Verkeers(on)veiligheid: Vlaamse regering kiest vanaf nu voor humor

Jarenlang schuimde spoedarts Luc Beaucourt, bijgenaamd de rampendokter, de scholen af met lezingen over verkeersveiligheid, waarin dia’s de gruwelijke gevolgen van overdreven snelheid aanschouwelijk maakten. Onbezoldigd, want de overheid steunde het initiatief niet.
Toen hij op de autostrade zelf eens geflitst werd aan 186 km/u, verloor de rampendokter veel van zijn aanzien, kreeg een mediastortbui over zich heen, en richtte hij zich ontmoedigd op humanitaire missies in Haïti, Thailand en Pakistan.
Toch geloof ik in harde beelden als het over een harde waarheid gaat. Verhoudingsgewijs sterven in West-Europa nergens meer jongeren in het verkeer dan in België. Een paar dagen geleden nog werd een 16-jarige fietser op het fietspad weggemaaid door een hardrijder die vluchtmisdrijf pleegde. De jongeman heeft het niet overleefd.
Het lijkt me logisch dat de doodrijder in kwestie, als hij gevat wordt, een grondige stage krijgt op zo’n spoedafdeling en in een werkstraf geconfronteerd wordt met de gruwel die lui zoals hij aanrichten, inbegrepen het leed van de nabestaanden. En jawel, borden in de berm die ons aanzetten tot voorzichtigheid, mogen best onsmakelijke beelden weergeven van een meisje dat zonder gordel met haar verbrijzeld hoofd door de voorruit zit. Of een kindergraf, dat werkt altijd. De auto presenteert zich nog steeds als een evasief belevingsproduct en de autoreclame blijft zich focussen op snelheid en zorgeloos-nonchalant freewheelen. Daar mag iets tegenover staan, namelijk de dodelijke realiteit achter deze beeldvorming.
Maar de Vlaamse regering, sinds de zesde staatshervorming bevoegd voor verkeersveiligheid, ziet dat niet zitten en wil geen choquerende boodschappen meer langs de weg. Daartoe werd het Brusselse reclamebureau Leo Burnett onder de arm genomen, dat behalve waspoeders, ontbijtgranen, GSM’s en televisies nu dus ook verkeersveiligheid mag verkopen. Want, zegt creatief directeur Tom Garcia, ‘communicatie is communicatie’ (Het Nieuwsblad, 22/8). En: ‘We willen vooral inzetten op humor’.
Kijk, als gewezen researcher/broodschrijver bij Noël Slangen en aldaar weggelopen omdat de gebakken lucht me de strot uit kwam, beweer ik: neen, niét alles is zomaar ‘communicatie’, en verkeersveiligheid, zijnde een zaak van publiek belang, is géén consumptieproduct.
Garcia mikt op geinigheid in zijn campagnes. Ik zie het al voor me: ‘Rij sneller, ook onze uitvaartsector wil meer jobs!’ of: ‘De laatsten zullen de eersten zijn.’ (toepasselijk op wie aan de staart van een file staat). Dat kan dus niet anders dan zwarte humor worden, gezien de zowat 800 verkeersdoden en 5000 zwaargewonden/blijvend invaliden per jaar in België. Reclamebureaus houden nu eenmaal niet van harde waarheden, maar verpakken de boodschap het liefst als ludiek-wollig gezwets. En dat is hier niet aan de orde, hou dat voor de ontbijtgranen.
Eigenlijk zou de 133.000 Euro,- want dat is het bedrag dat mobiliteitsminister Ben Weyts wenst te besteden,- veel beter gebruikt worden voor schoolcampagnes, daar dus waar de aspirant-autobestuurders zitten. Betrek er de slachtoffers bij, én de nabestaanden. Er bestaat zelfs een Vereniging van Ouders van Verongelukte Kinderen, die zullen graag gratis voor niets meewerken, en veel overtuigender dan de Brusselse reclamejongens het kunnen.
Ik ben betrokken partij, ik geef het toe: binnen een week fietst mijn 12-jarige zoon voor het eerst zelf naar school, deels langs een drukke gewestweg. Met alle sympathie, maar ik hoop geen lid te hoeven worden van boven vermelde vereniging. Niet grappig dus.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

