Van restjesmaaltijd tot mashup: probeer te mengen in plaats van weg te gooien.

Echte liefhebbers verfoeien het: verzamel-cd’s met de 50 meest populaire klassieke deuntjes. Of the best of uitgaven met nummers van Mozart of Verdi die allemaal niet langer dan vier minuten duren. Voor in de auto of als achtergrondgeluid, liftmuziek, hotelambiance. Vreselijk.
Neen dus. Muziek heeft traagheid, elaboratie, uitzetting van tijd en ruimte nodig. En dingen die op zichzelf staan, monumentale, met violette inkt gerealiseerde ecrituren. Dacht ik, als ongeneeslijke melomaan. Tot op een zondagmorgen bij ons Mozart uit de luidsprekers vloeide en er tegelijk een Youtube-clip van Shostakovitch was blijven open staan die ook doorspeelde. Twee simultane geluiden dus, maar dat hadden we niet door en ik begon me het hoofd te breken wie de componist van dat brouwsel wel kon zijn. Mozakovitch dus, een nieuwe artiest, een nieuw geluid.
Of hoe de mix iets meer, iets anders toont dan de composities op zich. Nooit zouden mijn zondagen nog dezelfde zijn.
Fagottist, kok en reiniger van septische putten Grant Woolard toont waartoe dit kan leiden: hij plaatste 57 klassieke deuntjes van allerlei componisten onder en achter elkaar, op drie simultane lijnen. En jawel: het klinkt zowaar. Een enorme tijdwinst voor de toehoorder: Boccherini, Verdi en Schubert tegelijk beluisteren, in deze tijd waar niemand nog tijd heeft, een enorme plus. In zes minuten hebt u heel de geschiedenis van de klassieke muziek achter de kiezen.
Maar de filosofie reikt natuurlijk veel verder. Ergens rijst het vermoeden dat die afzonderlijke stukjes muziek zelf al mix-producten waren, en ‘vragen’ om verder gecombineerd te worden tot een superpartituur. Dat elk zogenaamd kunstwerk maar een fractie is van een geheel dat niet a priori bestaat doch moet geconstrueerd worden, door een toehoorder die de nieuwe componist wordt. Dat kunstenaars, schrijvers, etc. zich moeten realiseren dat niet hun ding of hun persoonlijkheid de scope is, maar slechts een ingrediënt. Mengen en hermengen dus, is de boodschap. Niet op de wijze van de tweedimensionele puzzel, maar echt in de diepte, telkens anders.
Puristen spreken smalend van ‘eenheidworst’, maar dat is een belachelijke, zo niet racistische metafoor. Men kan andere gastronomische gelijkenissen naar boven halen, zoals de stoofpot, stew, pot-au-feu, paella of Eintopf. De éénpansgerechten: bijeenkappen, goed roeren en laten sudderen. Heerlijk.
Alle zijn het eigenlijk restjesmaaltijden waarbij nooit iets wordt weggegooid maar alleen toegevoegd. Zo ontstaat vanuit de zogenaamde armoede een rijkdom die nooit kan bereikt worden met de klassieke dialectiek van de tegengestelden.
Meer existentieel nog, zie ik dit als een remedie voor veel lijden en ongemak. Stel, u houdt van klassieke muziek maar uw vrouw klettert altoos met de borden in de keuken. In plaats van de deur dicht te smakken of haar te slaan, probeer de twee geluiden tot één ‘partituur’ te combineren. Huwelijksvreugde alom. Idem voor een piepende matras, een haar in de boter, een scheet tijdens het diner, een lekkend dak, Bart De Wever op TV. Filter ze niet uit, maar geef ze een plaats.
Bestaan er dus eigenlijk wel ‘bijgeluiden’? Maken we het ons niet enorm moeilijk door steeds weer dingen te isoleren, op de voorgrond te halen, en andere weg te dringen, te verdringen als ruis? Andermaal: dit gaat niet om passief aanvaarden en berusten, maar om compositiedrift en ars combinatoria, de passie voor het vermengen, verweven en doorvlechten.
Weer een reden om kunst en muziek in het vaste schoolprogramma op te nemen, zoals koken trouwens. Het zal een hoop anti-depressiva schelen.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

15 reacties op Van restjesmaaltijd tot mashup: probeer te mengen in plaats van weg te gooien.

