Ikea betaalt geen belastingen, maar, erger, probeert ons bestaan te ‘verkasten’.

ikea3Zopas bracht de Europese groene fractie een rapport uit, waarin van naaldje tot draadje wordt uitgelegd hoe de Zweedse meubelgigant Ikea financiële constructies opzet om vrijwel geen belastingen te hoeven betalen. Dat leverde hen in België tussen 2010 en 2014 een belastingtarief op van welgeteld 2,35 procent op de inkomsten (voor een modale loontrekkende is dat zowat 50%).
Dat moeten u en ik uiteraard bijpassen: ‘there is no such thing as a free meal’, belastingen zijn communicerende vaten bij uitstek. Zo weet u ook waar al die extra heffingen en een bijna verdubbelde elektriciteitsfactuur goed voor zijn.

Een rist multinationals doet bij ons aan fiscale zelfverwenning, maar Ikea neemt daar een aparte plek in. Deze supermarkt van zelf ineen te steken kastjes en soortgelijken (in feite dus een hoopje planken en vijzen plus een handleiding) is nu net voor de modale belastingbetaler de geliefkoosde bestemming van een daguitstap, met halverwege een heuse gaarkeuken. Ikea houdt niet van shoppers die zelf hun weg zoeken: u moet en zal als een schapenkudde van de ingang tot aan de kassa het hele parcours afleggen, binnenwegen verboden.
Ikea staat ook voor een cultuur van het trendy spul, niet bepaald goedkoop en weinig duurzaam. Prullaria en domme gadgets geven het Zweeds-houten interieur een schijn van leven. Maar vooral: het doe-het-zelf-concept verplaatst de fabriek binnen de huiskamer. Een fataal paard van Troje.
ikea2Er zijn al relaties en huwelijken gestrand tijdens die huiselijke knutselsessies waarin vrouwen meestal de handleiding luidop voorlezen en de mannen op handen en knieën wanhopig met een schroevendraaier hun weg zoeken tussen onderdelen.
Altijd zijn er op het einde vijzen over en dikwijls verschijnt er uiteindelijk een wanstaltige versie van het op de verpakking afgebeelde meubel: het Platonisme op zijn kop. Wat de knutselaar van dienst een levenslange straf oplevert in de vorm van sarcastische commentaren telkens er een handvat uit de lade schiet. Deze bron van verzuring zou bij wet verboden moeten worden, in plaats van fiscaal beloond.

Kastjesfascisme

Ikea1Maar het gaat nog verder. Ikea wil het leven verkasten en dwingt ons om zoveel mogelijk in vakjes te denken, te voelen, te wonen. Alles is kast, schuif, rek, bakje, en de rest is rommel. Ikea Nederland liet zowaar een ‘onafhankelijke studie’ uitvoeren waarin rommel als de grote boosdoener wordt beschouwd, en lanceerde daartoe zelfs de pseudo-wetenschappelijke term ‘rommelblindheid’, zijnde het onvermogen om rommel te zien en de partner aldus te kwellen. Gevolgen: onrust, spanningen, hoofdpijn, stress, depressies, enz. U begrijpt de onzin: het zijn net de kwakkele kastjes en het inleidend knutselwerk die spanningen en depressies opleveren. En de waarheid is dat Ikea-spullen in een snel tempo zelf brol worden en rijp voor het grof huisvuil.
Voor het overige vind ik rommel zo essentieel als orde.
Rommel is geen chaos. Het is het gevolg van een min of meer spontaan toeëigeningsproces waarin de objectieve, vreemde en vervreemdende ruimte wordt herschikt tot iets dat van ons is, van u, of van mij. In mijn bureau schrikt iedereen zich een aap maar ik vind er perfect mijn weg. De huiskamer, de slaapkamer, zelfs de badkamer hebben bij ons een zekere rommeligheid die hen onderscheidt van de artificiële interieurfoto’s in lifestylemagazines.

Rommel is een spoor van leven én een teken van nestwarmte. Kasten zijn een noodzakelijk kwaad en mogen zeker niet de ruimte bureaucratiseren.
Tip: houd het, waar mogelijk, bij ingebouwde kasten, laat de lokale meubelmaker eens iets verdienen, of, voor de echte doe-het-zelvers: teken een ontwerp en laat uw planken op maat verzagen. Veel goedkoper én creatiever.
Voor de rest: weg met de Ikeanisering van het bestaan en de kastentirannie. We eindigen zelf al in een kist, waarom zouden we ons ermee omringen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Ikea betaalt geen belastingen, maar, erger, probeert ons bestaan te ‘verkasten’.

  1. walter maes zegt:

    Ach, jaag ze het land uit. Beter geen kastenfascisten dan werkgelegenheid.

  2. vercauteren freddy zegt:

    Rommel bestaat niet! Wat rommel is voor de ene is emotie of grondstof voor de andere. Bewaren is een kunst. Weggooien is voor de dommeriken. Respect voor grondstoffen, arbeid, maar vooral voor natuur en milieu, vraagt om zuinig om te springen met alles. Maar de moderne mens schijnt die wijsheid alleen te omarmen in tijden van armoede. Dan pas komt de kringloopwinkel in het vizier. Nog niet zolang geleden werden meubelen van generatie op generatie doorgegeven. Vandaag moet alles NIEUW zijn, om de 10 jaar. De oude spullen verhuizen naar de minder begoede familie of het containerpark. We mogen geen vlees meer eten, maar het weggooi-gedrag is nooit zo klimaat-nefast geweest als nu. Het weggooi-virus, Ik kan ervan meespreken in mijn gezin! Maar laat ik het klagen maar aan anderen, die nog
    meer redenen hebben dan ik.

Reacties zijn gesloten.