Tip voor dit nieuwe schooljaar, in volle asielcrisis: ‘Soumission’ (Michel Houellebecq) als plichtlectuur

De uitspraak van Matthias Storme dat hij zelf migratie als ‘B-plan’ overweegt als het hier uit de hand loopt, werd op dit forum gisteren ter discussie gesteld en blijft nazinderen. Voor mij blijft het onverteerbaar dat een Vlaamse intellectueel, die altijd een discours van eigen normen, waarden en traditie heeft gepredikt, dit in combinatie met een rabiaat Verlichtingsidealisme, nu de koffers binnen handbereik zet. Richting VS, Australië of Canada wellicht… waar echter alleen de crème-de-la-crème welkom is.
Vergelijk het met de vlucht naar de Noordelijke Nederlanden na de Val van Antwerpen in 1585: de welgestelde en hoog ontwikkelde Vlamingen vertrokken richting Amsterdam (daartoe had de Spaanse bezetter hen zelfs een vrijgeleide gegeven), het klootjesvolk bleef achter en moest zich schikken naar de wetten van de Spaanse inquisitie (waarvan de strengheid toen wel enige gelijkenis vertoont met de huidige IS-gebruiken).
Anders gezegd: we zullen hier met z’n allen niet wegraken, vergeet het. Matthias Storme zal wel in Boston gaan doceren, maar de doorsnee-Vlaming zal moeten kiezen: islamiseren of in het verzet gaan. En liever vandaag dan morgen. Er zal een Europees front van links én rechts moeten opgericht worden, dat zich op een Deens model richt: het zijn de migranten die zich moeten assimileren, niet de gastheer.
Toch is de druk er nu al. Wordt er voedsel uitgedeeld onder Syrische vluchtelingen, dat krijg je de vraag of het wel halal is. De instroom die we nu krijgen, bestaat uit betrekkelijk welgestelde vluchtelingen die weten wat ze willen. Ze zullen zich verenigen, hun rechten opeisen, wellicht de bestaande moslimpopulatie als hefboom gebruiken Vroeg of laat komen onze eigen rechten onder druk, en dat wil weldenkend links maar niet snappen.
Een goeie facebookvriendin van mij, die een voorliefde heeft voor naaktfotografie en er een tamelijk vrijmoedige levenswandel op nahoudt, omarmt als linkse activiste de massamigratie, maar beseft nog altijd niet dat ze haar hobby en levensstijl zal mogen vaarwel zeggen als het grote Noord-Afrikaanse feest doorgaat. Het zullen foto’s in boerka zijn of geen.
De grijze zone tussen massa-immigratie en kolonisatie wordt gekenmerkt door emotionele verwarring (foto’s van wenende kinderen, containers met dode vluchtelingen, hoe kan je daar nu ongevoelig voor blijven…), naïeve filantropie, maar ook koele berekening, zie Angela Merkel en de manier hoe ze het Duitse patronaat voorziet van een enorme instroom van goedkope werkkrachten.
Voor mij blijft het als filosoof zoeken naar helderheid in deze mist die dankzij de media alleen maar dikker wordt . Ik wil me niet in de extreem-rechtse hoek laten dringen, maar evenmin is de oikofobe opstelling van links een optie. En neen, ik ben niet bang als blanke man, ik ben vooral kwaad en ongedurig. Menslievendheid en empathie moeten niet ontaarden in zelfmoordattitudes en knievallen voor een woestijngodsdienst.
Voor de rest, aan het begin van dit schooljaar: graag ‘Soumission’ van Michel Houellebecq als plichtlectuur.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

26 reacties op Tip voor dit nieuwe schooljaar, in volle asielcrisis: ‘Soumission’ (Michel Houellebecq) als plichtlectuur

  1. Bert zegt:

    “Richting VS, Australië of Canada wellicht… waar echter alleen de crème-de-la-crème welkom is.”

    Slim gezien van die VS, Australië en Canada! Leve de Anglosphere! Laat Europa maar een deel van de Turd World worden! Laat de zee ten noorden van Afrika maar de Baltische zee zijn. Laat Europa maar verworden tot Groot-Zuid-Afrika! Als Europa daarvoor *kiest*, dan verdient het ook niet beter.

  2. Bert zegt:

    Henryk Broder zei in 2006 al dat jonge mensen beter zouden denken aan emigreren naar Australië en Nieuw Zeeland. Wordt het niet tijd voor het uitdenken van een initiatief voor jonge emigranten-in-spe?

    Jongeren die vandaag hogere studies aanvatten kunnen maar beter eens kijken naar de lijst van het automatiserings/robotiseringspotentieel van beroepen. Om de kans te verkleinen dat ze een beroep leren dat 10-15 jaar later door een robot is overgenomen.

    Dezelfde voorzichtigheid, hetzelfde voorzicht, is geboden betreffende de toekomst van het leven in Europa. Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

    Het is beter Europa te kunnen verlaten, en te merken dat het niet hoeft, dan Europa te moeten verlaten, en te merken dat het niet kan.