6 reacties op Verkeers(on)veiligheid: Vlaamse regering kiest vanaf nu voor humor

  1. eddy zegt:

    Goed artikel, maar… Hoeveel van die ouders van “verongelukte” kinderen waren (met hun firmawagen) zelf geen wegpiraat voor hun kind aan zijn/haar einde kwam ? Sommigen hebben ineens het licht gezien en rijden nadien iets normaler, anderen blijven toch volharden in hun oude gewoontes (gsm’en, hard rijden want ‘geen tijd’, etc..). Ik moet daar allemaal mee lachen, met leden en oprichters van dergelijke verenigingen, en ook met dergelijke artikels. Het is natuurlijk spijtig dat bij ongevallen altijd derden betrokken zijn, maar voor de veroorzaker of de man/vrouw tegen de boom of paal heb ik geen empathie. En ik gsm niet achter het stuur, ik hou mij aan de beperkingen (hoewel ze soms ridicuul zijn) en let wel dubbel op als ik fietsers passeer.

  2. Hans becu zegt:

    Johan,
    Zou je niet beter de campagne afwachten vooraleer commentaar te geven. Ik heb ook geen buitenaardse sympathie voor reklamejongens, maar in deze denk ik dat het doel de middelen heiligt. Want prikkeladaptatie is een gekend fenomeen in de psychologie : de zwarte longen en de rotte tanden op sigarettenpakjes helpen ook allang niet meer. Zien wat het wordt dus. Misschien wordt de onverbeterlijke gsm’er achter het stuur beter eens keihard belachelijk gemaakt. Als hij er maar mee ophoudt. En elke gsmmende idioot die ermee ophoudt betekent extra veiligheid voor je fietsende zoontje.

  3. Lydia zegt:

    Hallo Johan, ik vraag mij af of hoe die reclamejongens “veilig rijden” in deze straat verkocht krijgen. (Vinkstraat te Wakkerzeel) Daar moet je toch al veel “zwarte” humor voor hebben.
    http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-oud-heverlee/straten-verkeren-in-slechte-staat-a2177404/
    Onze dochter rijdt dagelijks naar school via deze weg. Een pure schande dat dit er zo al jaren uitziet.

    • Hans becu zegt:

      Lydia
      Een pure schande ? vermeld er dan tenminste bij.dat negen Nimby’s uit de Vinkstraat nu al jaren de werken tegenhouden. Ze trokken naar de Raad van State. De zoveelste illustratie tot welke rampen Burgerdemocratie en doorgeschoten “inspraakmodellen” kunnen leiden. Het toppunt is dat ondanks de feiten, de poltici altijd de boter hebben gevreten. Hoelang vertragen die kwieten van Ademloos en Ringland nu al de alllernoodzakelijkste ingrepen op de Antwerpse ring ? 5 jaar ? In dit inspraak-en rechterkant krijg je niks meer voor elkaar, wordt niks meer beslist.

  4. Greta Troubleyn zegt:

    “harde beelden als het over een harde waarheid gaat” ben er volledig tegen of althans zeker langs de weg, die borden zijn zinloos, eerder ongevallen verhogend of zelfmoord verhogend. Op diegenen, waar het vat zou op moeten hebben, heeft het geen effect, wel op slachtoffers en eventuele daders met een geweten, maar dan in negatieve zin – ongevallen veroorzakend.
    Net het creëeren van angst of schuldgevoelens verhoogt het risico i.p.v. te verminderen.

    Wat Luc Beaucourt deed en tekst over straf ben ik het wel eens
    Geld kan beter anders besteed worden om verkeer veiliger te maken.

  5. Wim zegt:

    Een efficiënt verkeersbeleid is dringend nodig, daar hoort ook een efficiënte gedragsbeïnvloeding bij. Ik ben niet principieel tegen harde beelden, maar uit onderzoek blijkt dat deze (zeker op termijn) weinig efficiënt zijn. Men kan dus beter op andere manieren campagne voeren.

Reacties zijn gesloten.