Rennen voor je leven: wat conservatief denker Matthias Storme en sprintwonder Dafne Schippers gemeen hebben

Rank en snedig rent de blanke gazelle als een schuwe albino de roetzwarte panters voorop.

schippers3 Deze mislukte haiku schoot me door het hoofd toen ik Dafne Schippers in het sprintnummer 200m van het WK atletiek in Peking zag winnen. Voordien had ze ook al zilver gewonnen in de 100m. Blank, blond, blauwoging, oer-Hollands, en dat te midden van een zee van zwarte atleten… die ze achter zich liet. Dus toch nog hoop voor Europa?
Als vurige fan van Dafne moet ik daar een kanttekening bij maken. Door sprinters heb ik me laten vertellen dat men alleen zo’n snelheden van 40 km/u kan halen, als men zich inbeeldt dat er een reusachtig monster achter je aan zit. De eindmeet is het doel, maar angst voor wat je achtervolgt, is de motor van de snelloper.
Anders gezegd: de sprint is een sportief omlijste vluchtreactie. Afgezien van het onmiskenbare genetische voordeel (en dat is dan al de tweede racistische uitlating in dit stukje) zijn zwarten gewoon om zich te reppen voor het gevaar. In Afrika moet je vooral hard kunnen lopen om te overleven, anders eindig je bijvoorbeeld als slavin van Boko Haram.

Maar dit keer was de vluchtimpuls van de uiterlijk zo goedlachse Dafne nog groter dan die van haar in hoofdzaak Afrikaanse concurrenten. Waarvoor ze precies op de vlucht was en daardoor alle records verpulverde,- de blanke gazelle zal het ons niet verklappen. Gelukkig doet jurist en conservatief publicist Matthias Storme een suggestie: in de Standaard van het afgelopen weekend noteren we volgende uitspraak uit zijn mond:

“Ik raad iedereen aan om een plan B te voorzien. Sta klaar om te vertrekken. Zorg dat je Europa kunt verlaten. Want ik geloof niet a priori dat we de problemen die op ons afkomen, de baas zullen kunnen.”

StormeStorme heeft dus als migrant-in-spe de valiezen klaar staan, heb ik begrepen. Waarheen de reis gaat, verklapt hij niet, anders zou iedereen die bestemming kiezen en wordt het weer drummen. Ik gok op Amerika (tea-party-vrienden uit de academische wereld), Australië, of de Zuidpool. Alleszins zit onze jurist-politicus niet meer met zijn hoofd in Europa, maar ergens in een veilig resort, ver van de  onbeheersbare ‘problemen die op ons afkomen’. Het overlevingsinstinct van het prooidier dus.
En zo voorziet Matthias Storme de overwinning van Dafne Schippers van de ultieme voetnoot: sta steeds klaar om te vertrekken. Het tekent de conservatieve levenshouding: ter plekke blijven zitten en dromen over wat voorbij is, of de biezen pakken. Het idee om zich te weren en dat monster achter zich een pak rammel te geven (zie de door een handvol reizigers verijdelde Thalys-aanslag), staat niet in zijn woordenboek.
Want dat gaat over maakbaarheid en revolte, en conservatieven geloven in het ene noch het andere. Dus staan de koffers van de professor klaar om de aftocht te blazen, want de zaak is toch verloren. Het ultieme sprintnummer van Europese angsthazen die in eerste klas en vóór alle anderen naar veilige plekken jumpen. Alleen de eerste vluchters zullen een medaille krijgen en een veilige bestemming bereiken.

Meteen bedenk ik dat Matthias Storme, alias snuggere snep (zijn totemnaam bij de scouts),  ook in het partijbestuur van de N-VA zit, de partij die van verandering houdt en ons naar de uitgang van de donkere tunnel leidt. Zeggen ze. Maar nu blijkt dat daar bij sommigen B-plannen bestaan voor als het te heet onder de voeten wordt. Zouden er daar nog stuurlui in de cockpit zitten, die bij het eerste alarm naar hun parachutes grijpen om het vege lijf te redden en het vliegtuig stuurloos verder te laten vliegen tot de brandstof op is? Of bestaat er zoiets als een geheime vluchtroute voor VIPS met hun familie en vrienden?
Geen verdere complottheorieën hier, maar gewoon even melden dat ik en de mijnen niét over een B-plan beschikken, en dus voluit voor A gaan. Vul zelf maar in wat dat is. Onder het welbekende motto van de door Matthias Storme nochtans zeer bewonderde Willem van Oranje:
‘Point n’est besoin d’espérer pour entreprendre, ni de réussir pour persévérer.’
(Onnodig te hopen om iets te ondernemen, noch te slagen om te volharden). Voor de rest een kei van een wijf, die Dafne.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

