Michiel Hendryckx, of de fotograaf die de wereld zelf wil fotoshoppen.

Beroepsfotograaf Michiel Hendryckx bezocht Zelzate en zag dat het lelijk was. Na het zelfbeschimpingsboek ‘Ugly Belgian Houses’ van Coudenys, waarin onze aparte, eigenzinnige wooncultuur wordt weggelachen ten voordele van geplanifiëerde eenheidsworst, heeft Michiel Hendryckx Zelzate nu uitgeroepen tot lelijkste gemeente van België. Het liefst zou hij de plek zelf willen fotoshoppen (‘Bekijk die markt: geen twee huizen gelijk’), maar dat gaat natuurlijk niet zomaar: de inwoners willen gewoon niet mee.
Nu is Zelzate inderdaad geen parel van stedelijke architectuur. Maar dat moet misschien ook niet. Wat ik zei over vrouwen en woningen, geldt ook voor plekken, dorpen en steden: als men schoonheid zou kunnen definiëren, dan gaat het over de band tussen identiteit en vorm. Tussen de ziel en het lichaam. En vooral: het inzicht dat ‘thuis’ voor ons van kindsbeen af altijd dé place-to-be is, anders voelden we er ons niet thuis.
Michiel Hendryckx is een fotograaf die eigenlijk op zoek is naar mooie plaatjes. Elke vorm van inlevingsvermogen is hem vreemd. Staan er obstakels in de weg om die mooie plaatjes te maken, dan zou Michiel die liefst weg halen, en als dat niet kan, krijgt het onderwerp gewoon de stempel ‘lelijk’.
In Zelzate kom ik zelden. Het is een arbeidersgemeente, doorsneden door het kanaal Gent-Terneuzen en de bekende expressweg Antwerpen Knokke. Het grootste deel van de inwoners vindt werk in de nabijgelegen staalindustrie (ArcelorMittal) en de PvdA heeft er zes zetels in de gemeenteraad. Misschien is dat ook een reden voor Michiel Hendryckx om zijn neus op te halen. Of het zou moeten zijn omdat marktkramer/zanger Eddy Wally er geboren en getogen is.
Zelzate is voor mij ‘schoon’, niet omdat het afgeborsteld en geüniformiseerd is, maar net integendeel omdat het echt is, dubbel, gelaagd, Vlaams en down-to-earth. Hier past simpelweg geen proper/pittoresk pleintje met de klassieke kitsj. Hendryckx heeft dat niet door en is gewoon een slecht fotograaf. Niet toevallig heeft hij zich in het verleden herhaaldelijk smalend uitgelaten over amateurfotografen en het feit dat iedereen er maar op los kiekt met een instant-camera zonder zich iets aan te trekken van de regel der Gulden Snede. Ook dat is het kenmerk van een geborneerd kunstenaar: zich academische autoriteit aanmeten, beroepsprivileges afdwingen en niet-professionele, ongediplomeerde creativiteit neersabelen.
Zoals daar zijn: lokale dichteres Martine Iterbeke en amateurfotograaf/onderwijzer Maarten Van Doorslaer die wél de poëzie van Zelzate probeerden te vatten, net vanuit zijn identiteit van arbeidersgemeente. Ze nodigden Michiel Hendryckx uit op hun tentoonstelling, maar de kunstfotograaf bleef bij zijn verdict: ‘Ik zeg u dat uw thuis lelijk is’ (DS, 14/12). Bij het afscheid weigert hij een exemplaar van het boek dat de twee samenstelden.
Kijk, die uiting van hoogmoed doet voor mij de deur dicht. Het is zoals men tegen u zou zeggen: ‘Uw moeder is lelijk’. Ook al toont ze haar jaren en is haar gezicht gegroefd door het labeur bij het opkweken van een nest kinderen, zo iemand geef je toch een peer op zijn bakkes?
Gisteren in Hoeilaart een lezing gegeven, n.a.v. het pas verschenen boek ‘De Afspraak’ van mijn vriendin Kerstin Huygelen. Ook iemand die niet tot de literaire beroepsklasse behoort. Gelukkig maar. De neerbuigendheid van het kransje door de VRT en de geschreven pers gekoesterde Vlaamse salonintellectuelen, bewijst vooral hun wereldvreemdheid. Niets snappen ze van wat hier omgaat, wat er echt leeft. Jep, vandaag ben ik een Zelzatenaar.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Michiel Hendryckx, of de fotograaf die de wereld zelf wil fotoshoppen.

  1. Ghi Van de Velde zegt:

    Beste Johan ,
    Mijn hoed af voor uw visie op de dingen des levens , bewijs van waarachtig gezond verstand . Ik geniet dagelijks van uw inzichten en veelzijdigheid gelardeerd met veel humor met de voeten op de grond . Het ga je goed en geeft er maar verder lappen op . Vlaanderen heeft daar grote nood aan .

  2. Danny Van Linden zegt:

    Volledig gelijk, ik beschouw Michiel Hendryckx als iemand van de HUMOisten, je weet wel dat weekblad waar een select groepje (linkse) gelijkgezinde “wereldverbeteraars” neerkijkt op de gewone Vlaming! Meer dan 30 jaar heb ik als Flamingant, dat blad gelezen,maar op de duur werd ik er horendol van, wegens hun constante bashen van Vlaams-belangers, N-VAers, Katholieken en Joden, al naargelang de volgorde, behalve Moslims, die werden NOOIT beledigd, dat was een beschermde mensensoort! Uiteindelijk heb ik het enige ding gedaan, waar ik hun kon treffen, het blad niet meer kopen, en dat heb ik hun ook laten weten in een vlammende mail, nu 6a7 jaar geleden, en nog altijd geen spijt van!

Reacties zijn gesloten.