  1. Marc Schoeters zegt:

    En waarom ons beperken tot muziek? Ook van de filosofie kan men een voedzame hutsepot maken. Zo laat Boris Vian in “L’écume des jours” (hoofdstuk 54) een hoofdpersonage simultaan luisteren naar twee lezingen van de filosoof Jean-Sol Partre – schrijver van “La Lettre et le Néon”. Ik citeer: “Chick nam het deksel van zijn pick-up met dubbele draaischijf en zette twee verschillende platen van Jean-Sol Partre op. Hij wilde ze alle twee tegelijkertijd horen, zodat nieuwe ideeën konden ontspringen uit de botsing van twee oude ideeën. Hij stelde zich op gelijke afstand van de twee luidsprekers op, zodat zijn hoofd zich precies op de plek bevond waar de botsing plaats zou vinden.” De echte Jean-Paul Sartre kon naar verluid niet lachen met de geniale vondst van Vian…

    • Greta Troubleyn zegt:

      Scooter, ‘k denk da’k u gezien heb…;waar?
      In de Boerehave in Leiden,….neen, niet als Einstein… maar recht tegenover de vrouwelijke versie van Auzoux…….de gorilla van Auzoux natuurlijk 🙂 🙂

      Was jij het nu die gezegd heeft dat we beter gemeenschap hadden gehad met de gorilla dan met de chimpansee of was het Mark Nelissen? Of bedoelde je de Orang Oetan?

      Potverdekke, nu hebben jullie me toch diene blote vent opgesolferd – Filosofie magazine, hier moeilijk te vinden, denk je boeiende artikels te zien, koop je via internet en stel je vast dat er achter die letters een blote vent zit – een SS man zelfs…oef

      Het gif van het woord, maar beschouwt die dame “kakkerlakken” als beledigend om even later over “hate speech” te spreken.

      Om in jullie kookjargon te blijven is het dan niet cockroach?
      horen (kok roost heet speek)

      Natuurlijk als je de kok roostert dat het heet is en je moet speken …. 🙂 🙂 🙂

      PS Trouwens uw woord “jarretellen” bracht me bij Michel Jarré en oxygene, een prachtig stuk om te beluisteren in aandacht van een persoon, als je zelf niet aanwezig kunt zijn op zijn begrafenis…

      Wens je alvast veel zuurstof dit jaar…. 😉

  2. Marc Schoeters zegt:

    Mevrouw Troublée. Ik heb nog nooit een voet in Leiden gezet (de naam van de stad alleen al schrikt me als anarchist af). En zeker niet vermomd als een museumgorilla van papier-maché. Ik ben warmbloediger dan dat – zoals sommige dames kunnen getuigen. Hoe u in uw tekst verder overspringt van copulatie met een primaat naar een blote SS’er en vervolgens van jarretellen naar begrafenismuziek – doet me eerlijk gezegd het ergste vrezen. Voortaan toch wat minder simultaan luisteren naar Voozart en Merdi…! Marc Scooter

    • Greta Troubleyn zegt:

      Touché, maar daar liepen toch heel wat vriendelijke en behulpzame “lieden” rond, waar je gemakkelijker boeiende gesprekken mee kunt aanknopen, wat hier niet altijd evident is, als je een museum bezoekt??? (h)an(d)twerpen roept anders ook wel wat vodoo en onsmakelijke rituelen op, er liepen tenminste geen militairen rond en ze lopen je er niet omver als je driepikkel loopt.

      Herlas trouwens gisteren je “Ecce Homo” vandaar.., kwam het toevallig terug tegen tijdens het opruimen. Ben het trouwens niet eens met het gedeelte waar je oppert dat er “eerst het beeld is, dan het woord en dan misschien een gedachte” op vlak van waarneming filosofiemagazine op scherm, waren het eerst de woorden, letters die aanleiding gaven tot….het beeld pas bij het doorbladeren en beginnen lezen in de aandacht kwam…

      Voor het beeld is er trouwens steeds reeds een bepaalde (emotionele) toestand, waar beeld een eerste interpretatie en niet te vatten hersenactiviteit met zich meebrengt. Gedachten zijn er veel meer aanwezig dan woorden, gesproken of geschreven ,de verschillende gedachten, kunnen weergeven….en op geen enkel ogenblik dezelfde….steeds veranderend, naargelang bijkomende input van gegevens of verwerking…

      Vrees da’k stilaan in mijn beenconstructie een “motorke” moet laten zetten, voor als ik u nog eens tegenkom… 🙂 of we trekken u de pij van uw dubbelganger Rudi Mannaerts aan :-)…. zwart en wit 😉 🙂