17 reacties op Rennen voor je leven: wat conservatief denker Matthias Storme en sprintwonder Dafne Schippers gemeen hebben

  1. walter maes zegt:

    Matthias zou wel eens gelijk kunnen hebben. Ziet er niet goed uit voor het oude (islamiserend) continent waar over 50 jaar de macht van het (islamitisch) getal zal spelen. Met de allerlaatste zin ben ik uiteraard volledig akkoord. We moeten meer Dafnes kweken…

  2. Bert zegt:

    Matthias Storme heeft natuurlijk helemaal gelijk.

    Ik heb het niet terug weten te vinden, maar Storme zei ooit dat als hij geen groot jong gezin had, hij al lang was geëmigreerd.* En ik vermoed dat de reis inderdaad naar Amerika zou gaan. Zie zijn bijdrage aan het boek ‘Mijn Amerika’ (Jo Detavernier). Op de Radio 1 website kan je nog een klein fragment herbeluisteren waar hij spreekt over zijn ervaringen in Amerika, waar hij aan de universiteit van Yale studeerde.
    (*en niet gewoon omdat het beter is in de VS, maar wel degelijk omwille van bepaalde nefaste ontwikkelingen in Europa, die Europa gewoon minder en minder aangenaam zouden maken als plaats om te leven)

    Ons grootste gebrek is dat we hier geen degelijke liberale en conservatieve bewegingen hebben. En dat weet Storme als liberale conservatief beter dan wie ook.

  3. Eric Janssens zegt:

    Een trein vol mensen, waaronder getrainde militairen, tegen één terrorist is wat anders dan een maatschappij waarin de autochtone bevolking meer en meer in verdrukking komt tegenover de toenemende islamitische horden die dan nog door onze regering met alle égards ontvangen worden. Op wat gekef van De Wever na is er geen trendbreuk tegenover het beleid van de vorige socialistische regeringen vast te stellen. Matthias Storme heeft gelijk, een plan B is voor mensen die het leven welgezind zijn onontbeerlijk.

  4. eric andre zegt:

    Eric Andre
    Ik ben het leven ook welgezind en ik zou dan ook een plan B willen hebben, als de horden langskomen.
    Maar gezien mijn leeftijd in relatie met mijn bescheiden pensioen, is er voor mij geen plan B
    Vluchten kan niet meer ‘k , zou niet weten waarnaartoe

    • Eric Janssens zegt:

      Een bescheiden pensioen? Mijnheer, er zijn landen waar u met uw ‘bescheiden’ pensioen rijkelijk kan leven.
      Ikzelf ben 54, ik verwacht niet dat ik op mijn 66 (tot dan moet ik werken) zelfs nog kans maak op een bescheiden pensioen. Als ik denk aan de massale horden barbaarse gelukszoekers die Europa momenteel overstromen denk ik dat mijn pensioen ongeveer gelijk zal zijn aan nul. U mag nog van geluk spreken dat u een generatie ouder bent dan ik.

  5. Prometheus zegt:

    Waar is de Germaanse warjaz gebleven?

    Op vrijdag, 19 maart 2010 20:28 door Bitterlemon

    Door OLIVIER VAN RENSWOUDE.

    Wat betekent het in Nederland, in 2010, om burger te zijn, voor zover het überhaupt nog iets betekent? Wel, het lijkt bovenal te draaien om het gevoel op van alles recht te hebben. De hedendaagse burger zoekt het antwoord op de meeste vraagstukken bij inzet van de staat. Hij is vrij passief en wacht tot hem geleverd wordt waar hij recht op denkt te hebben. Gebeurt het niet snel of volledig genoeg, dan zwaait hij vervaarlijk met zijn vuistje. Wil hij verdediging van lijf en goed, dan behoort een ander dat te doen, gestuurd door de overheid. Dat mag ook niet verbazen, gezien het feit dat de progressieve elite geen oplossing kan bedenken zonder grootschalig overheidsingrijpen. De hedendaagse burger verwordt meer en meer tot een machteloos doch willend wezentje.

