Hallelujah, Mark Zuckerberg bevrijdt de mannen van hun schoonmoeder.

Mark Zuckerberg, aan wie ik te danken heb dat ik deze column mag publiceren en u dat u hem mag lezen, verdedigde gisteren in het Mobile World Congress te Barcelona opnieuw zijn ‘Free Basics’-plan: de armen van deze planeet en mensen in ontwikkelingslanden gratis een deel van het internet aanbieden,- uiteraard het deel waarin Facebook zit en niet de concurrentie. Om die reden stuurde India de filantroop trouwens al wandelen, omdat hij via die dumpingpraktijk lokale spelers uit de markt zou drijven.
Ach, we weten allemaal dat gratis niet bestaat: de lepe Zuckerberg wil vooral nog meer Facebook-gebruikers en dus nog meer reclame-inkomsten. We krijgen het allemaal gratis en mogen vrijelijk onze tijdlijn vol lullen, als we ook maar even die advertenties in de rechterkolom willen bekijken. Hoe, u deed dat nog niet? Shame on you, er bestaat zoiets als dankbaarheid. En dat mogen ook die arme zwartjes, die straks een pakketje uit de lucht zien vallen vanwege nonkel Mark, terdege beseffen.

Magische bril

brilToch denk ik dat de echte agenda van Zuckerberg nog een paar verdiepingen hoger moet gezocht worden. Kan men een zakenman kwalijk nemen dat hij op zijn winkel let en zijn waar aanprijst? Natuurlijk niet. Echter, op hetzelfde congres in Barcelona begon Zuckie nog over iets anders, en vertelde hij langs zijn neus weg dat virtuele realiteit dé toekomst van sociale netwerken uitmaakt. En toen kwam zowaar de familieman aan bod: hij vertelde dat hij de eerste stapjes van zijn dochter wil filmen met een 360°-camera, zodat de grootouders het moment kunnen zien alsof ze er zelf bij waren. Alsof dus.
Daarvoor hebben ze ook wel een speciale bril nodig, door een dochterbedrijf van Facebook op de markt gebracht: de Rift VR-bril, een bril met een breed stereoscopisch gezichtsveld ontwikkeld voor gamers. Het toestel meet de bewegingen van het hoofd van de speler zodat deze bewegingen gebruikt kunnen worden als besturing in het spel. Dit zorgt ervoor dat de speler zich meer ondergedompeld voelt in de virtuele wereld.

Kijk, nu moet ik mijn mening over Mark Zuckerberg toch herzien. Want wat voor een familiaal genoegen levert dit niet op. Die vervelende bezoeken van of aan schoonouders of grootouders: gedaan ermee. De obligate zondagse visites die ons weekend in beslag nemen: verleden tijd. Stuur een 3D-animatie op en bespaar uzelf een namiddag vol oeverloos geklets en gedwongen aaimomenten. Ondertussen hebben de kleintjes ook weer meer tijd om de dag al gamend door te brengen, ook weer met zo’n Rift VR die hen onderdompelt in een virtuele wereld waar je 1000 keer met een muisklik kan doodgaan en weer opstaan.
Mijn gevoel: vergeet heel de privacy-discussie en de vraag of Zuckerberg gratis internet mag uitdelen. De echte uitdaging gaat over de kwestie in hoeverre wij het echte leven voor de virtuele werkelijkheid willen inruilen. Een cyberruimte die alle planeetbewoners virtueel verbindt maar fysiek scheidt, waardoor in de limiet een koppel liefdevol naast elkaar zit om op de iPhone elkaars filmpjes te bekijken.