    Jonge mensen, indien jullie een leefbaar leven willen in de toekomst, verlaat dit onzalige continent. Zorg dat je hier een (waardevol) diploma haalt, en ga dan weg uit Europa. Ga naar de ‘Anglosphere’.

  3. Eric Janssens zegt:

    Van al diegenen die niet tijdig kunnen wegvluchten naar betere contreien bij gebrek aan middelen kan ik enkel begrip opbrengen voor hen die zich al decennia met hand en tand tegen de Islam verzetten en die het slachtoffer zullen worden van de massa Europese idioten die op democratische wijze een politiek klimaat gecreeërd hebben waarin het mogelijk is voor moslims hun ding te doen. Voor die idioten, incluis Sanctorums ‘goede vriendin’, ontbeer ik zelfs het minste greintje medelijden. En de politici die deze situatie gemaakt hebben zouden moeten verhinderd worden te vertrekken, desnoods manu militari. Ik heb het dan niet over Storme, toch één van de weinige intellectuelen die kritisch is gebleven. Ik kan hem begrijpen: het heeft geen zin nog langer te proberen de meerderheid van de Vlamingen tot inzichten te brengen. Als ze die inzichten nu niet krijgen zullen ze ze zelfs niet krijgen op het ogenblik dan het scherp van het mes (of is het het bot van het mes?) over hun keel schraapt.

  4. Marc Schoeters zegt:

    Ik had een paar weken geleden eindelijk de tijd gevonden om “Soumission” van Houellebecq te lezen. Het is een meesterwerk. Grote literatuur – omdat het geen eenzijdig en oppervlakkig pamflet is tegen de islam. Omdat het introspectief en zelfkritisch de vinger legt op de zere plekken en de open wonden van de hedendaagse Europese cultuur. Deze cultuur gaat kapot – niet zozeer door de islam – maar door haar eigen doelloosheid en existentiële leegte. De strijd tussen de islam en de Europese cultuur is er een tussen een mannelijk overheersingsdenken dat geen moment aan de eigen waarheid twijfelt en een postmoderne beschaving die heen en weer zwalpt – en op sterven na dood is.
    Frankrijk krijgt in het boek van Houellebecq in 2022 een moslimpresident en een Franse regering waarin moslims, liberalen en socialisten de ministerposten verdelen. En het is tekenend dat de moslims daarbij totaal niet geïnteresseerd zijn in de economische departementen maar wel in alles wat te maken heeft met demografie en onderwijs. Moslims leven op aarde en zij weten donders goed dat de uiteindelijke overwinning gaat naar de bevolkingsgroep die de meeste nakomelingen voortbrengt. Moslims zijn daarom veel darwinistischer dan ze zelf beseffen. Een Amerikaanse presidentskandidaat zei ooit eens – “It’s the economy, stupid!” Fout – “It’s the demography, stupid!”
    Het hoofdpersonage in het boek van Houellebecq is een universitaire docent die al heel zijn leven het werk van Joris-Karl Huysmans bestudeert – een van de grote auteurs van de Franse decadente literatuur en ook een van mijn favoriete schrijvers. Het leven van Houellebecqs hoofdpersonage is een totale puinhoop en een doodlopend straatje op alle vlakken – emotioneel, relationeel, professioneel. En net zoals Huysmans zich op het einde van zijn leven bekeerde tot het christendom, onderwerpt de universitaire docent van Houellebecq zich op het einde van het boek aan de islam. Niet onder dwang – want daarmee zou Houellebecq het zijn lezers veel te gemakkelijk maken. De bekering gebeurt geheel vrijwillig – om te ontsnappen aan de eigen innerlijke leegte en de zinloosheid van de stervende Europese cultuur. De bekeerling krijgt er veel voor in de plaats: een goedbetaalde baan aan de universiteit, innerlijke rust en – niet te onderschatten – een of meer mooie jonge echtgenotes. Daarin schuilt precies het geniale en het vileine van het boek. Als je even niet oplet, krijg je als lezer zelf haast zin om je tot de islam te bekeren. Als mannelijke lezer dan – want voor de vrouwen ziet het er allemaal veel somberder uit. In elk geval – zich onderwerpen kan volgens Houellebecq een weldaad zijn. Zo trekt hij bijvoorbeeld de geniale parallel tussen de onderwerping van het vrouwelijke hoofdpersonage uit “Histoire d’O” aan haar meester Sir Stephen en de onderwerping van de moslimgelovige aan zijn god. Onderwerping kan een merkwaardig sadomasochistisch mengsel zijn van pijn en lust. Houellebecq stelt zich zelfs de vraag of het ware menselijke geluk niet ligt in de onderwerping. Je hoeft niet meer zelf je leven uit te stippelen of gebukt te gaan onder twijfels. Alles ligt in handen van iets wat jou ontstijgt.
    Het boek van Houellebecq gaat dus over de fundamentele vraag over het menselijke geluk. Het gaat om de keuze tussen “soumission” of “liberté”. De Europese cultuur zal door de islam worden onderworpen omdat ze niet meer gelooft in haar eigen project, omdat ze dat project ook niet meer gewapenderhand wil verdedigen, en omdat de Europeanen zich domweg niet meer voldoende voorplanten.
    Ik vind het daarom een goed voorstel van Sanctorum om het boek van Houellebecq tot verplichte lectuur in het onderwijs te maken. Niet zozeer om te waarschuwen tegen de islam – maar om een discussie op gang te brengen over de wortels en bronnen van de Europese cultuur. En of wij nog bereid zijn ons daarin echt te verdiepen – en ze te verdedigen. Veel interessanter dan de vraag waarin moslims geloven vind ik de vraag waarin wij – Europeanen – nog geloven…