    Weerbaarheid

    Maar wat betekende het vroeger om burger te zijn? Een duik in het verleden zou het heden begrijpelijker kunnen maken. Gelukkig zitten in het woord zelf al de nodige aanwijzingen verstopt: burger komt namelijk van Oudnederlands burgeri, en uiteindelijk van Oudgermaans burgwarjaz. Dat is een samenstelling van burg ‘burcht, versterkte plaats’ en warjaz ‘weerbaar man, verdediger’. Dat laatste woord is dan ook verwant aan weerbaar en weren. In praktijk betekende dat woord warjaz gewoon ‘man, bewoner’, want iedere volwassen, gezonde man die ergens woonde hoorde weerbaar te zijn. Zo was er vroeger een Germaanse stam genaamd de Amsiwarjoz, oftewel ‘de weerbare mannen van de Eems’. Ernaast woonden de Angriwarjoz, ‘de weerbare mannen van de angers’. Een anger is een grasland. Wij kennen die stamnamen overigens in hun gelatiniseerde vorm: Amsivarii en Angrivarii. Maar dat terzijde.

    Vroeger werd een man dus geacht zijn woonplaats te kunnen verdedigen. Dat deed hij samen met zijn familie, vrienden en buren. Overigens waren dat vaak dezelfde mensen. Was er gevaar, bijvoorbeeld in de vorm van bendes misdadige vreemdelingen, dan nam ieder man zijn speer, hooivork, knuppel of pijl en boog (of als men rijk was: een zwaard) en ging men gezamenlijk verhaal halen. Dergelijke vreemdelingen waren niet meteen vogelvrij. Ze werden ingesloten in afwachting van het oordeel van het plaatselijke gezag. Lukte dat niet, dan werden ze als vredelozen gezien, als wolven, en kon men de vreemdelingen als zodanig opjagen en zonodig doden. Het Oudgermaanse woord wargaz betekende dan ook zowel ‘wolf’ als ‘vogelvrije misdadiger’. Overigens kon vredelozen uit de eigen gemeenschap hetzelfde lot wachten. Misdadige vreemdelingen leerden in elk geval om voortaan niet meer langs te komen. Dat was duidelijk. Thee kende men nog niet, maar had men het wel gekend, dan had men het als projectiel gebruikt, en niet als bewijs van onderdanigheid en machteloosheid. Kortom: was men een man, wóónde men ergens, dan was men weerbaar. Woonde men in een stad, dan was men een burger, en dus ook weerbaar.

    Hier valt iets uit te leren. Terwijl onze progressieve medemens met volle overtuiging Vooruitgang boekt richting de afgrond, kunnen conservatieven en traditionalisten een paar stappen terug nemen waar nodig, om het dwaalpad te verlaten. Waarschijnlijk kunnen we daarom beter niet meer afvragen wat het thans betekent om burger te zijn, maar wat het zou moeten betekenen om burger te zijn. Of sterker: hoe een man in de samenleving hoort te staan. Een man moet veel dingen, maar moet hij niet in elk geval weerbaar zijn?

    Recht

    Nu is het uiteraard heel gemakkelijk om van mensen te verwachten dat ze weerbaarder worden, en het daarbij te laten. Maar hoe worden mensen weerbaarder? Wel, er is een tweetal zaken dat hierbij misschien wel onmisbaar is. In de Grondwet van de Verenigde Staten is dat tweetal gewaarborgd. Het gaat namelijk om het recht om wapens te dragen en het recht om milities te vormen, te weten burgerlegers onafhankelijk van de overheid. Deze twee rechten zijn niet door de Founding Fathers ter plekke verzonnen. Ze vinden hun oorsprong in het gewoonterecht van de oude Engelsen, en daarvoor in dat van de oude Germanen. Het zijn ook niet rechten zoals de meeste mensen vandaag de dag rechten lijken te verstaan. Nee, het dragen van wapens en het vormen van burgerlegers is in navolging van deze oeroude zeden zelfs noodzakelijk ter bewaring van de goede vrede. Het zijn dus ook meteen plichten. Het is recht om wapens te dragen en burgerlegers te vormen, in de zin dat het krom of verkeerd is om het niet te doen.