      • Christel Van den Maegdenbergh zegt:

        Mevrouw, ik weet niet wat u slikt, maar wat u schrijft, daar is kop noch staart aan te vinden. Lugubere beelden over ons Stad – ‘voodoo en onsmakelijke rituelen?’. Ik kom regelmatig in de stad en ben nog geen enkele keer een militair tegengekomen.
        Het werk ‘Ecce Homo’ is me bekend. Ja, ook ik heb het drieluik gezien op de vernissage in ’t Zoekend Hert. De inleidende woorden herinner ik me niet, maar de beelden vond ik echt prachtig. Vooral de handen zijn me bijgebleven – hoe de vrouw met haar uitnodigende hand de toeschouwer leidt naar haar schede of “l’origine du monde” waarlangs men voor het eerst het licht op aarde gewaar wordt. Daaropvolgend staat een man met een gesloten vuist op zijn borst, die een neerwaartse blik werpt op een schedel, waarop de handen van een andere vrouw rusten (derde beeld). De schedel zit geprangd tussen de benen van die vrouw – dus letterlijk voor ‘le trou noir’. Geboorte/Leven en Dood. Tussen de schede en de schedel. Zie daar de mens. Echt schoon.
        Beelden zeggen al zoveel dat woorden overbodig zijn. U hoeft ook niks te denken, maar gewoon kijken en voelen hoe het leven in elkaar zit. Daarom hou ik ook zoveel van beelden, vooral van Marc Schoeters zijn poëtische en kleurrijke beelden. Blijkbaar hebt u hem lang niet meer gezien, want het is hilarisch dat u hem met een gorilla en een priester vergelijkt. Geen haar op mijn hoofd dat zoiets zou denken…

  3. Greta Troubleyn zegt:

    “beelden zeggen al zoveel als woorden”….de beelden die van Antwerpen gegeven worden op tv zijn de afgelopen maanden praktisch NOOIT zonder militairen en politiebewaking gegeven…bevatten evenveel waarheid of leugen als de foto van de zwarte jongen in het gat…

    of de vele leugens over de scheurtjes in de reactor….

    U mag van mij voelen zoveel u wenst…als u absoluut wenst te voelen aanvaard dan maar eens de waarheid over (sommige) autochtone Vlaamse mannen….nu 70 – 80 ers die het hardst staan te roepen over de allochtonen waarschijnlijk?

    Doofpotoperaties over de viespeuken VLAAMSE MANNEN… als ik destijds school ging in Antwerpen waren de viespeuken die hun handen niet thuis konden houden, onder de rokken van meisjes in het voorbij gaan gingen wel VLAAMSE VIESPEUKEN van MANNEN , geen Joden noch Marokkanen of andere mannen van enig andere allochtone origine. De eerste dag dat ik ging werken in Antwerpen werd ik ook lastig gevallen door een VLAAMSE VIESPEUK ….geen kat die een hand toestak….dus…waar is die betere tijd of meer fatsoen van die grijsaards?

    Als ik volgens de huidige normen dien te reageren, dan dien ik vast te stellen dat mijn leraar zedenleer van destijds NU beschouwd dient te worden als een VERKRACHTER, vermits hij vertelde dat hij éénmaal een bepaalde grens overschreden, niet meer stopte …..dus a.u.b. 70 -80’ers zwijg over uw betere tijden of een beter blazoen dan de allochtonen van NU.

    Geen enkele Nederlander, noch vreemdeling heeft ooit die grenzen overschreden en veel meer respect getoond dan…”sommige” VLAAMSE ANTWERPENAREN. Is het dan NU, vreemd, zij als voorbeeld en model hebben gestaan voor de tweede generatie allochtonen?..
    Bepaalde vrouwen het soms ook zelf inderdaad zoeken of het beeld in het buitenland alleen maar versterkt hebben door hun losbandigheid en net als hier ook ginder de mensen gaan veralgemenen?

    Voelt U wat mij betreft zoveel als u wilt, maar zonder mij a.u.b….

    • Jean-Paul Briers zegt:

      Mevrouw, ik weet niet welke negatieve ervaringen u met Vlaamse mannen hebt ondervonden, maar scheer ons niet allemaal over dezelfde kam aub.

