Seks op 14: de puberindustrie ontkurkt alvast de champagne.

smurfSeks op 14 jaar? Als libertariër vind ik dat iedereen seks mag hebben, zelfs vanaf nul jaar, als men daar aan toe is en op vrijwillige basis. Zelf werd ik ontmaagd op 17-jarige leeftijd door mijn  wiskundelerares, die zich toen strikt genomen op illegaal terrein begaf wegens inwijden van een minderjarige. Ik ben haar nog steeds dankbaar voor die speciale bijles, want vanaf dan kende de wereld van parabolen, hyperbolen en asymptoten voor mij geen geheimen meer.

Natuurlijk stoeien jongeren in het rond, en proberen wij hen wegwijs te maken in de veiligheidsproblematiek, daaraan verbonden, en niet in niet in het minst in de wetenschap dat seksualiteit vooral met kwaliteit te maken heeft. De Ars Amatoria dus. En uiteraard vinden de inwijdingen nog steeds plaats, met of zonder wetgeving. Want (goeie) seks gaat over intimiteit, en op nachtkastjes vind je maar zelden een Belgisch Wetboek of een Staatsblad.

Sinds de Dutroux-affaire, midden de jaren ’90 van vorige eeuw, probeerden een slecht werkende justitie en een belabberde politieke cultuur de aandacht van zich af te leiden door te focussen op pedofilie en kindermisbruik. Alles was de schuld van de perverten. De witte ballonnenmars, die eigenlijk een brede protestbeweging van indignados had kunnen worden, werd zo verengd tot een anti-pedofielen-hysterie, opdracht geslaagd, met dank aan vader Marchal. De slecht werkende justitie en de oude politieke cultuur zijn er nog steeds, maar de heksenjacht op pederasten liep nog een tijdje verder, met alle uitwassen van dien. Onlangs nog werd een schooldirecteur op non-actief gezet wegens ‘grensoverschrijdend gedrag’, tot bleek dat de beschuldiging tegen hem om een afrekening onder collega’s ging.

De historiek van het kindermisbruik in de Kerk, die vooral na de milleniumwende werd uitgespit, kwam hier erg gelegen: terecht kwam dit aan de oppervlakte en werden dossiers geopend, maar opnieuw kon het systeem zich ontstoffen en deculpabiliseren via smeuige verhalen van pastoors met losse handjes tot in de hogere kerkelijke echelons. Kardinaal Danneels kon zijn pausverkiezing wel vergeten.

Gadgetcultuur

Nu dit proces voltooid is, en het gerecht en de politiek zich witgewassen hebben, mag ook de jeugd weer neuken en is het therapeutische Dutroux-tijdperk afgesloten. Zei ik ‘mag’? Neen, ‘moet’! Want het wetsvoorstel van Open VLD om seks vanaf 14 jaar toe te laten (mits een maximaal leeftijdsverschil van vijf jaar), luidt een hemelbestormende politieke discussie in waar alle partijen zo hun zegje hadden over de seksuele rijping van onze jongens en meisjes, en vooral ook de leeftijd van de oudere partner, die volgens de N-VA geen bouwvakker mag zijn. Maar een discussie waarvan de conclusie onvermijdelijk luidt dat de minimumleeftijd van ‘de eerste keer’ ook de richtleeftijd is.

Anders gezegd: dit is onbetamelijk schoonmoedergedrag. De politiek moeit zich met kwesties waar ze beter van afblijft. Door de drempel van seksuele rijpheid op 14 jaar in te stellen, worden alle 16-jarige maagden met de slag achterlijk. Zo werkt dat nu eenmaal in de puberij: het meerderheidsdenken domineert. Het individuele experimenteren wordt vervangen door groepsdwang. Wie zich er niet klaar voor voelt, is een seut of een nerd, en mag schampere commentaren verwachten.

Wie hier het meest victorie zal kraaien zijn de marketeers, gespecialiseerd in de jeugd- en tienermarkt. De vroegvolwassenheid is namelijk van essentieel belang voor deze sector. Hoe eerder meisjes en jongens zich kleine vrouwen en mannen voelen, des te makkelijker zijn ze te sensibiliseren voor de gadgetcultuur van elektronische prullaria, cosmetica, kleding, muziekindustrie. De erotisering van vanalles en nog wat creëert een hitsige sfeer die het uiterlijke overbenadrukt en competitie daarin uitlokt, met dank aan facebook en consoorten. Tiener ben je nu eenmaal vanaf tien. 13-jarige meisjes zie je tegenwoordig met ‘Fuck me’-T-shirts rondlopen. Tja.

De vervroeging van de puberteit is dus vooral een commerciële aangelegenheid, waarvoor nu ook een wettelijk kader wordt geschapen: mogen is moeten. Met dank aan de progressieve liberalen en de kleine smurfencatechismus.

Positivo’s

Het probleem stelt zich ook met andere morele kwesties zoals euthanasie: moet en kan alles in een wetgeving gegoten worden, met precieze drempels en normen? Ik betwijfel het. Het instellen van een maximumsnelheid op autowegen is nog iets anders dan het bepalen van de leeftijd waarop je met iemand in de koffer mag duiken. Misschien had de Open VLD dit wel beter blauw-blauw gelaten, en de kwestie beoordeeld als een zaak van gewoonten en ongeschreven gebruiken in de intieme sfeer. Niet alles is progressief wat er progressief uit ziet.

En waarom denk ik nu trouwens dat dit voorstel vooral een strategische zet is van een smurfenpartij die als dé positivo wil gepercipieerd worden in het kibbelkabinet? Dus toch weer oude politieke business. Straks zal diezelfde partij wellicht ook een voorstel doen om de stemgerechtigde leeftijd naar 16 te verlagen, teneinde de seksbonus binnen te rijven. Waarmee de Open-VLD op perfect gelijke golflengte zit met de puberindustrie: kiezers zijn uiteindelijk consumenten en vice-versa.  Heeft die partij ook niet nog altijd een adviseur in de coulissen, luisterend naar de naam Noël Slangen?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Seks op 14: de puberindustrie ontkurkt alvast de champagne.

  1. jondewi zegt:

    Fantastisch visie op onze consumptie maatschappij,mooi en autentiek geschreven zo mogen er meer zijn !!!Proficiat voor de filosoof
    Riet wynant

  2. Hans Becu zegt:

    Spijtig dat mijn puberdochters Sanctorum niet lezen. Heb ze daarnet nog Manu militiari van een of ander stom VTM-programma afgegooid. Maar troost, Johan : uiteindelijk zijn Slangen en de Teletubbies van den espjaa niet eens een voetnoot in de geschiedenis. De paarse verlichte open VLD stuiptrekking van die madam al evenmin.

Reacties zijn gesloten.