    Hoe dan ook, vrij wapenbezit is voor de meeste Nederlanders ondenkbaar, laat staan het vormen van burgerlegers. Dat zijn wij niet gewend. In de volste zin van het woord is Nederland nauwelijks conservatief te noemen, maar onbewust zijn wij zeker conservatief, in de zin dat wij vasthouden aan de bestaande orde, aan de status quo. Het probleem is echter dat de bestaande orde is gevormd en bestendigd door een progressieve elite. Voor de werkelijke conservatief en traditionalist is dit een valse orde. Het is aan deze om de natuurlijke orde te herstellen, en verborgen en open kromheden recht te trekken.

    Gewapende burgerij

    Als een burger iets waard is, dan is hij gewapend en desgewenst in staat om in groepsverband de vrede te bewaren. Anders gezegd, een land met een gezonde burgerij is een land met een gewapende burgerij. Hier zijn vier redenen voor te bedenken. De eerste reden is dat men dan beter bestand is tegen overvallers, inbrekers en mensen die ‘voor de lol’ of ‘uit verveling’ andere mensen trachten te vernielen. Het gaat hier om gevallen waarbij de sterke arm der wet, de politie, bijna per definitie te laat zal komen, áls die al komt. Het is niet de bedoeling dat men voor eigen rechter gaat spelen, maar dat men de vanzelfsprekende mogelijkheid tot toereikende zelfverdediging heeft.

    Een andere reden voor een gewapende burgerij is dat zij onmisbaar is bij de handhaving van de orde indien de overheid valt of door onbekwaamheid of overmacht ernstig tekortschiet. Er zijn genoeg rampscenario’s te bedenken waarbij aanzienlijke gebieden het gedurende lange tijd zonder stroom, water of noemenswaardige politieaanwezigheid moeten doen. De gewapende bendes die sowieso al bestaan zullen in die gevallen vrijspel hebben. Tenzij de burgerij eveneens gewapend is.

    De derde reden is dat een overheid te veel macht kan krijgen en tiranniek kan worden richting burgers. Een gewapende burgerij vult het bestel van checks and balances goed aan en houdt zo het machtsevenwicht in stand. Zij voorkomt dat de overheid gekke ideeën in haar hoofd haalt. In de meeste dictaturen heeft de overheid er dan ook voor gezorgd dat de burgerij is ontwapend, zodat verzet een stuk moeilijker wordt.

    De vierde en laatste reden voor een gewapende burgerij is dat zij uitermate goed van pas komt bij aanvallen van vreemde mogendheden. Een mogelijke vijand zal zich wel twee keer bedenken alvorens een land aan te vallen waarin elk huishouden gevechtsklaar is. Het zal voor velen gemakkelijk en verleidelijk zijn om de genoemde redenen lachend weg te wuiven. De vraag is of dat niet van ernstig kortetermijndenken getuigt, of van verholen utopische gedachten. Het is namelijk onvermijdelijk dat roerige tijden zullen aanbreken. Een beetje burger is daarop voorbereid. Die verstaat de natuurlijke orde, versmaadt de valse.

    Willen wij vrij wapenbezit invoeren en burgerlegers vormen, dan kunnen we dat uiteraard niet van het ene op het andere moment doen; het (her)opbouwen van zo’n traditie moet met voorzichtigheid, bedachtzaamheid en geduld gebeuren. Maar uiteindelijk zou het de moeite kunnen lonen. Men kan zichzelf dan als volwaardige warjaz beschouwen. Dat is: als burger in de oorspronkelijke betekenis van het woord.

    Bron: http://www.bitterlemon.nu/archief/10030/waar-is-de-germaanse-warjaz-gebleven

    • Eric Janssens zegt:

      ‘In de meeste dictaturen heeft de overheid er dan ook voor gezorgd dat de burgerij is ontwapend, zodat verzet een stuk moeilijker wordt.’ Dat is dus sinds 2006 ook in de politiek-correcte dictatuur waarin we leven het geval.

  6. Hans becu zegt:

    Ik denk niet dat het zo’n vaart loopt. Zeker de EU commissie maakt met haar oekazes veel te veel psychologische fouten, eigen aan bureaucratieën die het contact met de burgers totaal zijn kwijtgeraakt, waardoor het draagvlak bij de bevolking voor meer EU en non-discriminatie en genereuze statuten voor nieuwkomers zienderogen wegsmelt. Dat houden de EU bonzen nooit vol omdat tegendruk torenhoog zal oplopen bij elke nationale verkiezing. En ze maken die fouten net omdat ze langzamerhand de controle verliezen en gaan panikeren. De feitelijke baas van de ‘EU is Merkel met als assistent Hollande, en Juncker en Tusk staan erbij voor spek en bonen. Dat is niet vol te houden. En wat het vaderland betreft dient er zich een gouden opportuniteit aan voor de Vlaamse staatsvorming. Het zal tegen 2019 ( en wie weet vroeger) níet moeilijk zijn om de kiezer duidelijk te maken dat de staatsgrens ook een solidariteitsgrens is en dat die essentieel is voor de controle op zaken als nationaliteitsverwerving en het sociaal statuut van migranten. De EU commissie zal op dat vlak moeten autonomie moeten teruggeven willen ze de strakke controle op de nationale begrotingen in stand houden die onontbeerlijk is om de Euro overeind te houden.

