om door een N-VA-senator gestalkt te worden, voor jou is het, als communicatie-expert, vermoedelijk vooral een bliksemafleider om toch maar de persaandacht van dat troebele verleden af te wenden. Abou Jahjah als zwart schaap en pispaal. Of hoe twee politiek-irrelevante figuren elkaar in de belangstelling houden.
Enfin, ik vind het jammer dat die Brugse hotelschool op die manier zijn ‘Eat, meet & greet’-gebeuren voor Kom-op-tegen-Kanker ziet Pol-itiseren en verdrinken in het gekissebis tussen twee minussen. Je doet me bijna sympathie krijgen voor de man die dankzij jouw hatelijke mailcampagne niet mag eaten, greaten en meeten,- en dat verwijt ik je nog het meest.
Smakelijk eten toch, senator, en tot het volgende non-event.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

5 reacties op Open brief aan Pol Van Den Driessche, N-VA senator

  1. Hans Becu zegt:

    Je pakt PvdD toch ook op zijn grotendeels in de media georchestreerd sexueel verleden ? Het probleem is de media. Pol de grond in, AJ buiten alle proportie opgeblazen. De behandeling van beide heren is een perfect voorbeeld van machtsmisbruik door de media die niet eens meer de moeite doen om hun politiek activisme te verbergen. Ik vrees dat dat gaat wegen, en dat het veel jonge beloftevolle mensen weerhoudt om de politiek in te stappen. Ik herinner me Leterme : hoe die de grond ingeschreven werd was er zwaar over. En dat geldt ook voor Pol. Punt. En veel burgers, waaronder ik, ergeren zich blauw aan die gazettenpraat. Het resultaat is nog meer antipolitiek, en een steeds verder verschralende representatieve democratie met steeds intellectueel zwakkere politici. Ik hoorde daarnet nog Willy Claes op de radio. Als je die man beluistert en je vergelijkt zijn niveau met dat van Crombez of Karen Temmerman….sorry hoor. We zullen het dan wel oplossen met meer burgerdemocratie a la die idioot van een Van Reybrouck zeker, of met een loterij in de senaat. Je vergist je van vijand, en wat Pol doet is uiteindelijk logisch. AJ voert geen debat met de nva, hij krijgt in o.m in de Standaard een gigantische roeptoeter om te permanent schelden en vals te beschuldigen en te discrediteren, een hoop onzin qua. Er zijn ergens nog grenzen. Pol heeft gewoon wraak genomen, en vele mensen zullen daarbij “dik verdiend” hebben gedacht, waaronder ondergetekende. Het vrije woord is het vrije woord, maar er is ook een minimum aan intellectuele eerlijkheid en fair-play. AJ mist beide, en het probleem is dat de hoofdredactie dat blijkbaar niet eens meer ziet. Dat wijst al evenzeer op een zwaar verschralend intellectueel niveau bij de krantenredactie. Lees hun editorialen en commentaren maar eens. Ik hoor net dat Turtelboom ontslag neemt. De reden kennen we nog niet, maar ik weet het al. Er zijn grenzen aan de Turteltaks.

  2. Jozef Leijnen zegt:

    Met voldoening lees ik steeds het dagboek van Johan Sanctorum. De realiteit van elke dag wordt steeds bedekt met een hoeveelheid satire, humor en sarcasme, een stand-up comedian waardig, waardoor elke waarheid zelfs voor de betrokkene verteerbaar wordt.
    Maar wanneer zijn stukken de NVA betreffen of één van hun mandatarissen wordt Johan plots doodernstig en dogmatisch een fanatieke moslim waardig waardoor zijn column totaal ongeloofwaardig wordt. Had hij er naar gewoonte voldoende satire en humor in verwerkt zou het zelfs verteerbaar worden voor de meest fervente NVA-aanhanger.
    En met leugens Johan overtuig je niemand. Integendeel!

    • simboels zegt:

      Ik vind Johan Sanctorums dagboek juist horen bij het minst dogmatische dat je tegenwoordig kan lezen. Er staat alleen wat er staat; er staat niet A terwijl je er dogma B achter moet denken, dat is uit de toon duidelijk. (En het triestige symptoom dat we zo ver gevorderd zijn dat we achter alles wat we over de actualiteit lezen een dogma bijfantaseren, is niet het probleem van de schrijver.)

  3. P. Eggermont zegt:

    De pot verwijt de ketel hier zo’n beetje dat hij zwart ziet… Bij de Mac Donalds staat Piet achter de Big Mac`s, Jan achter de patat en Achmed achter de kassa! ’t Leven is een circus. Speel je er zelf niet voor clown, dan kan je er toeschouwer zijn. Voor de emiritus professor wijsbegeerte in deze story, die niet echt gaat over een ‘acte de bravoure’- ’n est-ce pas? -, zweeft me ’t spreekwoord voor de geest : “Gaat de berg niet tot Mohammed, dan zal Mohammed wel tot de berg gaan” (?) …

  4. johan hulsbosch zegt:

    De N-VA, het ecologische, de solidaire samenleving, Nietzsche : iets over deze thema’s in de titel en het is verloren tijd de bijdrage nog te lezen wegens volkomen voorspelbaar.

Reacties zijn gesloten.