Zo vader, zo zoon: over stambomen, patriarchaat en de global shit

Goed nieuws voor de huisvaders onder u: de kans dat u de biologische vader niét bent van uw kind is minder dan één procent. Men spreekt in zo’n geval van een ‘onecht kind’, jawel. Om die melkboer- en postbodeverhalen te ontzenuwen heeft zowaar genetisch genealoog Maarten Larmuseau (KUL) stambomen uitgeplozen én DNA-onderzoek gedaan. En zie: voor 99% zijn mannen genetisch verwant aan hun voorvader, vermits ze hetzelfde Y-chromosoom bezitten. Zo vader, zo zoon, het familiebedrijf is gered, en moeder ging niet vreemd. Oef.
Uiteraard kan het onderzoek van Larmuseau niet losgezien worden van enige patriarchale mindsetting, want, zegt hij:
‘…Mensenkinderen komen erg afhankelijk ter wereld en vragen een grote ouderlijke inspanning, ook van vaders. Een vader investeert niet alleen geld, maar ook tijd en ruimte in zijn kinderen en ook zijn familie doet dat. Een kind uit een relatie met een ander, dreigt die vaderlijke steun te moeten missen.’

Dat zal wel, beste Maarten, maar de ‘investering’ van een moeder in een kind is vele malen groter, te beginnen al vanaf de zwangerschap. Het is net de patriarchale maatschappij die deze natuurlijke band ontkent, de moeder onteigent en de vader-zoon-opvolging vooropstelt als dominant scharnier in een cultuursysteem, met alle gevolgen vandien op politiek, economisch en religieus vlak.
Moeders tonen bij de geboorte wie hun kinderen zijn, vaders konden het enkel vermoeden, tot het DNA-onderzoek zijn intrede deed. Wantrouwige mannen dienden dus hun getrouwde vrouw zorgvuldig weg te stoppen en af te zonderen, om zeker te zijn dat ze wel degelijk hun zonen zouden baren en niet die van de buur. Het onderzoek naar ‘onechte kinderen’ gaat dus in laatste instantie daarover.
Fenomenen die vandaag onze weerzin opwekken, zoals kindbruiden, genitale verminking bij meisjes, vrouwenonderdrukking in cultuurstelsels zoals de islam, zijn tamelijk karikaturale uitingen van een veel breder, ook in de moderniteit doorwerkende mannelijke machtslogica. De geweldexcessen die we vandaag meemaken vormen slechts het uitvloeisel van een oeroude, fallocratische oorlogslogica waar nu weliswaar wat excuustruzen mogen meehuppelen, zonder dat dit fundamenteel iets verandert aan de permanente geweldsituatie, eigen aan zo’n mannenmaatschappij. Rivaliteit, carrièrisme, winstbejag, uitbuiting: de sociale jungle is sterker en ongenadiger dan ooit.

In feite zou dat genetisch stamboomspelletje van die olijke Dr. Maarten Larmuseau ook tot dit soort reflecties moeten leiden. De enige mogelijke reddingspiste voor de menselijke soort is een radicale omslag naar het matriarchaat, betoogde ik vroeger al. Dat betekent dat vrouwen gezinsverbanden samenstellen en vaders uitkiezen voor hun kinderen, wat een grotere genetische variatie oplevert. Bij de bonobo’s is dat de regel. Niet toevallig lossen ze conflicten anders op dan die andere mensaap, de chimpansee. De bonobo’s doen het via communicatie, uitwisseling en seks,- de chimpansees via het gevecht en de eliminatie.
Technologisch zijn we op het punt gekomen dat de chimpansee in ons een planetaire catastrofe kan veroorzaken. Als het doelwit van IS een kerncentrale wordt, zullen we pas beseffen waar de oeroude fallusdominantie en het vader-zoon-denken toe leidt: tot de global shit en vervolgens de totale zelfvernietiging van de soort.
Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid van 99%, schat ik.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Zo vader, zo zoon: over stambomen, patriarchaat en de global shit

  1. Greta zegt:

    Prima tekst…bedenkingen toch dat Turken overduidelijk zullen beweren dat bij hen het “matriarchaat” reeds lang van toepassing is dus???….

    1% van een wereldbevolking van 8 miljard nog steeds 80 miljoen mensen…meer dan genoeg om opnieuw te beginnen en aantrekkelijker dan de beloofde 144.000 van gelovige uitverkorenen 🙂

    Een nagel of splinterbom kan heel wat schade toebrengen aan mensen, maar is een scheetje als je over nucleaire sterk beveiligde sites spreekt.
    Politieke spelletjes? Bangmakerij als afleidingsmanoeuvres?

Reacties zijn gesloten.