Elon Musk en Tesla, of de mythe van de ‘schone auto’: engelen laten geen winden

MuskWaar het kwaad woekert, is ook het goede prominent aanwezig: het ene lijkt het andere op te roepen. Tegenover de duivels van IS staat Paus Franciscus, zowat de kwadratuur van Sint Nicolaas. Tegenover de perfide mensensmokkelaars staan de galmende engelenkoren die de vluchtelingen welkom heten. Tegenover het tettenblad P is er de H van Humo. Tegenover de graaicultuur van de CEO’s staat Marc Coucke, filantroop, weldoener en geldschieter van KV Oostende. Iets zegt me dat vooral de media dit manicheïsme cultiveren, want goed en kwaad impliceren elkaar als licht en duisternis.

Het kon niet anders, of ook de vermaledijde gifmengers & doodsengelen van Volkswagen/Audi/Porsche –waarin paranoïde complotdenkers als Johan Sanctorum al een terugkeer van Joseph Mengele zagen- hebben hun boven alle verdenking verheven antipode. Deze engel heet Elon Musk, de grote man van het Californische bedrijf Tesla, waar elektrische auto’s worden geproduceerd. Musk was vorige week op blitzbezoek in Vlaanderen, waar toonaangevende politici, Bart de Wever inbegrepen, elkaar bijna vertrappelden om hem een hand te kunnen geven.

En terecht. Elon Musk is een fascinerende en charismatische persoonlijkheid, die het midden houdt tussen een uitvinder, een rasverkoper en een sekteleider. Zijn onbescheiden ambitie om deze planeet te redden dankzij de ‘schone’ elektrische auto geeft hem een haast eschatologisch aureool. We zitten in de shit, maar Musk haalt er ons uit. Tussendoor propageert hij ook de planeet Mars als het Beloofde Land (haal nu snel uw voordeelraket).

Alleen: zoals bij elke engel hangt er een geur van hypocrisie aan deze Al Gore-bis. Voor al zijn bedrijven heeft deze superkapitalist en believer in het ondernemerschap al zo’n 4,9 miljard Amerikaanse dollars aan subsidies geïncasseerd. Tesla zelf raakt niet uit de rode cijfers. De elektrische auto’s die er van de band rollen zijn slechts weggelegd voor een niche van kapitaalkrachtige kaviaar-ecolo’s, die daar ook weer overheidssubsidies voor krijgen. Bij ons vind je dat engelengeslacht voorlopig nog terug als bezitters van witte hybride Toyota-Priussen, geruisloos en geurloos zwevend tussen de lawaaierige stinkbakken van het gepeupel.

Maar vooral de energiebalans is kwakkel. De stroom waarmee je zo’n ‘propere’ auto oplaadt moet ook opgewekt worden, en dat is vandaag nog altijd hoofdzakelijk met CO2-uitstotende klassieke centrales, ofwel met kerncentrales die ook niet direct met duurzaamheid geassocieerd worden. De Amerikanen zijn en blijven verslaafd aan de auto, en zien in de elektrische versie het ultieme ecologische alibi. Terwijl het schaliegas, nodig om al die energie op te wekken, de Californische bodem verdroogd en toxisch achterlaat. Engelen laten geen winden, daar zijn alle gelovigen het over eens. De Tesla stinkt echter net zo erg als de rest, alleen wordt er een ontgeurder bijgeleverd. Niet eens zo verschillend van de Volkswagen-truc, als u het mij vraagt.

Uiteraard geloof ik in de elektrische auto, zoals iedereen, behalve Jean-Marie Dedecker. Maar het is op dit ogenblik meer een kwestie van geloven dan van redeneren, zoals in de Onbevlekte Ontvangenis: we hebben allemaal onze religieuze momenten. Het gezond verstand zegt me evenwel dat Elon Musk een rattenvanger-fantast is die mensen tegen betaling een proper geweten bezorgt, de rest laat dromen, en ondertussen via deze aflatenhandel een privé-fortuin opbouwt.

Met zijn blijde boodschap incarneert hij het goede in een wereld die van het kwaad doordrongen is, maar bij nader inzien is het grootspraak met een hoog fata-morgana-gehalte waaraan zelfs Barack Obama niet kan weerstaan. ‘Veel beloven en weinig geven, doet de zot in vreugde leven’, zegt het spreekwoord: ja, er komt misschien een Tesla-fabriek in Vlaanderen, zo mompelde Musk tussen zijn tanden. Misschien, we maken een kans. Geert Bourgeois en C° kregen bijna de dunne kak van opwinding.

Paus Franciscus en Elon Musk: hoe sympathieker, charismatischer en meer visionair ze worden, hoe meer ik hen rangschik bij de mentalisten en gebedsgenezers. Ze werken therapeutisch, maar meer op het goed gevoel dan op de harde realiteit. Enige scepsis is dan op zijn plaats. Misschien is gewoon de fiets nemen naar de bakker, in plaats van de auto, dan nog zinniger en vooral gezonder. Uitgerekend in Californië, de thuisbasis van Elon Musk, lijdt meer dan de helft van de bevolking aan obesitas, zo werd onlangs vastgesteld. Of hoe de realiteit de dagdroom toch altijd weer inhaalt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

13 reacties op Elon Musk en Tesla, of de mythe van de ‘schone auto’: engelen laten geen winden

  1. Philippe Schepens zegt:

    In deze tijden waar onze door links zwaar gedomineerde media ons ( hier notabene gelukkig vruchteloos) de Westerse cultuurwalging proberen in te stampe, is dit “manicheïstisch” stuk van Johan Sanctorum een zeer welkomme verademing. Het is duidelijk dat Johan(nes?) Sanctorum , toen hij nog in zijn ( pre) puberale jaren was en misschien toen ook nog door het leven als Jantje Vanderheiligen ging, ongetwijfeld altijd de eerste van de klas was in het maken van zijn opstel.

  2. walter maes zegt:

    Weer een mooi opstel. Inderdaad. De vraag is : wat zouden we zonder al die kapitalistische varkens doen die alleen aan zichzelf denken en de kluit belazeren, zo zegt men ? We hebben niet minder, maar méér Couckes nodig.

    • Jan Braeken zegt:

      We hebben ook meer werklozen nodig, Walter, want het één kan niet zonder het ander. Zonder werklozen geen kapitalisten. Die twee zijn onscheidbaar. Het is zelfbedrog om de eersten in rook te laten opgaan, en de laatsten te aanbidden.

    • Jan Braeken zegt:

      2 Tips voor Marc Coucke :

      Tip 1. Begin uw leven opnieuw, en hark geen fortuin meer bijeen op de rug van honderden medewerkers, vooral diegenen die u onterecht hebt ontslagen. Dan hebt u geen ‘filantropie’ meer nodig om uw geweten te zuiveren.
      Spreek ondertussen met Bill Gates, met Steve Jobs, en met alle andere stinkend rijke CEO’s, en dwing hen om hetzelfde te doen.

      Tip 2. Spendeer samen met enkele miljonairs, of met 1 miljardair, een miljardje aan het inhuren van 10.000 tot de tanden gewapende bodyguards. Boek een vlucht naar Syrië, reis alle dorpen en steden van het hele land af op zoek naar de aanwezigheid of afwezigheid van ISIS, van tientallen andere extremistische groeperingen, het leger van Assad, verzetsgroepen, vrijheidsstrijders, etc. . Breng bij uw terugkomst een gedetailleerd verslag uit van de werkelijke situatie, gebied per gebied, om alle mogelijke wilde fantasieën, ongenuanceerde geruchten en hallucinaties over dat land definitief de kop in te drukken.

  3. Hans becu zegt:

    Alles wat we vandaag gebruiken werd ooit uitgevonden door types al la Musk en geproduceerd in hun bedrijven. Daar zitten zeer goede zaken bij, ook minder goede, zoveel is zeker. Sommigen werden onethisch rijk, anderen stierven straatarm. De eersten zijn controversieel en beroemd, over de tweede praat nooit iemand. Ik weet het dus ook allemaal niet zo goed. Behalve dan dat ambtenaren, journalisten en opiniemakers nooit niks niemendal hebben uitgevonden.

    • Jan Braeken zegt:

      Indien jij alle ambtenaren, journalisten en opiniemakers ter wereld grondig en volledig kent, Hans, geloof ik u onmiddellijk. Spijtig genoeg kan ik niet zo ver gaan, zoals jij zult begrijpen.

  4. Erik zegt:

    Musk is een zakenman en uitvinder die batterijen en opslagtechnologie wil verkopen. Omdat niemand zijn spul wou hebben is hij zelf maar auto’s beginnen bouwen. Vandaar dat elk patent dat Tesla ooit voor auto’s heeft aangevraagd gratis bij hen beschikbaar is. Musk gelooft in sterk gedecentraliseerde netwerken waarin er een hoge nood is aan energie opslag. Tesla sluit de ene deal na de andere om lithium te bemachtigen. Al degene die denken dat Tesla een autobouwer is, hebben het mis. Van zodra iedereen op de kar springt is Tesla er terug vandoor. Dat Tesla nu gebruikt wordt om dan meteen het boeltje wat sneller en financieel voordeliger op te starten is misschien niet eens zo’n slechte zaak. De auto verslaving is in het binnenland van Amerika ook een pak moeilijker aan te pakken dan in het dense Europa, dus de elektrische wagen heeft zeker in Amerika nog wel een tijdje een toekomst.

  5. Jan Braeken zegt:

    Ik vond dit een zeer interessant opiniestuk, waarvoor dank Johan.

  6. Marc Schoeters zegt:

    Ik wil eerst enkele opmerkingen maken wat elektrische auto’s betreft. En dan overgaan tot een ruimer inzicht in het mobiliteitsprobleem.
    Weinig mensen weten dat de productie van een auto wat grondstoffenverbruik en aantasting van het planetair milieu betreft minstens even belastend is als het gebruik ervan. De productie van een nieuwe auto staat ongeveer gelijk aan 200.000 kilometer autorijden. Dus nog vóór men met een nieuwe auto nog maar voor de eerste keer begint te rijden, is het kwaad al voor de helft geschied.
    En met de productie van elektrische wagens is het nog erger gesteld. Alleen al bij de ontginning van de noodzakelijke grondstoffen voor de elektrische batterijen worden grote gebieden – vooral in Afrika – voor eeuwen vergiftigd en onleefbaar gemaakt.
    Het oplossen van de problemen van de automobiliteit ligt niet in het oneindig zoeken naar vernieuwingen van de auto of naar andere technologische manieren om zich snel te verplaatsen. Dit soort bedenken van schijnoplossingen heet de “technologische” fix. Men gelooft dat de door de technologische “vooruitgang” veroorzaakte problemen eenvoudig met nieuwe technologie kan worden opgelost. Wie dat gelooft, roept vanzelfsprekend elke keer weer om nieuwe “helden” – uitvinders of ondernemers – die voor nog meer “rijkdom”, “welvaart” en “vooruitgang” zullen zorgen. Maar bij elke technologische “oplossing” voor een door de technologie opgewekt probleem wordt het probleem alleen maar groter. Het fatale einde wordt alleen maar uitgesteld. De industriële “voouitgang” zal deze eeuw onvermijdelijk stuiten op één onontkoombaar probleem – de eindigheid van het planetaire ecosysteem.
    Waarin schuilt dan de oplossing voor het automobiel-probleem? Niet in nieuwe uitvindingen of technologische lapmiddelen maar in een radicale herziening van de mobiliteit zelf. Zoals Johan Sanctorum het stelde – je kan ook te voet of met de fiets naar de bakker om de hoek gaan. De dagelijkse files zullen alleen verdwijnen door wonen en werken opnieuw binnen wandelafstand te brengen. Verre reizen moeten zo moeilijk en duur mogelijk gemaakt worden. Vroeger was het ook alleen maar één Marco Polo die naar China trok.
    Ik hoor de kritiek op deze laatste voorstellen al klinken. En misschien zijn deze kritieken zelfs terecht. Het probleem van de mobiliteit ligt in de mens zelf – in de diepere aard van het beestje. De mens is van nature een nomade. Hij trekt al honderdduizenden jaren van hot naar her – en heeft zich zo over de hele planeet verspreidt. Het sedentaire bestaan dat ontstond met de landbouw is een aberratie in de menselijke geschiedenis. De mens wil mobiel zijn. Zelfs hedendaagse stadsbewoners worden bijna gek op hun “vaste” adres en kopen naast hun huisje met tuin of hun appartement ook nog een vakantiehuisje in een zonnig land – waar ze twee of drie keer per jaar naartoe reizen.
    Alle grote uitvindingen die de mobiliteit van mensen verhoogden, hadden bijna een onmiddellijk succes. Denk maar aan het wiel – dat de mens de mogelijkheid bood om voedsel en gebruiksvoorwerpen te vervoeren over langere afstanden met een minimum aan energie. In de moderne tijd heeft de automobiel de mens terug de vrijheid geschonken om zich als een nomade snel en comfortabel over de planeet te bewegen. En het gaat daarbij telkens om de bevrijdende mobiliteit van één persoon – daarom heet het niet voor niets auto- of egomobiel. Toenemende mobiliteit en toenemende individualisering gaan hand in hand. Die egomobiliteit vinden we ook bij de mobiele telefoon. Toen nauwelijks twintig jaar geleden de gsm op de markt kwam, had niemand verwacht dat dit dingetje zo’n wereldwijd succes zou hebben. Maar dat was onvermijdelijk. De mobiele telefoon geeft iedereen de individuele vrijheid om rond te trekken en toch te kunnen blijven communiceren met anderen. Nog enkele decennia en bijna iedereen op aarde kan via de smartphone met eender wie spreken en eender welke informatie opvragen. Is dat een goede zaak? Ik betwijfel dat. Maar het is onvermijdelijk. Niemand kan en zal erin slagen om aan de mobiliteit van de mens een einde te maken – het zit in onze genen ingebakken. In dat licht moet met ook de recente “vluchtelingen”stromen zien. Die “gelukzoekers” doen gewoon wat mensen al honderdduizenden jaren doen – zich verplaatsen op zoek naar rijkdom en seksuele partners. Ik heb ooit aan een “groen” parlementslid gevraagd hoe hij dacht erin te slagen om de mensen op een democratische manier uit hun auto te krijgen. Elke partij in ons parlementair kiessysteem die dat radicaal zou proberen, wordt bij de volgende verkiezingen afgemaakt. Trouwens – “groene” parlementsleden rijden zelf bijna allemaal met een auto. Omdat het “niet anders kan”. In één van de reacties op deze blog – in verband met het “vluchtelingen”probleem – opperde iemand het idee van een “goede Führer”. Vergeet ook dat maar – totalitaire regimes zijn dol op technologie, snelheid en totale mobilmachung.
    Samengevat – de uit de steeds grotere mobiliteit voortvloeiende problemen kunnen niet technologisch worden opgelost. De enige oplossing is minder mobiliteit. Maar de mens is genetisch geprogrammeerd om mobiel te zijn en zal blindelings elk hulpmiddel omhelzen dat die mobiliteit vergemakkelijkt en vergroot. Conclusie – dit proces zal onvermijdelijk leiden tot een planetaire catastrofe en zelfs het einde van de mensheid. Sommigen zullen opperen om naar andere planeten te verhuizen. Weer zo’n schijnoplossing die het probleem van de mobiliteit tracht op te lossen met een nog grotere mobiliteit – ditmaal zelfs interplanetair. Maar buiten de Maan, de planeet Mars en misschien enkele manen van Jupiter of Saturnus liggen alle andere bewoonbare planeten rond sterren echt buiten de mogelijkheden van de aardbewoners. Zelfs een reis naar Mars duurt anderhalf jaar. En is maar voor enkele honderden individuen weggelegd. Dus vergeet het maar. Het einde is onafwendbaar. Geniet er nog maar even van – van uw joy-riding.

    • Bert zegt:

      “…bij elke technologische “oplossing” voor een door de technologie opgewekt probleem wordt het probleem alleen maar groter. Het fatale einde wordt alleen maar uitgesteld.”

      Welaan dan, leve het uitstel! Want zoals u het ziet, is er toch geen afstel; komt dat fatale einde er sowieso.

    • Jan Braeken zegt:

      Ik vond de eerste helft van uw commentaar Subliem, Marc. Dat meen ik.
      In de tweede helft vrees ik dat je de premisse van landbouw als ‘abberatie’ niet kan bewijzen, noch staande houden. Onze ‘cultuur’ en ‘beschaving’ mag dan meer dan tienduizend jaar geleden in grotten zijn ontstaan, (de bewijzen zijn daar uiterst zeldzaam ; het gaat in totaal slechts over enkele beeldjes en enkele grotschilderingen op heel onze planeet), en nomadisch over onze planeet verspreid, (voor die ‘verspreiding’ zijn de bewijzen volgens mij minder talrijk dan de meesten aannemen) : het is slechts dankzij de landbouw en het settelen en vormen van gemeenschappen dat die cultuur en beschaving tot bloei zijn gekomen, en dat de mobiliteit, na verloop van tijd, zo snel, gemakkelijk en mondiaal kon worden.
      Verder heb ik nog geen enkel wetenschappelijk bewijs gezien dat er een “nomadisch gen” zou bestaan. Maar opgelet, onze duizenden genetici van tegenwoordig zullen ook daar snel opspringen. Daar valt geld mee te verdienen ! Leugens verkopen is een specialiteit van het Kapitalisme, zoals jij weet.
      Ik deel dus niet uw tamelijk fatalistische einde. Maar laat er uw avond of morgen zeker niet door verknoeien.

    • Jan Braeken zegt:

      Een kleine toevoeging.
      Ik heb al twintig jaar geen auto, en moest het doen met bus, trein, fiets of te voet. Ik kan u verzekeren dat het emotionele en financiële contrast met diegene die wel een auto hadden buitengewoon hard was. Mobiliteit is een luxeprobleem voor velen, en soms een existentieel probleem voor anderen. Een fatsoenlijk en ecovriendelijk openbaar vervoer voor iedereen lijkt mij een haalbare oplossing, – bussen op waterstof kunnen altijd op punt gesteld worden als men dat echt wil, en er zijn altijd andere uitvindingen mogelijk, dat is technologie -, maar dat kan natuurlijk niet ‘Kapitalistisch’ geregeld worden. Daar moet men een beroep doen op het collectieve, want individuen kunnen nooit alleen een collectief probleem oplossen. Daar zijn gezamenlijke inspanningen voor nodig : iedereen betaalt er aan mee, ook zij die een auto hebben, en iedereen kan er een beroep op doen. (“Marxisme !” hoor ik weeral brullen. “Communisme !”). Er zijn echter te veel rijke Narcistjes en egoïstjes in België, die vooral alleen in hun auto willen zitten. Want ze willen om de paar seconden een XTC-tje kunnen slikken, een spuitje kunnen leegmaken, een litertje sterke drank achterover kunnen gieten, met 88 oordoppen in hun oren 1.000.000.000.000.000 Watt kunnen produceren, om hun 1000 boxen te testen. Het woord ‘samenleven’ kunnen ze niet meer horen, met hun 88 oordoppen. Ze willen het ook niet horen, maar als ze het plots nodig hebben zijn zij de eerste om het te brullen. Dankzij het fantastische individualistische, oneindig sublieme neoliberale kapitalisme hebben wij nu zo’n peperduur, exclusief, minimalistisch en nog altijd vervuilend openbaar vervoer, dat een groeiende groep mensen gewoon niet meer kan gebruiken wegens te duur. (“Dat is hun eigen schuld !”, hoor ik brullen, “Ze moeten maar gaan werken !”). Ik brul niet. Zelfs apen brullen niet zoals mensen.

  7. Marc Schoeters zegt:

    Beste Jan Braeken. Eerst en vooral proficiat met uw wederom waardevolle bijdragen aan het debat. Uw Nederlands is werkelijk – hoe zal ik het zeggen? – buitenaards. Ik geef u honderd procent gelijk. Maar dit mag mij toch niet in de verleiding brengen om alles zo maar voetstoots aan te nemen. Bent u wel volkomen zeker van wat u schrijft? Hebt u wel alle gegevens en feiten aan een grondig onderzoek onderworpen? Passen de conclusies in het paradigma van de Infinitieve Diversiteit? U merkt het – veel vragen. Maar vragen zijn belangrijker dan antwoorden. En vice versa.
    Ik had vroeger een leraar die mij wou wijsmaken dat de rekensom 3+4 als uitkomst 7 heeft. Maar de grote vraag was en blijft natuurlijk – wat is er WAAR van al deze verhaaltjes? Wat zijn de objectieve FEITEN? Er bestaan immers nog meer cijfers die samen 7 zijn. En er zijn zelfs oneindig veel getallen die opgeteld 7 geven. Welke financiële belangen schuilen er achter al die studies die simpelweg beweren dat 3+4=7? Welke politieke machinaties? Moeten we niet eerst eens met al die getallen praten voor we ze ervan beschuldigen samen 7 te zijn?
    Ik ben van plan dit uitputtend te onderzoeken – zonder vooroordelen en met oneindig engelengeduld.

Reacties zijn gesloten.