Off-shore-technieken van multinationals? Wees nóg creatiever.

BosforaWat me het meest ergert aan een fiscaal systeem, is dat niemand erin slaagt om multinationals belastingen te laten betalen. Tenzij men er gewoon geen zin in heeft.
Het voorbeeld van Electrabel blijft tot de verbeelding spreken. De Franse energiereus wist een korting op de nucleaire taks (compensatie voor het langer open houden van de winstgevende kerncentrales) uit de brand te slepen, die het bedrijf tien miljard Euro zal opbrengen. Belastingen betaalt het sowieso nauwelijks, dankzij een vernunftige constructie waarin winst gedraineerd wordt naar het (verlieslatende) Franse moederbedrijf GDF Suez.
Het blijkt een ruimer systeem: volgens een recente studie betalen de 50 grootste in België gevestigde bedrijven (zoals AB InBev, Solvay, KBC Groep, ExxonMobil, ArcelorMittal, Janssen Pharmaceutica,…) gemiddeld 0,58% belastingen. Bijna niets dus, terwijl de vennootschapsbelasting 33% bedraagt. Let wel, daar is niets illegaals aan: het gaat om ‘creatieve fiscaliteit’ die alle achterpoortjes van de wet benut, tot en met het ‘offshore’ gaan (de zetel vestigen in een belastingparadijs).

Ik hoor de foeteraars over het ‘hoge overheidsbeslag’ graag bezig. Inderdaad, van elke 100 Euro die u als werknemer verdient, gaan er 60 naar de staat, dat is schandalig veel, gelet op wat men er maar voor in de plaats krijgt. Echter, dankzij fiscale spitstechnologie hebben AB InBev en C° van dat overheidsbeslag helemaal geen last. Het argument dat ze voor jobs zorgen is goedkoop: wat zij niet betalen, moet u bijbetalen, zo werkt het systeem van de communicerende vaten nu eenmaal. Dat heet verarming, iets waar ook Annemie Turtelboom alles van weet, die de groenestroomheffing ‘vergat’ aan te rekenen bij dezelfde hogervernoemde creatievelingen.

Met gezeur schieten we evenwel niet op: creativiteit moet creativiteit uitlokken, een late uitloper van de mimesis-theorie van René Girard. Protest is niet altijd de beste strategie. Dikwijls is het beter om de kunst van de parodie te bedrijven,- meegaan dus in de onzin en er een flinke schep bovenop doen. Zo zou het beter zijn dat er nog 25 K3-groepen bij komen (A3,B3,C3,… zoveel als het alfabet letters telt min de K) om de debiliteit ervan te demonstreren. Of dat eens iemand een politieke partij opricht die een programma bevat dat computergewijs is ontstaan als de matrix van alle andere partijprogramma’s,- de perfecte Centrum- of Demopartij dus, die de rest overbodig maakt. De satirische religie bestaat al, het pastafarianisme, dat de schepping van het heelal toeschrijft aan het Vliegend Spaghettimonster. Een aantal aanhangers kreeg gedaan dat ze op een officiële pasfoto met het door hun religie voorgeschreven hoofddeksel mochten figureren, zijnde een plastic vergiet.
And guess what?- Deze godsdienst kent ondertussen al heel wat echte aanhangers, en is op zoek naar een Spalifaat waar men ongestoord en niet-bespot zijn geloof mag belijden.

WalesOm dezelfde reden, en om terug te keren naar ons fiscaal probleempje, valt de actie toe te juichen van de inwoners van Crickhowell (Wales): omdat Starbucks, Facebook, Amazon en Google nauwelijks belastingen betalen in Groot-Brittanië, is heel het dorp ‘off-shore’ gegaan, via een coöperatieve vennootschap die in een belastingparadijs is gevestigd.
Wie doet het hen na? En vooral: welke verdere mogelijkheden opent dit? Men zou een onbewoond eiland kunnen kopen in de Stille Oceaan, er een onafhankelijke staat oprichten met louter brievenbussen, en zich onderdaan verklaren van dit spooknatietje. U betaalt geen belastingen, krijgt alhier automatisch een diplomatiek statuut mét onschendbaarheid, en een uitkering als vluchteling/asielzoeker want op zo’n eiland valt natuurlijk niet te leven.
Temeer daar ik als dictator en enige fysieke bewoner met harde hand over de soevereiniteit en de brievenbussen waak. En over de staatsreligie, het pastafarianisme. Wie doet mee?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

5 reacties op Off-shore-technieken van multinationals? Wees nóg creatiever.

  1. walter maes zegt:

    Er zijn maar twee zekerheden in het leven : dat we gaan doodgaan en dat we belastingen moeten betalen. Iedereen zou willen blijven leven en niemand zou belastingen willen betalen. Dat geldt voor groot èn voor klein.

  2. eddy zegt:

    Niet alleen afgeven op InBev en consorten. Eén van de grote baggeraars plaatst het domicilie van zijn ingenieurs-werknemers die werken in het buitenland systematisch in belastingsparadijzen. Daar ontvangen zij hun loon etc… en ook nul euro belgische belastingen hierop. Maar ondertussen trekken de baggeraars wel massa belgische subsidies, betaald door de vlaamse belastingsbetaler. De uitleg is voor sommigen nogal fiscaal technisch, maar door het “samenwerkingsverband” met politici – top fiscus komt hiervan nooit iets boven water. Dus niet alleen bedrijven zoals InBev hebben boter op het hoofd.

  3. Prometheus zegt:

    En het naieve Vlaamse klootjesvolk, het verarmde, het zeurde, het morde… en betaalde uiteindelijk braaf belastingen aan de (r)overheid.

  4. Erik zegt:

    Slechts drie reacties (4 deze meegerekend)??? Sanctorum moet wat aan zijn PR doen..

  5. Hans becu zegt:

    Off shore enkel voor multinationals ? Je moet maar eens kijken hoeveel goed opgeleide jongeren die hier zo goed als gratis een topdiploma hebben behaald in het buitenland met een expat status van heel voordelige fiscale regelingen genieten, en aan het land dat hun opleiding betaald heeft geen cent belasting meer betalen.

Reacties zijn gesloten.