    • Eric Janssens zegt:

      Had in 2014 het gros van de Vlamingen voor de enige anti-EUpartij die Vlaanderen rijk is gestemd dan was ondertussen niet alleen België gesplitst maar dan had Vlaanderen ook de EU de rug kunnen toekeren en de grenzen manu militari sluiten. De ergste vijanden van de modale Europeaan zijn niet de IS-strijders, maar de EU-breinspoelers die telkens weer van het klootjesvolk het mandaat krijgen om IS-strijders met hulpgoederen en open armen te ontvangen. Voorlopig krijgen deze terroristen nog geen gratis kalasjnikovs en moeten ze deze gaan halen in de Brusselse Marollen, waar ze vrij verkrijgbaar zijn, weliswaar tegen wat geld. Maar gezien de suïcidale waanzin van onze EU-“leiders” kan de tijd van het gratis en exclusief uitdelen van FN-wapens aan islamitische terroristen niet meer veraf zijn.

      • Hans becu zegt:

        Eric
        De.”ordelijke opdeling” van Belgie en Vlaamse grenzen sluiten is sciencefiction.

    • Eric Janssens zegt:

      Omdat mensen als u blijven herhalen dat dit SF is blijft het natuurlijk SF. Over een self-fulfilling prophecy gesproken!

      • Hans becu zegt:

        Eric en Marc
        Als christof Calvo duracellgewijs “superdiversiteit” roept en dan begint te zeveren over mukticul en migratie is van alle tijden en is een verrijking en ze gaan onze pensioenen betalen enz., en ik zeg dat zulks sciencefiction is, of nog, flauwe zever, dan zegt Calvo : als Becu, Janssens en en een aantal mensen dat blijft herhalen blijft het natuurlijk SF. Tja, dan heb je natuurlijk geen argumenten meer nodig, en zijn feiten van geen tel.

      • Eric Janssens zegt:

        Dromen kunnen enkel uitkomen als je ze au sérieux neemt. Dat zegt natuurlijk niks over de kwaliteit van die dromen en of ze in nachtmerries kunnen ontaarden. Calvo is in mijn ogen een gevaarlijke dromer met een politiek agenda. Dat betekent niet dat ik mijn droom van een rustige wereld waarin iedereen op zijn plaats blijft (waar hij/zij hoort, dus moslims in de moslimwereld en wij hier) niet meer mag dromen. Ik blijf die droom au serieux nemen en blijf ook beseffen dat indien iedereen die droom zou hebben hij ook werkelijk zou worden. Het is immers een op mensenkennis gebaseerde droom (ddodsvijanden moet je uit elkaar houden) en geen droom van een pseudo-naïeve idioot als Kristof Calvo.

      • Eric Janssens zegt:

        Trouwens, een nog veel gevaarlijker dromer is Guy Verhofstadt die denkt dat hij de politiek in gans de wereld op westerse leest moet schoeien en die vandaag lelijk doet over een verdronken kind op de kust van Turkije dat daar aangespoeld is omdat enkele jaren geleden onder meer hijzelf en Obama meenden de Arabische wereld te moeten ontdoen van heersers als Khadaffi en Assad. De droom van de heer Verhofstadt is dus geen science fiction gebleken maar is werkelijk in een vreselijk nachtmerrie ontaard. Hetzelfde scenario in Oekraïne en binnenkort in Tsjetsenië, want ook Poetin valt bij onze ijzingwekkende dromer niet in de smaak.

      • P.Fend zegt:

        Als supergraaier met een inkomen van om en bij de 20.000 euro/maand moet er wel een vreemd of is het wreed superego naar boven komen bij Verhofstadt.

  7. Marc Schoeters zegt:

    Hans – is Slovakije ook science fiction?

Reacties zijn gesloten.