      • Greta Troubleyn zegt:

        Mr Briers…dat is allesbehalve de bedoeling…maar de heisa momenteel tegen en over allochtonen, vereist een tegen confrontatie en diepere vraag naar oorzaken en gevolg….

        Filosofen hebben trouwens hun mond vol over “vrije wil” en “vrije keuze” of wat je schaadt te mijden….en eigenlijk dien ik vast te stellen dat er meer en meer overwegend dwangmatige, negatieve ervaringen en herinneringen aan de stad Antwerpen verbonden zijn, veel meer dan de positieve of vrije keuzes, of althans aan het overheersen zijn, na de inspanningen om iets meer terug naar die stad toe te trekken, …het stilaan wel heel erg verbrod is…

        Hoe prachtig en rijk verleden de stad ook wel mag hebben…het is niet de stad waar mijn vertrouwen ligt,….nu minder dan ooit….alle inspanningen op dat vlak, zijn de afgelopen tijd wel volledig teniet gedaan…

        Dus misschien lijkt het me beter deze stad terug ,zoals in het verleden meer te mijden, overal elders in België – Nederland, maar niet Antwerpen??? (maar dit hoeft geen waarheid te zijn, het is een vaststelling, bedenking, confrontatie).

        Het is trouwens een tegen reactie op de tekening van Charlie Hebdo en het billen knijpen met vermelden van naam…

      • Greta Troubleyn zegt:

        Het gaat trouwens over het veralgemenen sowieso…als WIJ het sowieso doen, veel toeristen volop de versiertoer opgaan in het buitenland, zonder echte interesse voor cultuur of mensen van daar, wat wil je dan wat beeld ze meenemen naar hier .Veralgemenen alle vrouwen hier voor het grijpen en hoeren zijn vanuit hun cultuur?
        Niet echt moeilijk te begrijpen,zij een veralgemeend beeld hebben, alle vrouwen hier onmiddellijk in bed willen duiken of maar gegrepen willen worden?

        Ik heb me bewust op tijd nog ingehouden, om er zelfs geen Vlaamse Antwerpse mannen van te maken, omdat dit uiteindelijk niet met zekerheid vast te stellen was, het zich enkel in stad Antwerpen heeft voorgedaan.

      • Greta Troubleyn zegt:

        trouwens de passage over de zedenleraar, eerder tegen de vrouwen, niet tegen de mannen…ik zou in deze tijd geen man willen zijn…. Eén van de mensen waarvan ik afgelopen 10 jaar een lezing gevolgd heb en wiens boek, zonder enige dwang of sponsoren, aangeschaft heb is dat van Peter Dewaele. Een persoon waarvoor ik veel respect heb….dus ik weet wat voor krengen de vrouwen kunnen zijn en welke misbruiken zij maken en hoe gemakkelijk het hen gemaakt wordt…

        Lees dat over de zedenleraar toch maar in een heel andere context…. het is echt wel ANTI VROUWEN macht en manipulatie….

  4. Christel Van den Maegdenbergh zegt:

    Ik had het over de foto’s, maar wat is nu de link tussen de triptiek en ‘de Vlaamse viespeuken’? Maar u komt wel regelmatig in het Antwerpse filosofiehuis “Het Zoekend Hert” om lezingen te volgen? In die kleine ruimte – waar de stoelen heel dicht bij elkaar staan? Gaat u dan paaltjes met armlengte rondom uzelf zetten om de Vlaamse mannen op een ‘veilige afstand’ te houden?
    Ikzelf kom al zo vaak in de stad – en ben net als elke vrouw wel eens in aanraking gekomen met handtastelijke mannen. Bij mij waren het echter geen blanke Vlamingen. Tijdens de museumnacht zat een zwarte man op een sokkel voor het Museum van Schone kunsten. Hij was blijkbaar zo geil dat hij vlak voor mijn ogen zijn enorme lul bovenhaalde en heftig ging masturberen. Ik nam snel mijn fiets en ging ervandoor. De volgende keer zal ik hem vragen of hij een Antwerpenaar is.
    Na een lezing van Kader Abdolah in het Zuiderpershuis ging een asielzoeker ongevraagd bij ons zitten en begon ons te zoenen. Mijn vriendin en ik gingen elders anders drinken.
    Na een avondje uit met vrienden was ik op weg naar mijn auto. Een getinte man sprak me aan, ik zei dat ik hem niet verstond. Hij raakte me aan, gebaarde dat hij bij mij wou gaan slapen, bleef mij volgen hoewel ik heel duidelijk met mijn hoofd NEE zei. Om hem kwijt te spelen, ging ik een volkscafé binnen en bestelde een thee.
    Op de tweede kerstdag ging ik van bij mijn vriend naar huis. Ik kon niet snel fietsen omdat het zo glad was op de weg. Een vreemde jongen kwam ineens naast mij lopen. Hij pakte me vast en begon mij te zoenen. Ik duwde hem weg en zei dat hij moest opdonderen. Hij pakte me weer vast. Ik gaf hem een duw en riep dat mijn man op mij aan het wachten was. Hij sprak geen Nederlands dus begon ik te gebaren dat daar iemand op me wachtte…gelukkig droop hij af, het had anders kunnen verlopen… u ziet het, zeg niet te gauw ’t is weer ’n (blanke) Antwerpenaar!