    • Eric Janssens zegt:

      De vraag is: hoeveel van de leidende Europese figuren die in 1975 het oil-for-immigrationprogramma onderhandelden hadden een historisch besef van de waarde en het belang van de Europese cultuur en haar Verlichting? Hoevelen hadden inzicht in wat er op het spel stond? Hoevelen van hen begrepen dat de Europese cultuur met haar vele geniale en unieke facetten een miraculeus, éénmalig en uiterst kwetsbaar verschijnsel was, dat moest behoed worden tegen impulsieve beslissingen en ondoordachte overwegingen van macro-economische aard? Zelfs na de opkomst van het nazisme, dat de Europese cultuur voor de eerste maal gevaarlijk dicht bij de afgrond bracht, had men de omvang en de waarde van wat kon verloren gaan niet door. Het afschaffen van het onderwijs in de filosofie gedurende de jaren ’60 zal evenmin deugd gedaan hebben. Filosofie werd immers vervangen door “maatschappelijke vorming”, wat vaak een synoniem was voor het introduceren bij de jeugd van een links-liberale dogmatiek. Het vermogen tot het herkennen van het gevaar van de Islam werd daardoor geen kwestie van kennis van de Islam in tegenstelling tot de Europese cultuur, maar werd bij brede lagen van de bevolking een kwestie van intuïtief aanvoelen dat er iets niet in de haak was. Het onderwijs had de mensen de tools moeten geven om die intuïtie in woorden en gedachten uit te drukken, maar dit werd o.m. door de modernisering van het onderwijs en het verlaten van het streven naar klassieke kennis nagelaten. De gewone burger staat daarom machteloos, hij beschikt niet over de kennis die nodig is om zich tegen de islamisering – ook de islamisering van zichzelf – te verzetten of te bewapenen. Maar het ergste van alles is dat zij die de beslissingen nemen aan hetzelfde euvel lijden. Als je Verhofstadt of eender welke andere persoon met een machtspositie bezig hoort lopen je de rillingen over het lijf. Ze vertellen maar wat, zonder enige kennis ter zake. Ook Oriana Fallaci in haar ‘Kracht van de Rede’ (hoofdstuk 6) heeft op die nefaste domheid bij de top van de Europese leiders gewezen. Vooral wanneer die domheid overvloeit in overwegingen van economisch en financieel belang, zodat ze zich rationeel kan rechtvaardigen, is de domheid onverslaanbaar. De dreiging mag dan zo overweldigend zijn als een olifant in een klein kamertje, dan nog zal de domheid elk zicht op de almaar groeiende dreiging verhinderen.

    • Jan Braeken zegt:

      Ik wil uw lovende reactie niet onmiddellijk afwijzen Marc, maar wat Houellebecq betreft wil ik zeker nog dit kwijt. Ondertussen heb ik drie of vier romans van hem gelezen. De eerste vond ik subliem (Elementaire Deeltjes), de tweede was goed, en bij de derde (of was het de vierde) was het welletjes met die ondertussen oervervelend geworden, stuitende seksobsessie van hem. Mocht hij nu een nieuwe roman schrijven zonder één woord over seks, met een regen van nieuwe inzichten in de meest uiteenlopende domeinen van ons bestaan, – ik krijg bij hem de indruk dat hij maar één domein kent -, dan zou ik overwegen om hem ‘geniaal geworden’ te noemen.

      Wat het moslimprobleem betreft vind ik het niet meer dan eerlijk nogmaals te wijzen op het nog grotere probleem van het Christendom, het Jodendom, elke andere vorm van religieus, financieel of ideologisch bedrog, en elke andere vorm van atheïstisch, filosofisch of intellectueel bedrog. Ongetwijfeld hebt u, net zoals ik, voldoende ondervinding met allemaal, zeker met de laatste drie. Ware spiritualiteit, ware filosofie en ware intelligentie zijn nog altijd even mistig, en even afwezig. Blijkbaar zijn ze nu nog niet noodzakelijk genoeg om te verschijnen, in al de overbodige, wrede, verspillende luxe, feesten en gebling die ik rond mij zie. Mijn geduld wordt op de proef gesteld, en misschien ook dat van u. Dat geteste geduld is alvast in orde, zo lijkt mij.

