‘Sinterklaasje kom maar binnen met je Piet’: over geschenken en wederdiensten

kapoenOp schoot gaan zitten bij de Sint, zijn witte handschoenen op uw knie, het gefezel over braaf en stout, overstemd door de domme deuntjes uit de luidspreker: wie heeft het niet ondergaan?
Veel meer dan heel de zwartepietenkwestie – een belachelijke, uit de hand gelopen opstoot van politieke correctheid- is de dubbelzinnige Sint een kritisch onderzoek waard.
Niet alleen is de Christelijke Sint Nikolaas, patroonheilige van de maagden, iets te zot van kleine kindjes,- de Germaanse oervorm is deze van Wotan, oppergod maar tegelijk terreurzaaier, afperser en, jawel, polygame vrouwengek. Hoeder van recht en orde, maar zelf een leugenaar, opportunist en seksmaniak.
Anders gezegd: de Zwarte Piet is van Sinterklaas. Ooit vormden ze één lichaam, en het is maar in de late middeleeuwen, aan de dagenraad van het kapitalisme, dat het immer opgerichte apparaat van de goedgeilige man is geamputeerd en verzelfstandigd werd tot ‘knecht’. Vergeet de koloniale afkomst van Piet: hij is de Lacaniaanse vierkantswortel van -1 (vandaar de wortel in de schoen!) en het lustorgaan van de patriarch.

Deze ambiguïteit vormt meteen de clou van het marktspel: Klaas verbergt zijn Piet, en creëert daardoor een schijn van altruïsme. Een goede verkoper slaagt erin, u het kinderlijke gevoel te geven dat u iets bijna voor niks hebt gekregen, terwijl u finaal toch de pineut bent. Het is Klaas die geeft, maar het is Piet die opstrijkt. Beiden zijn één figuur, strategisch in twee gedaanten opgedeeld. Het is altijd de ‘cleane’ kant van de waren en hun aanprijzers die ons er telkens weer doet in lopen. Daarna komt het uitzichtloze geklungel met de Ikea-onderdelen thuis, de opties die niét in het basispakket zaten, het defect net als de garantie verlopen is. Anders gezegd: een quasi-gegeven paard is meestal een Trojaans paard. Troje ligt niet voor niets in Turkije, het stamland van de Christelijke Sint.

Dat brengt ons op de ‘filantropie’ van de hedendaagse superrijken.
U heeft het ongetwijfeld al gehoord: Mark Zuckerberg, oprichter en CEO van Facebook, het sociaal medium waar u nu op dit eigenste ogenblik in zit te grasduinen, gaat 99 procent van zijn aandelen weggeven, ter waarde van 42 miljard dollar. Weggeven, zomaar. Euforie alom.
Een mooi mens, die Mark. Het sociale netwerk Facebook, tot nader order gratis, is op zich al een cadeau aan de mensheid, en nu heeft Zuckerberg nog eens een filantropische instelling opgericht, waarin de weldoener een hoop schenkgeld heeft geparkeerd.
Dat is natuurlijk niet zo. Bij nader inzien is ‘Chan Zuckerberg Initiative’ een fiscaal interessante constructie én een investeringsmaatschappij met de bedoeling om ‘ondernemerschap te stimuleren’, lees: het opkopen van nieuwe bedrijven waarin groeipotentieel wordt gezien. Daar is niets mis mee, alleen: Zuckerberg blijft zich als Sinterklaas voordoen en verbergt zijn Piet, zijnde de baten van de constructie.

Meteen herinneren we ons dat Facebook al uw privé-gegevens opslaat, die eigenlijk niet meer privé zijn van zodra u zich op dit netwerk begeeft. Mark Zuckerberg weet dus alles, zoals Sinterklaas alles weet. Uw koopgedrag, voorkeuren, geheimpjes tussen geliefden, grote en kleine zonden, ze staan allemaal in het Grote Boek. Het supersociaal medium werd zo een haast onschatbare opslagplaats van verkoopbare commerciële informatie, waardoor de gebruiker op het einde toch betaalt.
De liberaal Bart Tommelein moet niet zeuren: dit is waar de vrije markt om draait. Daarom gaan we altijd weer, zoals weleer, op die schoot van de Sint zitten. Hoe onwennig het ook aanvoelt. Voor wat hoort wat.

Stilzitten nu, en lachen voor de foto.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op ‘Sinterklaasje kom maar binnen met je Piet’: over geschenken en wederdiensten

  1. walter maes zegt:

    De Vrije Markt. Piet en Klaas :Er is inderdaad geen uitweg…

  2. lucdevincke zegt:

    My God! Hoe waanzinnig kun je zijn om een kinderfeest in verband te brengen met pedofilie? Ofwel is dit het bewust provoceren van Christelijke gelovigen, van mensen die zich inzetten voor een leuk kinderfeest, of het is een onbewust naar boven borrelen van eigen duistere gedachten (drijfmest?), in elk geval met journalistiek heeft dit niks meer te maken!

Reacties zijn gesloten.