    • Greta Troubleyn zegt:

      U vraagt, maar u wilt het eigenlijk niet weten.. zij die te vertrouwen zijn hebben het vertrouwen gekregen…

      • Jean-Paul Briers zegt:

        Dat hebben we in Keulen gezien waar de teller ondertussen op meer dan 1000 staat, over vertrouwen gesproken.

  5. Greta Troubleyn zegt:

    Daar zitten alvast de echte zware ingrepen bij en op z’n minst een aantal onware, met nog de vraag in hoeverre het politieke spelletjes zijn van extreem links en extreem rechts… elke ingreep is een zware, maar ik wil maar aantonen, dit vroeger, voor er een toeloop van mensen van vreemde allochtonen was, dit evenzeer en minstens evenveel gebeurde door de inheemse bevolking. Uiteraard peanuts met wat sommigen nu moeten ondergaan. Toen werden er geen klachten neergelegd tegen onbekenden….hoe zwaar en ernstig elke individuele ervaring ook. Hier kan ook een systeem achter zitten – overrompel de politie met werk er te weinig personeel is om zo zwaardere aanvallen te kunnen doen, die dan niet binnen het gezichtsveld vallen of als afleidingsmanoeuvre naar de bevolking toe?

    Zelfs als het er echt 1000 zijn, zeer onwaarschijnlijk het allemaal aanvallen van vreemde origine waren en er ook een bepaald percentage onwaar zijn, het misbruiken.

  6. Greta Troubleyn zegt:

    Mijnheer Sanctorum wat restjesmaaltijd betreft, en de groene vingers in de familie vermoed ik, of kan ik u alvast het Blata orientalis brood aanbevelen mmmm echt lekker 🙂
    Foodtopia en Louis O Fresco was er ook te zien en de ironie van de ja en neen vragen
    Of we al dan niet terug willen naar de voeding van vroeger? Ja of neen – een graantje in één van die potten….Neen bevatte de meeste graantjes….maar ondertussen draaien we wel weer vlotjes pastinaak door onze soep en andere vergeten groenten 🙂 eten meer granenbroden dat vroeger het armenbrood was enz… 😉

    Blata orientalis brood is dus wel kakkerlakken brood hé..; 😉 🙂
    eten zullen we ze van die groene jongens …de insecten…de bakkerstor overgewaaid, leeft dus volop in het meel van bakkerijen….dus als ge nog eens een industrieel brood koopt en we een enorm assortiment hebben met allerlei soorten granen erin…zo ziet ge die stukskes kakkerlak niet zitten 🙂
    die Nederlanderse filosofen toch…nu hoor ik toch liever “hé kakkerlak” dan “hé mother fucker” – keuze te over trouwens bij die kakkerlakken. Zo kunt ge kiezen uit een Duitse – een Amerikaanse – een Australische maar geen Vlaamse dus kies ik voor een combinatie van de Ectobius panzeri en Ectobius sylvestris …keuze te over bij die kakkerlakken en da zilver brengt me dan weer bij uw opmerking van destijds over de waarde van kunst….een zilveren voorwerp van amper 5 cm groot dat ze als verhaal kaderen in “naar echt ontwerp van Van Leeuwenhoek” en 500.000 euro waard zou zijn….euh hallo… ge kunt er nog niet eens door zien 🙂 Da’s de manier waarop ze die begrotingsputten dichten…kunnen wij zo die mestoverschotten in drollen te draaien met een laagje zilver of goud verkopen als originele drollen van Brueghel? Weg mest overschot – werk en begrotingsputten gedicht?

Reacties zijn gesloten.