  5. Jan Braeken zegt:

    Eerlijk gezegd vind ik dit opiniestuk licht overdreven en veralgemenend, en te selectief gericht naar zogenaamde ‘welgestelde’ vluchtelingen. Volgens mijn bescheiden ondervinding uit het verleden is het onmogelijk om onmiddellijk en duidelijk vast te stellen hoe rijk of hoe arm een vluchteling is, hoeveel ze hebben geleend bijvoorbeeld, en of het bij hen gaat om gelukszoekers, avonturiers, getraumatiseerde personen, slachtoffers van mensenhandel, ‘economische’ vluchtelingen, of nog andere aanduidingen van mensen die voor ons eigenlijk volslagen onbekend zijn – en nog lang onbekend zullen blijven. (Wie denkt al zijn of haar buren volledig te kennen, of zelfs vrienden, partner of kinderen ?) Zelfs jaren na een eerste gesprek met zulke hulpvragers kan de waarheid in een totaal andere gedaante opduiken, zowel in positieve als in negatieve zin. Geruchten en wilde veronderstellingen zijn er altijd in overvloed. Vluchtelingen aanduiden als ‘welgesteld’ lijkt mij bijgevolg niet zinvol. Het veronderstelt zo veel kennis dat het haast een religie noodzakelijk maakt om enige vorm van sociale geloofwaardigheid te behouden.

    Verder mag mijnheer Storme met zijn plan B voor mij ook nog een plan C maken, een D, tot en met een Z-plan. Dat raakt mijn koude kleren niet. Hij mag voor mij onmiddellijk vertrekken, liefst vandaag nog, en nooit meer terugkomen. We zullen nog zien of de VS, Canada, Australië of gelijk welk ander land zoveel beter is, hoe lang het beter is, en op welk vlak. Het klimaat van landen of streken, gelijk welk klimaat – natuurlijk, politiek, economisch, religieus, filosofisch, etc, – kan ook onmiddellijk veranderen. Wat eerst een paradijs leek, kan plots de hel worden. Er zijn er wel meer die teveel droomden, cruciale details over het hoofd zagen, en van een kale reis zijn thuisgekomen.

    Met Houellebecq ben ik nog niet klaar. Zou die ook zo’n B-plan hebben misschien ? Hij is er rijk genoeg voor. Ik vrees dat zijn S-plan niet lang meer zal werken, omdat hij nu nog niet weet dat er heel veel woorden met een S beginnen. Het belangrijkste S-woord moet hij nog leren, vrees ik.

    • Bert zegt:

      “Verder mag mijnheer Storme met zijn plan B voor mij ook nog een plan C maken, een D, tot en met een Z-plan. Dat raakt mijn koude kleren niet. Hij mag voor mij onmiddellijk vertrekken, liefst vandaag nog, en nooit meer terugkomen. We zullen nog zien of de VS, Canada, Australië of gelijk welk ander land zoveel beter is, hoe lang het beter is, en op welk vlak. Het klimaat van landen of streken, gelijk welk klimaat – natuurlijk, politiek, economisch, religieus, filosofisch, etc, – kan ook onmiddellijk veranderen. Wat eerst een paradijs leek, kan plots de hel worden.”

      Heel juist, meneer Braeken! Zekerheden zijn niet des levens. Maar probabiliteiten wél! En dan denk ik dat de landen van de Anglosphere een veel betere kans maken. Niet alleen zijn die landen nog niet zo ziek als onze landen in Europa, ons Europees “voorbeeld” zal hen duidelijk maken wat niet te doen; welke weg niét op te gaan. Ook ginder bespeur ik nog veel blindheid (i.v.m. de islam), maar ons falen zal hen de ogen openen. Zij zullen mogelijk nog op tijd kunnen bijsturen.

      Is Matthias Storme een angsthaas, die als de eerste de beste lafaard wegvlucht? Ironisch genoeg denk ik dat de vluchters een gunstigere verhouding van Charlies t.o.v. Dhimmi’s zullen hebben dan de blijvers. Quand les (vrais) Charlies s’en vont, Il n’y a que les Dhimmis qui restent.
      De dhimmi’s zijn de mensen van “appeasement”, van het “niet-kwetsen”-discours, van de “dialoog” (met mensen waarvan al genoeg zou moeten gebleken zijn dat er niet écht mee te praten valt, en dat ze de gekkigheden die ze verkondigen ook echt ménen).

      • Jan Braeken zegt:

        Met dank, Bert. Volledig akkoord met de aanduidingen ‘angsthaas’ en ‘lafaard’ wat de rijke vluchters betreft. Zogenaamde ‘intellectuelen’ met geld die vertrekken zullen beide kwaliteiten niet meer kwijtraken, wat ze verder ook doen. Aan hun de keuze.

