Het fenomeen van de lachende derde: over dieren, aliens en… Zwitsers.

lach1Zouden dieren kunnen lachen? Wenen zeker, heb ik gezien: een olifantenkoe die weent om de dood van haar jong. Maar lachen? Toch hebben ze er alle reden toe, als ze ons gadeslaan. Een gevoel dat me telkens overkomt in dierentuinen en alle plekken waar beesten te kijk staan: ze kijken ook naar ons, en verbazen zich over de gekte die hier, in dit mensenreservaat, toeslaat.

La gazetta, de lachende ekster

Het luide gekwek van eksters was al voor de fabeldichters een veeg teken: zij lachen ons vierkant uit. Als dieren een bewustzijn hebben en ons observeren, is het ongetwijfeld dolle pret in de verzamelde fauna. Weliswaar zorgen wij in sneltempo voor hun uitroeiing, maar nog sneller moorden we elkaar uit. Met een beetje geluk komt het dan niet tot een totale extinctie (het verdwijnen van alle leven op aarde) maar gewoon tot een totale homicide,- het verdwijnen van de mensensoort. Daarom ben ik zo zot van beesten: ze zien ons spartelen en wachten ginnegappend hun tijd af.

Want geeft toe: wat we vandaag meemaken is echt van de pot gerukt. Maar humor vergt afstand, en die ontbreekt ons. We doen mee, geven commentaar, formuleren opinies, kiezen partij. In alle onheil wat ons vandaag overkomt, ontbreekt het standpunt van de observator, de lachende ekster. Iedereen neemt deel, maar niemand staat erbuiten. De media al zeker niet. Weliswaar komt het woord ‘gazet’ van het Italiaanse gazza (ekster), maar vandaag maakt de pers al evenzeer deel uit van de comédie humaine: ze spartelt mee en mist het overzicht. Misschien is Charlie Hebdo een uitzondering.

Aliens?

aliensBlijft dan nog de mogelijkheid van een buitenaardse beschaving. De lachende derde, de toeschouwer die zich vrolijk maakt om de slapstick van voetbalwedstrijden, verkiezingen, oorlogen,… we zouden kunnen vermoeden dat hij zich ergens tussen de sterrennevels ophoudt.

De vraag die vele kosmologen bezig houdt, namelijk waarom wij hier en nu zo weinig aliens aantreffen, heeft verschillende mogelijke antwoorden: ofwel zijn ze technisch niet in staat om tot hier te geraken, ofwel zijn ze er maar zien we ze niet, ofwel – en deze hypothese lijkt me de meest waarschijnlijke- interesseert het hen geen bal en is de aardse geschiedenis hooguit goed voor een smakelijke intergalactische soap.

Echt, dat helpt om te relativeren: wees de alien. Probeer al wat vandaag gebeurt eens te bekijken als iets dat lichtjaren ver door superieure wezens als amusement wordt geconsumeerd bij een pakje chips. Ze kunnen wel tussenkomen, maar waarom zouden ze? De domheid van de acteurs en het onnozele script maken van dit aardse Bevergem een kosmische dorpskomedie die men vooral zijn gang moet laten gaan. We zien wel hoe het afloopt, lachen zullen we altijd,- aldus de kijkers op sterrenstelsel X.

Allo, allo?

allo.jpgDe wereldoorlog die op ons afkomt zal dus geen toeschouwers kennen, toch geen aardse. Tenzij misschien de Zwitsers. Clevere kerels, die geitenboertjes. Mispak u niet aan de koekoeksklok. Twee wereldoorlogen hebben ze in hun achtertuin al zien passeren, zonder één schot te lossen. Ze keken ernaar en potten de goudvoorraden op van de kemphanen. Terwijl onze soldaten in het slijk van de Somme crepeerden, vonden zij het dadaïsme uit, de kunstrichting van het ridicule: Zürich, café Voltaire, 1916. Humor van de lachende derde.

Ik geloof in die neutraliteit, ze zou zich moeten uitzetten, richting slagveld. Want stel u voor dat, op de dag van de grote confrontatie tussen twee tot de tanden gewapende legers, er zich aan de kant ineens een tribune ontrolt waarop vrolijke mensen plaatsnemen en er choco glacé verkocht wordt. Zouden de legers nog durven vechten? Of zouden ze zich bewust worden van de absurditeit?

Jawel, ergens is ook de grootste ramp om te lachen, zeker als we hem zelf veroorzaken. Het onvolprezen genre van de oorlogskomedie dient hier benadrukt. Wie zou in de serie ‘Allo, allo’ partij willen kiezen tussen de grappige Duitsers en de idiote verzetslui? Net door de oorlog als een slapstick te zien, komen we uit die dodelijke omknelling van de partijdigheid los en gaan we vrij zweven, erboven uit.

Misschien, heel misschien, kan de observator en lachende derde dan toch de rol van bemiddelaar op zich nemen. Een diplomatische sater die de oorlog herdefinieert als een komisch kijkstuk, waarna de zwarten en de witten uit hun rol vallen en mee beginnen te lachen. Oeps, blooper. Buitenaards. Beestig.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Het fenomeen van de lachende derde: over dieren, aliens en… Zwitsers.

