Met alle Chinezen: over romantiek, tegennatuurlijk gedrag en humor

Ooit heb ik het wel eens gedroomd: er kwam een vrouw uit de hemel gevallen, recht in mijn armen, we reden samen weg op een wit paard, de ondergaande zon tegemoet, zoete vioolmuziek- en dan liep de wekker af.
Een week geleden, tegen het jaareinde, overkwam een Chinees echter iets wat meer op een nachtmerrie lijkt: hij probeerde een vrouw, die bij een brand uit de 11de verdieping sprong, echt op te vangen en werd ei zo na verpletterd. De vrouw zelf overleefde het helemaal niet.
Dat kan ook niet volgens de wetten van de natuurkunde. Na 50 m vallen bereikt ze ongeveer een snelheid van 200 km/u: stel u voor dat u op een muur zou knallen met die impact. Dat de man het overleefde, heeft enkel te maken met het feit dat hij niet het volle gewicht op zich kreeg. Dus werden het maar scheuren en breuken.
Wat echter intrigeert, is het feit dat zo’n frele Chinees dat gewicht op zich ziet afkomen en er gaat onder staan: hier spelen andere krachten dan die van de fysica, namelijk die van de imaginaire natuurkunde, in bovenvermeld droomscenario van toepassing. Toepasselijk op een universum waar vrouwen in vrije val inderdaad na 50 m zacht op een man terechtkomen, als perfect stootkussen, of, straffer nog, alleen al door de dwingende kracht van zijn ogen hun val afgeremd zien tot deze van een pluisje op een bloembed.
Quod non. Baf. In een bepaald opzicht is de interventie van die Chinese (anti-)held ongelooflijk lachwekkend, en zou het tafereel zo in een slapstick kunnen voorkomen. Het kan dan ook niet anders, of hier hebben onbewust voorbeelden gespeeld uit de literatuur of de film waarin zo’n daden wél iets opleveren behalve veel builen en blutsen. Zonder twijfel heeft ook China een boeiende Bollywood (Pekinood?)-industrie van zeemzoete B-films waarin mannen effectief onder een brandende building gaan staan en vallende vrouwen uit de lucht plukken. Maar wees eerlijk: is heel ons liefdesleven geen projectie van geabsorbeerde verhalen, fantasieën die steeds weer in andere vormen de waarheid geweld aandoen?
Terwijl liefde een list van de natuur is om de voortplanting te verzekeren, vertelt de mythologie iets anders. Voor mij is Wagners ‘Tristan en Isolde’ al sinds mijn 14de hét model, hoewel de opera compleet absurd en tegennatuurlijk de absolute liefde bezingt en, straffer nog, in plaats van een goede neukpartij de dubbele zelfmoord aanraadt.
Het is de echte redenen waarom romantische mannen, tot wanhoop van de vrouwen, zo zeldzaam zijn: ze sterven gewoon uit, omdat ze maar al te graag onder een brandend gebouw gaan staan of gewoon naar binnen gaan, besmet als ze zijn door verhalen die niet kloppen maar toch als hardnekkige memen hun kop zot maken.
Archetypes van de liefde dus, maar vergeet Wagner en Disney: de echte romantiek komt uit China, waar al erotische verzen werden gedrukt toen wij nog in de bomen hingen. Alle Mao-dictatuur ten spijt, heeft men die ‘decadente’ literaire traditie nooit kunnen uitroeien. Ook al kunnen Chinese mannen vandaag een opblaasbare pop kopen in de seksshop, ze blijven dus vallende vrouwen opvangen en zich daarbij zwaar bezeren, tegen elke partijlijn in. Grandioos.
Zopas nog eens Alice in Wonderland van Lewis Carroll herlezen. Een heerlijk boek vol nonsens, nota bene geschreven door een wiskundige en logicus.
“Imagination is the only weapon in the war against reality”, staat er ergens. Zelfs de zwaartekracht is voor contestatie vatbaar, wat Albert Einstein trouwens tot zijn relativiteitstheorie zou brengen. Daarom vind ik die poging van die Chinees niét mislukt, ondanks de krantenkop. Ik roep hem alsnog tot man van het jaar 2015 uit, en stel voor dat we allen de zwaartekracht iets minder zwaar maken. Al was het maar door er eens om te glimlachen.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Met alle Chinezen: over romantiek, tegennatuurlijk gedrag en humor

  1. Herman Sourbron zegt:

    Gelukkig ben ik een romantische man, ik ben besmet en zou onder het raam gaan staan om een vallende vrouw op te vangen. Om maar te zeggen, dit zijn prachtige poëtische overwegingen bij een schijnbaar banaal voorval. I like this very much. Maar die knop is er nog niet.

  2. Marc Schoeters zegt:

    Vrouwen houden NIET van romantische mannen – al beweren ze vaak het tegendeel. Vrouwen willen hun mannetje liefst zo banaal mogelijk: hardwerkend, goed verdienend en niet te gecompliceerd. Zo’n mannetje staat garant voor de afbetaling van het nest – de gouden kooi. En dat nest is uitsluitend bedoeld voor de kroost – echt het enige hoofddoel van de vrouw. Ik ken geen romantische vrouwen. Geen enkele – ondanks alle hypocrisie. Alle vrouwen zijn “material girls”. Zo overleeft de mensheid. Er zijn wel romantische mannen – sommigen eenzaam, sommigen dood. Vaak door zelfmoord. De wereld krioelt van weduwen met wie het niet zo slecht gaat. Bijenkoninginnen. En vele dode darren. Het is de hel op aarde om een romantische man te zijn. Reken maar! REKEN maar!

    • Lunatiekje zegt:

      Wow, wat een bijenserenade! Sommige vrouwen houden wel van romantische mannen maar niet van hun venijnige angels. Banaliteit en gouden kooien staan niet in hun woordenboek. Baby’s zijn welkom maar geen hoofddoel op zich. Ik ken romantische zielen maar helaas ook mannetjes die puur uit materiële redenen bij hun vrouwtje blijven en elders anders de ‘liefde’ bedrijven. Wie is dan hier hypocriet? Er zijn weduwen maar ook alleenstaande moeders die amper de eindjes aan elkaar kunnen knopen. Omdat hun vent ervandoor ging met een twintig jaar jonger exemplaar en de verantwoordelijkheid voor zijn kinderen niet mee wilt dragen. Dan is het leven voor die moeders ook een hel op aarde. Reken maar!

Reacties zijn gesloten.