        Wat de Anglo-probabiliteiten betreft kan het omgekeerde even goed. De onberekenbaarheid en roekeloosheid van de financiële markten, terreurdreiging en klimaatproblemen zijn vandaag meer dan ooit mondiaal, en onverbrekelijk met elkaar verbonden. Anglo’s zijn daar niet immuun voor of afgezonderd van, in tegendeel. Dat hebben we gezien in 2008, bij de bankencrisis. Angloveiligheid op alle vlakken is een illusie die volgens mij alleen reductionistische pseudo-intellectuelen koesteren. Ik zou vandaag niet graag in Engelstalige landen wonen waar op elk moment, in elk grootwarenhuis, bioscoop, hotel of openbare plaats waar veel mensen samenkomen een bom kan ontploffen of machinegeweren kunnen ratelen, systeembanken failliet kunnen gaan, orkanen en gigantische overstromingen kunnen plaatsvinden, en zo voorts. Dan is het hier in België nog heel kalm.
        In die zin zijn extremistische moslims, – die nooit zo talrijk zijn als angst ze dikwijls maakt -, onze falende democratie, onze enorme afhankelijkheid van olie uit het Midden Oosten (dat Isis en andere extremisten financieel rechthoudt) en roekeloze gokbeurzen ook geen aparte problemen die apart kunnen opgelost worden. Ze zijn volgens mij overduidelijk een mondiaal systeemprobleem, dat een mondiale systeemoplossing vereist. Het zijn de individuele en geïsoleerde, reductionistische deeloplossingen zelf die onze problemen alleen maar vergroten omdat ze het wereldsysteem weigeren te zien, of omdat ze dat systeem moedwillig willen omzeilen uit eigenbelang.

  6. Hans becu zegt:

    Het probleem zit hem niet bij de Islam. Die krijgt alleen zoveel ruimte omdat onze democratie leiderschap,visie en bestuurskracht ontbeert. Er duiken zeer destabiliserende fenomenen op : de verheerlijking van de Burgerdemocratie als gevolg van een totaal uit de hand gelopen rechten-en inspraak obsessie, gestart onder Paars en Verhofstadt, die de verwende klant -burger op zijn wenken moet bedienen , zoniet stapt hij naar de rechtbank of de gazet. Deze hoogmis van individueel en groepsegoisme verlamt de werking van onze representatieve democratie. Immobilisme en besluiteloosheid zijn de grootste vijanden van de democratie. Voorbeelden te over : van de rol van de vakbonden in de NMBS, over de G 1000 tot de lotto democratie van Van Velthoven. En je ziet de resultaten : niks raakt nog geregeld : de ring rond Antwerpen, U place, migratie,en asiel, zelfs de witte kassa in de Horeca krijgen we niet voor elkaar. De tweede factor is pers die niet meer informeert , maar opinieert en zonder democratische legitimering onverkort deelneemt aan de politieke besluitvorming. Niet toevallig worden net in die pers de al evenmin democratisch gelegitimeerd burgerinitiatieven kritiekloos gehypet : G 1000, Klimaatzaak, Ringland en ademloos worden voorgesteld als nobele, moreel correcte,idealistische initiatieven die veel betere voorstellen hebben voor het oplossen van problemen dan “de politiek”. Sta me toe daaraan te twijfelen. Maar al te vaak wordt het verdedigen van groepsbelangen voorgesteld als “sociaal”zijn, en stelt men groepsbelang voor als algemeen belang. De vakbonden zijn hier kampioen in, en worden daarover in de pers nooit kritisch aangesproken. Erger nog is dat de pers haar gezagspositie verliest, want ze is geen betrouwbare bron van info meer, die neutraal boven het gewoel staat. De mensen informeren zich meer en meer via allerlei bronnen op het internet, waarvan de betrouwbaarheid maar al te vaak vaak dubieus is.
    Niet dat onze politici perfect en boven alle kritiek verheven zijn, maar in die poespas efficiënt werken en resultaten halen is onmogelijk, zeker in een land met een totaal krakkemikkige staatsstructuur die het allemaal nog eens extra ingewikkeld maakt. En de enigen die aangesproken worden op wat allemaal foutloopt in die chaos zijn de politici. Zij krijgen elke dag een emmer stront over zich heen. Niet moeilijk dat de besten onder ons, mensen met talent en intelligentie en visie zich dergelijk hondenleven besparen en hun talenten elders gaan gebruiken, en de politiek overlaten aan opportunistische mindere goden, die er helemaal een zootje van maken. We hebben de poltici die we verdienen, en intelligente mensen als Storme zouden beter hun inzichten en talenten aanwenden om op opnieuw een kwalteitsvolle krachtdadige representatieve democratie op de sporen te krijgen ipv doomesday Harry te spelen en de plaat te poetsen. In ruimere zin : de conservatieven met gezond verstand zijn luieriken. Ze organiseren en mobiliseren niet, ze nemen weinig initiatief. Waar zijn de goed doordachte beschaafde rechtse burgerinitiatieven, manifestaties,en protestbewegingen? Zo wordt protest tegen de Islamisering volledig overgelaten aan een stel ongelofelijke amateurs en halve primitieven als Pegida, waar altijd duistere figuren met een aangebrand verleden in opduiken en waar de grijnzende smoel van opportunist Dewinter altijd weer opduikt. Die man heeft genoeg verknoeid. Trouwens, Waar is Pegida trouwens gebleven? De enige democratische conservatief die echt iets heeft gedaan, zijn nek heeft uitgestoken en een kans maakt om iets bij te sturen is Dewever en zijn entourage. Steun die maar, meer is er niet. En spijtig dat Dedecker een dagje ouder wordt.

    • Eric Janssens zegt:

      Ik ben voor 80% met uw post akkoord, alleen dat eeuwige gekanker op Dewinter ergert mateloos, vooral doordat het afgezaagd is tot op de draad. Indien die politici die volgens u ocharme slachtoffer zijn van de (door henzelf gehandhaafde) krakkemikkige staatsstructuur – overigens zijn er nogal wat politici omwille van die handhaving geridderd en anderszins beloond – de raad van Dewinter hadden opgevolgd en zijn ideeën als ‘aanpassen of opkrassen’ en ‘eigen volk eerst’ echt ter harte hadden genomen dan zouden we niet in Vlaanderen, noch in België en Europa met de onoverzichtelijke problemen geconfronteerd zijn waartegen we heden aankijken. Ook wat de Oosterweelverbinding betreft heeft het VB reeds erg vroeg gepleit voor een grote Ring rond Antwerpen, een idee dat later door anderen werd overgenomen. En de Pegidabeweging afschilderen als een groep van halvegaren is natuurlijk ook de waarheid geweld aandoen. In Duitsland bestaat die beweging uit massa’s verontruste burgers, niet bepaald neonazi’s, en in Vlaanderen is Dewever erin geslaagd door de Pegidabetogingen in Antwerpen te verbieden deze beweging in de kiem te smoren, met als gevolg dat enkel de durvers zich niet door der Führers GASboetes lieten afschrikken.

      • Jan Braeken zegt:

        (Toevoeging) Indien het al zo ontzettend moeilijk is zichzelf te leiden, zoals ik en hopelijk ook jij reeds meermaals hebben ondervonden, waarom zou men dan ook nog eens proberen om anderen te leiden ? Is het niet zo dat alle leiders, die altijd maar anderen willen leiden, per definite wegvluchten van zichzelf, omdat zij zichzelf niet kunnen leiden ? Zijn ze niet allemaal ongeleide projectielen, op zoek naar een gemakkelijk maar bedrieglijk vervangmiddel voor hun onvermogen zichzelf te leiden ?

    • Jan Braeken zegt:

      Indien jij gelooft in leiderschap Hans, in tegenstelling tot mij, welke leider wens jij dan te volgen ? Ik hoop toch niet onze gepamperde profiteur Dedecker, die onbewust, of bewust, met zijn BMW tegen 200 km per uur op de staart van een file wil knallen ? Ik vrees dat immanente zelfmoordneigingen het handelsmerk van leiders zijn, en hun volgers. Inclusief Hitler, en Dewever.

    • Jan Braeken zegt:

      Aansluitend vind het vreemd Hans dat jij schijnbaar het rechtse gedachtengoed blijft verdedigen. Is het niet precies dat rechtse gedachtengoed, met zijn verregaande deregulering en privatisering, dat geleid heeft tot de voorbije bankencrisis, tot de chaos in Irak en Syrië, en tot massale armoede en werkloosheid in Griekenland, Spanje en Portugal ? Indien jij beweert dat ‘niets nog geregeld’ wordt of kan worden, bedoel jij dan dat wij rechts nog verder moeten ‘dereguleren’ en privatiseren, en de nu al vette bankrekening van corrupte CEO’s nog vetter moeten maken, tot er een absolute corruptie en een absolute chaos ontstaat waar niemand nog ooit iets zal kunnen regelen ? Dit zijn maar enkele vragen van mij, niets bijzonders.

      Wat de bakken kritiek betreft die politici over zich heen krijgen, meen ik dat jij, ik en de meeste andere individuen dezelfde bakken te beurt vallen. Politici zijn geen uitzondering daarop. Die bakken zijn volgens mij heel gewoon en zeer noodzakelijk. Stel je voor dat die kritiek afwezig was, of zo miniem dat ze afwezig was. Dan bevonden we ons nu al in het Kalifaat van ISIS.