Zo wordt de mythe van de planetaire verbondenheid de basis van het existentiële isolement. Dat is de ironie van het Zuckerberg-platform, maar uiteraard ook van Google en zijn zelfrijdende auto die ons alle stuurkunst ontneemt, ons als zombies inbedt in een cybernetisch circuit waarachter een discrete Big Brother schuilt.
Ja, ik weet het, dit klinkt allemaal als de 19de eeuwse boer die scheldt op de stoomlocomotief. De technologische vooruitgang contesteren, het blijft een hachelijke onderneming in een wereldmarkt die helemaal drijft op de wet van nieuw, nieuwer, nieuwst.
Daarom lijkt me de liefde, de oude, schermloze en niet-gedigitaliseerde eros als joker zo belangrijk. Gewoon doen wat mensen al tienduizenden jaren doen: strelen, knuffelen, vrijen, ruzie maken, niet via een 3D-kanaal maar gewoon echt, fysiek, concreet.
Het antwoord aan de Sirenenzang van Mark Zuckerberg is dan, hoe onnozel het ook klinkt, de zondagmiddag met boontjes en rosbief en een hoop gekletter van glazen en borden, geslurp en, jawel, die onontwijkbare schoonmoeder met haar gezemel. Zeer analoog en anachronistisch. En liefst niet geyoutubed, want er bestaat ook het recht op vergeten en vergeten worden. En de mogelijkheid van een selectief geheugen, ik zweer u, de sleutel tot een gelukkig leven.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Hallelujah, Mark Zuckerberg bevrijdt de mannen van hun schoonmoeder.

  1. Greta Troubleyn zegt:

    In een andere volgorde kan op deze ook

    Moules moulent moules,
    moules motivent moules,
    moules mangent moules. 🙂

  2. bertie zegt:

    Virtuele realiteit is vandaag niet meer weg te denken en maakt de wereld veiliger. Geen enkele piloot in opleiding moet een échte jumbojet met échte motorpech op een échte landingsbaan veilig neerzetten. Het angstzweet van boordcommandanten in spe beperkt zich gelukkig maar tot de vliegsimulator tijdens een examen.
    Virtuele realiteit is vandaag niet meer weg te denken en maakt de wereld goedkoper. Grote investeringen worden eerst gesimuleerd, zodat bij de echte bouw van carports tot vliegdekschepen meteen planmatige missers en noodzakelijke verbouwingswerken (niet) voorkomen, en (juist) vermeden worden.
    Virtuele realiteit is vandaag niet meer weg te denken en maakt de wereld efficiënter, aangenamer, mooier, gemakkelijker, comfortabeler, …
    Alleen maar wanneer we dat goed in de hand en in de gaten houden. Hoog weggestoken op zolder in een ongeïnventariseerde kartonnen doos zitten nog een heleboel science-fictionverhalen, waarvoor ik ver moet graven in mijn geheugen om mij van die meeste verjaardagscadeaus uit mijn jongere jaren de plot nog te herinneren, behalve één.
    In deze wereld die zich situeert na 1984, is het contant geld afgeschaft en moet iedereen voor alles en nog wat met een bankkaart betalen. Niet alleen om te kunnen eten en drinken uit de 3D-printer, maar ook voor de dagelijkse portie cyberseks met al dan niet kunstmatige bevruchting, en ook voor, jawel hoor, de ademlucht. Om een schoonmoeder te elimineren hoefde je maar te bellen naar CardStop, op nummer 070 344 344.

  3. Prosper Mortier zegt:

    Zelf heb ik geruime tijd terug de daad bij het woord gevoegd en mijn Facebook-account volledig gewist, voor zover dat mogelijk is. uBlock origin (https://github.com/gorhill/uBlock) doet de rest.
    Na een telefoontje naar Base met een beleefd doch dringend verzoek, is ook het obligate en al even irritante antwoordapparaat op mijn mobiel nummer uitgeschakeld.
    Schoonmoeders zijn welkom op zondag.
    Voorlopig leef ik nog eventjes in de echte wereld, voor Europa ook dat zal verbieden en/of onmogelijk maken.

  4. Koenraad zegt:

    Wij zijn virtueel al zwaar doorgeschoten.
    Wanneer Angela Merkel een zak frietjes mét frietsausje – ergens in Brussel – achter haar kiezen steekt, is dat wereldnieuws. Gewoon omdat de goegemeente denkt dat ‘grote’ leiders niet meer ‘gewoon’ kunnen eten, enz.
    Alleen heeft ze nog geen 40 virtuele lijfwachtrobots, die zijn voorlopig nog van vlees en bloed.

Reacties zijn gesloten.