Europa, facebook en het intellectuele eigendom: creëer je eigen monument

atomiumSlecht nieuws voor de liefhebbers van lelijkheid en wansmaak: als u een kiekje maakt van het Atomium, riskeert u te moeten afdokken, want dit schrikwekkend monument –waarvoor zelfs IS terugdeinst om er een bom onder te leggen- is intellectueel eigendom van de familie Waterkeyn. Het was André, het buitenbeentje van de familie, die de plannen tekende voor de negen bollen, en het is pestvereniging SABAM die toekijkt of niemand ze zomaar fotografeert zonder te betalen aan de erven.
Nu gaat ook Europa er zich mee moeien. Aan de Griekse crisis en het vluchtelingenprobleem heeft de EU blijkbaar de handen niet vol, ze wil nu ook paal en perk stellen aan de toeristen die zomaar het Atomium, de Eiffeltoren of de Sagrada Familia fotograferen. Het punt is namelijk dat die foto’s in de sociale media terecht komen, facebook bijvoorbeeld, en dat wordt als een ‘commerciële activiteit’ beschouwd. Inderdaad heeft facebook stiekem de gebruikervoorwaarden gewijzigd en zich de fotorechten van alle geposte kiekjes toegeëigend.

QuinzeDat is voorwaar een hallucinante situatie. We hadden het er al moeilijk mee dat onze kop door FB kon verkocht worden voor reclamedoeleinden zonder dat we daar één eurocent beter van worden. Maar nu is ook de achtergrond in beslag genomen door de auteursrechtenpolitie. De vraag is, welk deel van de foto dan nog eigendom is van de fotograaf. Daartoe heb ik een constructie bedacht die ik ontleen aan de hogere wiskunde. Wist men zowel de voorgrond als de achtergrond van een foto weg, dan blijft er een intermediair deel ‘i’ over waarover wij volledig zelf kunnen beschikken. Vroeger bekend als de muis op de tekening. Dat is dan niét het poserend gezelschap en ook niet het Atomium, maar bijvoorbeeld het colablikje dat er tussen ligt. De eerste die het claimt, mag er dan beslag op leggen en de beeldrechten opeisen. De mogelijkheden zijn enorm. Vooral in de buurt van beschermde bezienswaardigheden kunnen sluikmonumenten gedeponeerd worden, met een variabele houdbaarheidsdatum, maar altijd vatbaar voor Waterkeynisering. Het is dan relatief simpel om een patent op dit onderdeel van het landschap aan te vragen bij SABAM.

Zeker op toeristische plekken kan dit aardig wat zakgeld opleveren. Bovendien staat het ons toe om het sluikstorten te regulariseren en ons van de meest onbruikbare rommel winstgevend te ontdoen. Maar hola, wacht eens…. Is mijn idee wel zo origineel? Neen dus, dit procédé is al lang bekend als concept kunst. Of dacht u dat een slimmerik als Arne Quinze ooit al op het containerpark is gesignaleerd?
Vuilnis sorteren en grof huisvuil peperduur op het containerpark bezorgen, dat is iets voor sukkels. Kunstenaars, met een grote K, hebben al lang de schemerzone tussen voorgrond en achtergrond in beslag genomen. Die Rock Strangers aan de Oostendse dijk bijvoorbeeld, iedereen vindt ze lelijk, maar ze staan er toch maar en, jawel, u moet betalen voor het beeldrecht.
Dankzij Beaufort is geen enkele plek aan onze kust nog vatbaar voor uw en mijn conceptkunst, alias gebrevetteerd sluikstorten. Nieuwe einders zullen we moeten opzoeken, ongerepte oorden, waar wij, doe-het-zelvers, voor- en achtergrond kunnen uiteensplijten om de ontstane leegte te vullen met ons kersvers intellectueel eigendom.
Kunst met K van …., jawel: Freud wist al dat dit ging over wildkakken en de trots over het resultaat. Hurken maar.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Europa, facebook en het intellectuele eigendom: creëer je eigen monument

  1. Koenraad zegt:

    dt-fout opgemerkt : … bijvoorbeeld, en dat wordt als een ‘commerciële activiteit’ beschouwD.

  2. Ivo zegt:

    Nog even en het opmerken van dt-fouten wordt ook al als een commerciële activiteit beschouwd !

Reacties zijn gesloten.