      Je kritiek op de (hype van) G 1000 en de vakbonden vond ik kort door de bocht. Ikzelf heb geen G-hype gezien (en niemand heeft het er nu nog over, laat staan dat de meesten zelfs weten wat die G-1000 was). Zonder vakbonden zou de uitbuiting van werkgevers door werknemers, – ik hanteer met opzet een omkering van beide definities, u weet waarom -, werkelijk grenzeloos worden. Voor mij zijn en blijven vakbonden het noodzakelijke symbool van de falende relatie en de extreme financiële wanverhouding tussen werknemers en werkgevers. Zo lang zij niet leren elkaar financieel en emotioneel te respecteren, – dat werkt absoluut in beide richtingen, begrijp mij niet verkeerd -, fatsoenlijk met elkaar te communiceren, en volledige openheid met de buitenwereld te ontwikkelen, zullen vakbonden noodzakelijk blijven om onophoudelijk op die hardleersheid te wijzen. Dat staat voor mij vast.

    • Jan Braeken zegt:

      Grenzeloos continu met het voorgaande, en even grenzeloos toegevoegd, vind ik dat Naomi Klein meer dan voldoende voorbeelden en analyses van dat illusoire en zelfdestructieve rechtse ideeënpakket heeft aangebracht om het definitief te begraven, en plaats te maken voor iets nieuws. Heb jij ‘No Logo’ en ‘De Shock Doctrine’ van haar gelezen ? Zo ja, wat vond jij daar van ?

  7. Jean zegt:

    Ik voel het, ik ben er zelfs voor 100% zeker van “De BOM gaat ontploffen in Europa” en de strijd zal gestreden worden, Europeanen tegen islam/moslims, zeker weten.
    Er zal veel bloed vloeien want wij Europeanen staan tegenover perverse barbaren die geen haar verleggen voor moorden maar uiteindelijk zal Europa zegevieren, we zitten dan wel nog met veel linkse smerige lafaards en verraders op ons dak maar ook die hun dagen zijn geteld.
    Moest ik een rode of groene rat zijn dan was ik nu bezig met mijn immigratiepapiertjes….

    • Bert zegt:

      overigens, Jean, het zal niet enkel “moslims tegen niet-moslims” zijn, maar ook “blanke westerlingen tegen blanke westerlingen”! Wees daar maar zeker van! (Begrijpelijk) woordgebruik en sentimenten als (uw) “linkse smerige lafaards en verraders” maken dat duidelijk. Zie ook -en ook al terecht- hoe meer en meer mensen zeggen dat “het probleem eigenlijk niet de islam is, maar de (eigen, blanke, westerse) postmoderne diversiteitsfetishisten”. Vroeger hoorde je dat af en toe, vandaag hoor je dat constant.

      De moslims zijn dan ook niet echt “verraders” van onze eigen idealen, die ze historisch niet kennen, en die ze ondanks hier op te groeien en te leven nooit geïnternaliseerd hebben. Moslims zullen bevochten worden als vijanden van de vrijheid en de Verlichting, wat ze ook gewoon cultureel en religieus *zijn*. Multiculturalistisch links zal ook bevochten worden! Als verraders van de vrijheid en de Verlichting.

      De koude burgeroorlog woedt heus niet alleen tussen moslims en niet-moslims dus.

    • Jan Braeken zegt:

      Beste Jean,
      Vroeger waren Nazi’s 100 % zeker dat zij Joden moesten uitroeien. Sekteleiders waren en zijn voor 100 % zeker dat zij de nieuwe Christus zijn, sekteleden zijn daar ook 100 % zeker van, en nu zijn Syriëstrijders of andere godsdienstfanatici ook voor 100 % zeker dat zij ‘ongelovigen’ moeten uitroeien. Allemaal baseren zij zich op hun gevoel, maar ook op waanideeën. (Die waanideeën en dat gevoel hebben overigens een duidelijke farmaceutische component volgens mij, of andere drugs). Allemaal zijn ze betrokken bij zinloos lichamelijk en geestelijk geweld, één of meerdere vormen van oorlog, dwang, propaganda, verregaande manipulatie en foltering, met gruwelijke en langdurige gevolgen voor velen. Met uw gevoel en uw absolute zekerheid denk ik niet dat u wenst aan te schuiven achter de lange rij van mensen die redelijke twijfel en grondig onderzoek, doorgedreven zelfreflectie en kritische zelfanalyse voor altijd wensen te vergeten. Ik kan mij vergissen, maar u ook.

