‘Ethnic profiling’, een maand na 13/11: koffieverkeerde VIPS ‘in choc’

Neen, de politie is mijn vriend niet, alle Gendarmes de Saint-Tropez ten spijt. Toen de Kortrijkse flikken een stel tieners met een kleurtje, die nota bene aan hun eigen fiets aan het prutsen waren, met veel vertoon opbrachten als gevaarlijke criminelen, ben ik ferm in mijn wiek geschoten. En de zaak Jonathan Jacobs, doodgeslagen door het Bijzonder BijstandsTeam, beter bekend als ‘de botinnekes’, heb ik op deze pagina onder de aandacht gebracht, als een schande voor onze rechtstaat.

Maar aan de andere kant loert de burgerlijke kleinzerigheid om de hoek, vooral dan vertolkt door bekende gezichten die tegen een blauw uniform aanlopen. Twee verhalen blijven hangen en worden mediagewijs telkens weer opgevoerd.
Enerzijds dat van Montasser Alde’emeh, die op 1 december door Brusselse agenten werd tegengehouden en gefouilleerd. Dat ging gepaard met wat getrek en geduw en een discussie. De agenten hadden niet door dat ze te maken hadden met een islamkenner en radicaliseringsgsexpert, in de politieke wereld en de media goed bekend. Nog geen paar uur later zat Montasser Alde’emeh al met bevende stem, ‘in choc’, zijn verhaal te doen voor de VRT-camera’s.
Ik geloofde toen al geen seconde in dat zware psychische letsel: het was goedkoop theater vanwege een ‘opinion maker’ (Montasser Alde’emeh heeft ook een vaste Knack-column) die zich onheus behandeld voelde, en vooral beledigd omdat ze hem niet dadelijk herkend hadden.
Feit is dat zijn nummerplaat geseind was en de man nu eenmaal een Arabisch koffieverkeerd-uiterlijk had,- niet geheel irrelevant deze dagen.
Hetzelfde scenario bij acteur Zouzou Ben Chikha, ‘Amar’ uit de TV-serie Bevergem: ‘vernederd’ tijdens een controle door Gentse flikken die nog niet zo lang geleden in hun eigen serie de sympathieke grote broer speelden. Ben Chikha heeft al evenmin zijn uiterlijk mee vandaag, en heeft dus bij alarmfase 3 meer kans om gecontroleerd te worden dan mijn blond/blanke buurvrouw.
Dat brengt ons bij de kwestie van de ‘ethnic profiling’. De Parijse aanslagen, waarin 129 mensen het leven lieten, bleken in hoofdzaak opgezet door Belgen met een allochtone achtergrond, vooral afkomstig uit het Brusselse. Een paar van hen is nog voortvluchtig, waaronder Salah Abdeslam, momenteel de meest gezochte man in Europa. Kan het verbazen dat de gekleurde mannelijke medemens politioneel meer opvalt? Wat als de aanslagen het werk van Japanners waren geweest? Zouden de gefouilleerde Aziaten ook naar de VRT-studio trekken om hun gram te halen? Of moet de politie naar Eskimo’s zoeken in verband met eventuele nieuw geplande terreuraanslagen?

Ethnic profiling zowaar: en waarom dit geen racisme is. Montasser Alde’emeh en Zouzou Ben Chikha werden nogal assertief gefouilleerd (laatst genoemde moest zowaar zijn schoenen uitdoen), maar ze moeten nu ook niet lamenteren alsof ze in Guantanamo waren terecht gekomen. Misschien speelde er toch ook wel wat gekrenkte ijdelheid mee omdat ze niet dadelijk herkend waren en geen VIP-behandeling kregen. Ongetwijfeld hebben al een hoop allochtonen de laatste weken hetzelfde meegemaakt, zonder ‘in choc’ te geraken. Je speelt het spelletje mee en maakt dat je weg komt.
Zelf kwam ik twee keer onzacht met de politie in aanraking en maakte kennis met de binnenkant van een cel. Eén keer na een betoging, en één keer na het stelen van een biefstuk in de GB,- dat was op een dieptepunt van mijn persoonlijke Kondratieff-curve. Ze waren gemeen, zoals alleen Brusselse flikken gemeen kunnen zijn. Dat vind ik eigenlijk goed, want vriendelijke agenten, dat is pas traumatiserend en verwarrend voor iemand die kritisch staat tegenover het establishment. En zeg nu zelf: is er iets lulliger dan een flik die zich excuseert?
Allez vooruit, Zouzou, speel eens wat meer Amar en wat minder Calimero.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .