Exit ‘P-magazine’: Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen gaat (eindelijk) op pensioen.

P-magazine_plusVerzamelaars, spoed u naar de krantenwinkel: volgende week komt het allerlaatste nummer van ‘P-magazine’ uit, het mannenblad dat in 1997 ontstond uit de ‘Nieuwe Panorama’. Aan de wieg bevonden zich ferme kleppers als Karel Anthierens, Alain Grootaers en reclameman Wim Schamp. U begrijpt hopelijk dat dit ironisch bedoeld is: P-magazine was van in den beginne een demonstratie van infantiele journalistiek, hopeloos gecamoufleerd door een stel borsten op de cover, van onder meer Véronique De Kock, Joyce De Troch, Tanja Dexters, Lesley-Ann Poppe e.a.
Maurice De Velder, een groezelige witteboordencrimineel, o.a. veroordeeld voor witwaspraktijken, hield via Think Media de Vlaamse Playboy boven water. Voorwaar een gunstig gesternte.

Inhoudelijk stond P voor Pulp. Het blad zocht naar een mix van macho-thema’s (auto’s en zo), rechts-voor-de-raap-verhalen, BV-cultuur en soft sex. De billen en borsten dus. Dat illustreert eigenlijk de journalistieke bloedarmoede van Vlaanderen: ofwel ben je belerend-links en politiek-correct, ofwel geef je een tettenblad uit.
Dat laatste is een dubbele misser. Enerzijds kijkt niemand, behalve Al Bundy, nog op van een blote borst. Maar van de andere kant liet de redactie er nooit twijfel over bestaan dat het blad absoluut niet levensvatbaar was zonder die halfnaakte babes. Van een dilemma gesproken.
De Vlaming die zich enigermate rebels noemt, heeft een moedercomplex en zoekt de tepel. Aandoenlijk. En zonder twijfel een residu van de Vlaamse collegementaliteit, waar gefrustreerde schooljongens zonder lief zich wanhopig aftrokken, om later als rechtse semi-intellectueel in Tertio of Pallieterke te gaan schrijven. Hier onthult zich een typologie, veel pertinenter dan het mistig begrip ‘Vlaamse grondstroom’: de gespeende tettenvlaming, bang van zijn eigen schaduw en smachtend naar wat voorbij is.  Het borstencomplex rondom Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen trok zich steeds meer samen rond bange, blanke, mannelijke vijftigers en zestigers, politiek ergens drijvend tussen Vlaams Belang en N-VA. Een doelgroep van dino’s, tot uitsterven gedoemd.

Ik bedoel maar: het werd meer dan tijd dat deze glossy zuigelingenliteratuur werd opgedoekt. Bladen als P-magazine legden niet alleen de lat zeer laag op journalistiek vlak, ze bezetten ook de markt en beletten dat er naast de ‘boekskens’ iets kwalitatief beters zou kunnen ontstaan. Graag verwijzen we nu de tettenliefhebbers door naar de internetporno onder de rubriek ‘Big Nipples’. Overigens zijn hogervermelde babes ook al langzamerhand oma’s geworden en lijkt het fenomeen, samen met heel de BV-cultuur, op zich een natuurlijke dood te sterven. Een hoopgevend teken.
Het Vlaamse anti-establishment-weekblad dus, ik blijf ondertussen op mijn honger zitten. Humo en Knack zijn vergeven van de politieke correctheid en schreeuwen om een parler-vrai dat bij ons alleen nog blogsgewijs lijkt te overleven.
Ik zou in onze contreien graag eens een blad zien ontstaan dat bijvoorbeeld de actuele vluchtelingencrisis kritisch doorlicht, scherpe nagels-met-koppen en met enige zin voor satire, zonder melig sentiment, maar ook zonder dat het issue verdrinkt in een BV-decolleté.
Een blad waar,- om nu maar meteen alle valse bescheidenheid te laten varen,- mijn spittante FB- en blogteksten perfect in passen, zodat u ze niet meer schaamteloos gratis hoeft te lezen en ze gepast kan honoreren.
Het hoofdredacteurschap zou ik nooit aanvaarden: teveel paperasserij en diplomatiek geschipper. Maar als aanvallende libero in een ploeg die de tabellen dooreen haalt: ik teken direct.
Wat jij, Frank Thevissen​?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

14 reacties op Exit ‘P-magazine’: Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen gaat (eindelijk) op pensioen.

  1. Jozef Leijnen zegt:

    Probeer “De Vrije Chroniqueurs” eens! Zeker wat de vluchtelingen problematiek betreft. http://www.vrijechroniqueurs.nl/

    • Hans becu zegt:

      Heb dat daarnet even bekeken. Laat maar. Je hebt poco, maar je kan in het andere uiterste vervallen. En een beschaafd taalgebruik lijkt me een minimum. En asielzoekers zijn nog altijd menselijke wezens, mocht het U ontgaan zijn.

      • Eric Janssens zegt:

        Als die asiel- en gelukszoekers nu ook allemaal beschaafde lieden waren die westerlingen als menselijke wezens bekeken die ze niet moeten onderwerpen, verkrachten, bestelen of opblazen, dan was het probleem zó van de baan. Maar ik vraag me af welk islamitisch land West-Europese christenen, atheïsten etc. liefdevol zal opnemen wanneer die laatsten hun land voor de Arabische overmacht zullen ontvluchten? Ik wil dan gerust naar een land waar een soort ‘Vrije Chroniqueur’ tegen christenen of atheïsten bestaat. Als het dat maar zou zijn!
        Ik stoor me dus hoegenaamd niet aan dit soort websites, het zijn uitlaatkleppen voor mensen die het écht beu zijn en die niet zo ontwikkeld zijn als de hoge heren hier die zich aan de taal van de chroniqueurs ergeren. Ik ben dat appél op menselijkheid kotsbeu. Het is dàt wat ons klein en kwetsbaar maakt en houdt. Het is dàt wat de boel verziekt!

  2. Marc Schoeters zegt:

    Als ik het goed begrijp, Johan, wil jij een blad dat niet voor brave borsten is bedoeld?

  3. Eric Janssens zegt:

    ‘En zonder twijfel een residu van de Vlaamse collegementaliteit, waar gefrustreerde schooljongens zonder lief zich wanhopig aftrokken, om later als rechtse semi-intellectueel in Tertio of Pallieterke te gaan schrijven.’
    Heeft u het nu over uzelf, Annick Verbauwen, of gaat het over toenmalige collega’s?

    • Hans becu zegt:

      Is inderdaad een hardnekkig cliché zo groot als een huis en zo oud als de straat, nota bene eentje dat onze “progressieven” nogal eens plegen te hanteren als ze weer
      eens in een anti-Vlaemsche kramp schieten. Alsof het rukken na Mei’68 is opgehouden. En je vindt ze in groten getale terug als semi-intellectueel bij de Morgen, De Standaard en Knack. Alwaar ze Sanctorum niet kunnen pruimen.

  4. Marc Schoeters zegt:

    Beste Hans Becu. Ik deel uw standpunt over de zogenaamde “Vrije chroniqueurs”. Je weet waarschijnlijk wel wat ik denk over de islam. En ik heb ook de indruk dat wij op de politieke schaal van “links” en “rechts” niet echt op dezelfde plaats staan. Maar het is goed dat u er nog eens aan herinnert dat er krijtlijnen zijn in het beledigen en demoniseren van mensen van vlees en bloed. Dat schijnt men bij die “vrije” chroniqueurs inderdaad te vergeten. U pleit voor “beschaafd” taalgebruik. Ik zou het gewoon “empathisch” taalgebruik noemen. Dat betekent niet noodzakelijk hetzelfde als “beschaafd”. In elk geval apprecieer ik uw reactie. Deze blog van Johan Sanctorum is vrij uniek. Iedereen kan hier wat dan ook neerplempen. Ook de meest rabiate praat. Er is hier geen censuur – zoals dat wel het geval is bij vele media uit de mainstream. Daar gaat elke reactie eerst door een filter. U kent dat wel – “De redactie onderzoekt uw reactie”. Maar op deze blog kan in principe alles. Johan Sanctorum grijpt nooit of nooit in. Principieel. En dat is heel waardevol. Maar ook risicovol. Blijkbaar rekent J.S. op het zelf-corrigerend vermogen van alle mensen die op zijn blog reageren. En terecht. Censuur hoeft niet. Mensen wijzen elkaar zonder interventie van een “hogere” instantie erop wanneer het de spuigaten uitloopt. Dat versta ik onder “anarchisme”. Dus ja – poco kunnen we missen. Maar haatpraat ook.

    • Eric Janssens zegt:

      Een fabeltje dat Sanctorum niet censureert. Boven één van mijn comments van gisteren (19u42) staat: ‘Je reactie is in afwachting van moderatie.’ Nochtans verwees ik erin enkel naar ejbron en nieuwreligieuspeil,, die ik beter vind dan de vrije chroniqueurs.

  5. Jos Josos zegt:

    Zelden zoveel veralgemeningen samen gezien. Maar zo luchtig verpakt dat er bijna een aura van kwaliteit boven het artikel hangt.
    Gelukkig maar schijn maar toch even genoten (inderdaad gratis) van dit niet beklijvend schrijfsel.

  6. Hans becu zegt:

    Eric Janssen
    Als we de ontmenselijking van anderen aanvaarden, zitten we bij de Nazi’s. Wat we wel moeten doen is het Nazisme overal bestrijden, te vuur en te zwaard. Daar schort het,want we zijn veel te zacht met het Moslimterrorisme en we durven geen streep in het zand te trekken t.a.v. moslims. Maar agressief taalgebruik, en vooral dat schelden is het begin van Nazisme.

  7. Eric Janssens zegt:

    Ik zou niet weten waar ik scheld of agressieve taal gebruik. Ik stel alleen vast dat het humanisme de achillespees van West-Europa is. In Oost-Europa tast dat humanisme de primaire assertiviteit veel minder aan, zie de reactie van landen als Hongarije, Slowakije of Tsjechië op de vluchtelingenkwestie. Indien Israël dezelfde hoge idealen als nu België bijvoorbeeld had aangehouden was het al lang van de kaart geveegd. Maar zoals ik al zei, Israel zal Europa overleven omdat het een veel realistischer politiek t.a.v. zijn vijanden voert. Daar beseft men dat het oorlog is. In een oorlog je nietsontziende vijanden steunen heet collaboratie en zelfmoord.
    En wat die hoogstaande principes van menselijkheid betreft die het westen tot haar gids heeft genomen: de laatste jaren is op geopolitiek vlak gebleken dat hoe hoger de principes die een beschaving huldigt, hoe grotere duivel die beschaving is. Niet Poetin of Assad hebben de wereld in brand gezet, wel Obama en Sarkozy, de zogenaamde voorvechters van de broederschap, democratie en menselijkheid. Nee, mensen die begrippen als ‘menselijkheid’ en ‘humanisme’ in hun vaandel dragen kan ik echt niet meer au sérieux nemen. Dat sprookje is doorgeprikt, de realiteit is minder aangenaam en eist ook een minder aangenaam optreden.

  8. Jean zegt:

    Ik heb dat blad nooit gekocht en ben blij het ook nooit gekocht te hebben dus ook dat laatste niet.

Reacties zijn gesloten.