  1. Marc Schoeters zegt:

    Onze leiders gebieden ons om geen grote winkelstraten te betreden. Geen cinema- of concertzalen of andere evenementen te bezoeken. Kortom – af te zien van elke publieke sociale activiteit. Allo? ALLO? Het zal wel gaan zeker? Honderdduizenden voetballiefhebbers gaan dit weekend van hun favoriete match genieten en steken hun middelvinger op tegen de politieke leiders. En tegen de mohammedaanse idioten die dromen van een wereldwijde woestijn waarin iedereen in het eigen tentje zit te bibberen. Een Beerschot- of Antwerpfan blijft lekker niet thuis. No way. Men is liefhebber – of niet. Het is het zoveelste bewijs dat de toekomst van de planeet niet in handen ligt van de Percevalletjes en de poco-krantenredacteurtjes uit de “high culture” – maar wel in die van de zogenaamde “low culture”. Dat zijn de mensen die jarenlang geleden hebben onder de poco-dictatuur. En nu hun voeten vegen aan en zich geen bal aantrekken van de mohammedaanse kamikazes en de Brusselse oekazes. Omdat ze houden van voetbal. En omdat “Allo Allo” wel eens dapperder en authetieker zou kunnen zijn dan “Ten Oorlog”. Klinkt dit als populisme – Michel of Perceval? Ik mag het hopen! En laat die enkelband nu maar komen. Prutsers! Het is 1-0 voor ons.

  2. Marc Schoeters zegt:

    Nog een klein “onwetenschappelijk naschrift” – zoals Kierkegaard dat noemde. Ik woon pal boven het oudste restaurant van Antwerpen – op vijftien meter van de kathedraal. En ik heb de buurt op een zaterdagavond nog nooit zo verlaten gezien. Angst is blijkbaar besmettelijk. Morgen gaat de stalinistische PVDA-mantelorganisatie ‘Hart Boven Hard’ een “wake” over Parijs houden. Zij zullen het niet hebben over de islam of over de poco-dictatuur. Reken daar niet op. Die mensen maken nu eenmaal al een halve eeuw dezelfde dt-fout. Een van de slogans van Har(d)(t) boven Har(d)(t) gaat over “het recht om vrij van angst” te zijn. Ik hoop dat alle dieren en aliens dit lezen – en het schuddebuikend uitgieren over zo veel domheid. Je kan net zo goed betogen voor “het recht om niet te sterven”. Het wordt so wie so een beschamende schertsvertoning waarin een paard geen paard genoemd gaat worden. Ik zal vanuit mijn 17de-eeuwse venster toekijken – daterend uit de tijd dat de Ottomanen voor de poorten van Wenen stonden. Dezelfde tijd dat de Jood Spinoza brillenglazen slijpte. Om beter te zien – helaas. Har(d)(t) boven Har(d)(t)? Prutsers. LOL bij alle dieren en aliens.

    • Greta zegt:

      Marc als ge nu in plaats met die Bruegeliaanse kaken met die andere kaken door uw venster gekeken had, had ge gezien dat het zwart zag van het volk :-).

      Die lachende derde, kleurt alvast ORANJE, zoveel is zeker.

      Als ik het als uilskuiken zo out of the box bekijk vraag ik me toch af wat uiteindelijk bedoeling is?
      Je hebt 3 peilers nodig om kloof tussen arm en rijk niet groter te maken en wat er nu bezig is toch snel de vraag wie van al deze heisa het snelst de dupe zullen zijn?
      De middelste peiler sneller bij 1 dan bij 3 zal geraken?

      Ook met betrekking vakbonden toch heel wat bedenkingen in diezelfde richting -zij zijn noodzakelijk, maar als ik terugblik naar de dame in Wallonië (aanval kleine zelfstandige) – België dan vergelijk met onze buurlanden? Ondertussen nog meer noodzakelijk om aan te sluiten bij een vakbond dan vroeger – vakbondsmensen sterker verankerd zitten in grote bedrijven dan bij kleine zelfstandigen waar ze zelfs niet aanwezig zijn? Toch wel iets om zeer kritisch naar te kijken – politici misschien wel het minste macht hebben – gechanteerd door hoger en lager door vooral of met behulp vakbonden die het hele land chanteren en in wiens uiteindelijke opdracht en belang?

      Reeds langer noodzakelijk er niet alleen “een recht om te staken” dient te zijn, maar vooral “een recht op werk”. Heb het in heel mijn leven nog nooit meegemaakt wat er deze keer gebeurd is, een verkozen regering nog niet eens de kans heeft gekregen om te kunnen werken van in het begin gechanteerd, geboycot en dit enkel door een volgens mij te grote macht van vakbonden?

      Mijnheer Sanctorum, gij schrijft regelmatig over “out of the box” en toch wilt ge me reeds voor tweede maal “in the box” trekken, euh nu ik eindelijk “out of the box” denk, blijf ik er toch liever uit en bedank alvast voor de eer – facebook heeft een andere sociale functie en denkpiste of moet een nieuw profiel aanmaken wat ik niet echt zie zitten.

Reacties zijn gesloten.