  8. Marc Schoeters zegt:

    Beste Jan. Ik ben eerlijk gezegd een beetje verbouwereerd. U vraagt van Michel Houellebecq een literair werk “zonder één woord” over seks. Duh? Alle grote meesterwerken van de wereldliteratuur gaan in wezen over seks. Ik zal je niet wijsneuzig lastigvallen met boekentitels en auteurs – maar allez! En het is ook maar NORMAAL dat alle grote literatuur over seks gaat! Omdat grote literatuur over de mens gaat. En de mens is darwinistisch beschouwd de derde chimpanseesoort. Een sociale primaat die genetisch gedreven wordt door seks en status. Ik bedoel dit absoluut niet denigrerend – integendeel! Maar het is cruciaal voor ons zelfinzicht dat we dat begrijpen. Wij zijn seksuele en sociale- statusdieren. En alleen levensvijandige ideologen en godsdienstfanatici blijven dat ontkennen. En elke echt grote schrijver heeft dat begrepen. Ook Houellebecq – daarom is hij een grote schrijver. Ik herken me als menselijk dier en primaat volledig in wat Houellebecq schrijft. De lusten en lasten van de seksuele begeerte. De sociale worsteling met “soumission” en “liberté”. Iedereen die daar blind voor is, heeft een levensgroot probleem – de ontkenning waar het in dit aardse leven om draait. Meer dan de helft van de wereldbevolking heeft een levensgroot probleem. Hun leven fucked up door een hemels fantasievriendje. Beter kan ik het niet verwoorden – de kern van het menselijk bestaan. Houellebecq kan het. Sanctorum ook. Reken maar.

    • Jan Braeken zegt:

      Ik weet niet welke ‘grote meesterwerken’ of ‘grote schrijvers’ jij hebt gelezen, Marc, – ‘allemaal’ lijkt mij onmogelijk -, maar ik heb er een heel aantal gelezen die gewoon niet over seks gaan, van auteurs die jij hopelijk kent. Met respect kan men in alles seks zien, of van alles seks maken, en zichzelf voortdurend gelijk geven met bekrompen en gedrogeerde, voorbijgestreefde en plagiërende heren als bijvoorbeeld een Freud of Darwin : zo blijft men een buitengewoon saaie pier die in cirkeltjes blijft ronddraaien, terwijl men oeverloos het woord seks herhaalt.
      Dostojevski bijvoorbeeld, Kafka, of Kertész hadden daar geen last van. Hoogstens een paar woorden over vrijscènes, en that’s it. Dat is voor mij wereldliteratuur. Houellebecq ? In het beste geval moet die eerst nog enkele decennia meegaan, eer ook maar iemand zich kan permitteren hem naast vernoemde heren te zetten. Wanneer er vandaag een roman verschijnt, denkt iedereen schijnbaar automatisch dat de auteur een genie is. Dat vind ik redelijk lachwekkend.

      No offence, maar ik vrees dat uw specifieke selectie van uw zogenaamde ‘meesterwerken’ alleen maar uw interesse in seks bevestigt, een zichzelf waarmakende voorspelling is, en bepaalde niet onderzochte vooronderstellingen zonder ophouden zal bevestigen. Met uw permissie sluit jij je op die manier hopelijk niet aan bij het groeiende sekslezerclubje, en begin jij niet mee te draaien in de vernoemde cirkeltjes. Dat zou ik jammer vinden. Het stadium van primaat zijn we ondertussen gepasseerd, indien het woord primaat langer standhoudt dan onze Michel.

      In elk geval was uw antwoord zeer verhelderend over wie u bent en hoe u denkt. U bent zeer duidelijk, en dat apprecieer ik enorm. Hopelijk is mijn antwoord ook zo.

      • Eric Janssens zegt:

        Ach, ook Houellebecq wordt een dagje ouder. Ik vond zijn boeken meestal zeer goed tot geniaal, ze voegden iets nieuws toe aan de westerse literatuur en hedendaagse kwalijke tendensen zoals de toenemende macht van de Islam werden erin aangeklaagd (wat H. dan weer een aanklacht wegens racisme opleverde). In zijn beste werk, ‘de kaart en het gebied’ is seks bijkomstig en beschrijft hij zichzelf – één van de hoofdfiguren – op een onevenaarbaar accurate wijze.

    • P.Fend zegt:

      Het is maar dat de seks in de romans van Houellebecq treurig is… misschien wel het enige ‘realistische’ facet van zijn pen…

  9. Erik zegt:

    Heel toevallig eens langsgekomen op dit forum. Waarom wordt dit debat niet op een groter platform gevoerd, in de pers, het journaal, radio,…???
    Bizar hoe weinig mensen interesse hebben in dit onderwerp, tenminste op de intellectuele manier waarop het hier wordt gevoerd.

  10. walter maes zegt:

    Europa is een ziek en verloren continent. Het is nu al te laat om zich nog te verzetten tegen de overompeling door een achterlijke cultuur. Slimmeriken, intellectuelen en beter gestelden zullen voor het plan B van Storme kiezen. Zelfs filosofen die nu de mond vol hebben over ‘verzet’ zullen er niet kunnen aan weerstaan. Het zou dom zijn de naïeveling of de heldhaftige blijver uit te hangen als men de kans krijgt naar betere oorden te vertrekken…Sauve qui peut.

Reacties zijn gesloten.