Fileprobleem op de Mount Everest eindelijk opgelost!

Elk nadeel heb zijn voordeel, weten we van Johan Cruyff. Al meer dan 3000 slachtoffers telt de aardbeving in Nepal, en er liggen er nog een hoop onder het puin. Geologisch weten we wat er aan de hand is: de spanning tussen twee tektonische aardplaten, de Indische en de Euraziatische, veroorzaakt schokgolven. Het is ook die spanning die ‘kreuken’ in het aardoppervlak maakt en o.m. de Himalaya heeft gecreëerd.
Hoe dramatisch ook, mensen ginder leven met dat gevaar en weten dat dit niet de eerste en de laatste keer is. Zij vallen onder het puin bij een aardbeving, wij creperen in het verkeer of sterven aan kanker. Met dat verschil dat er inzake verkeersdoden nog enige rek qua menselijke voorzienigheid mogelijk is, en inzake de grillen van moeder natuur niet.

Die Himalaya brengt ons echter ook op een ander aspect van dat land, waarvan we weer eens moesten gaan kijken waar het ligt. Nepal leeft hoofdzakelijk van toerisme: jaarlijks circa 650.000 toeristen, waarvan het grootste deel per vliegtuig arriveert vanuit heel de wereld. Terwijl vroeger vooral rugzakhippies het land bezochten, op zoek naar religieus exotisme (hier bevindt zich o.m. de geboorteplaats van de Boeddha), mikt het vandaag vooral op high-budget toeristen. Voor hen werden er luxehotels gebouwd en verwesterde het land in sneltempo, vooral in grotere centra als Kathmandu. De klassieke sociale structuur en cultuurwaarden werden ingewisseld voor een dollareconomie die wel veel vreemde deviezen binnenbracht, maar deze ook weer deed wegvloeien omdat de gemiddelde Amerikaanse toerist ook in Nepal aan zijn Coca Cola wil nippen en hamburgers wil eten, allemaal ingevoerd uiteraard.
Anders gezegd: Nepal is geëvolueerd naar de status van McDonaldsrepubliek. Als prille democratie (jarenlang heeft een Maoistisch rebellenleger een guerilla gevoerd tegen de monarchie) heeft het zich uitgeleverd aan de globalisering en heeft het uitgebreid kennis gemaakt met de slechte gewoontes van de Westerling die vooral wil consumeren en een afvalberg achterlaat. Nepalezen zijn dat vanuit hun cultuur niet gewoon, maar hebben de vervuiling aanvaard als de noodzakelijke keerzijde van economische groei, die uiteraard helemaal geen duurzaam karakter heeft. Ik spreek dan nog niet over de ecologische voetafdruk van dat vliegtuigtoerisme.

Rommel dus. Onlangs nog gelezen dat de Mount Everest, de hoogste berg van deze planeet en dé natuurlijke attractie van Nepal, bezaaid is met colablikken en ander afval. Vergeet de verhalen van de eenzame klimmer: het is de dag van vandaag aanschuiven om erop te mogen. Lange rijen ‘stuiterblanken’ (zoals de webstek GeenStijl ze noemt) staan te wachten, moeten allemaal eten en drinken, hun behoefte doen, en maken van de Heilige Berg een stort. Dat moest slecht aflopen. In de tempels van Kathmandu en omstreken wordt nu gemompeld dat de goden die platloperij beu waren en eens goed hebben gekucht, waarna de aarde begon te schudden. U kan dat bijgeloof vinden, maar effectief zijn nu na de lawines alle paden vernietigd, de mega-camping aan de voet weggeveegd, en is de rust op de berg teruggekeerd.
Wordt nu de eco-fascist in mij wakker, maar op een of andere manier voelt dat weldadig aan, zo’n grote schoonmaak. Of hoe de natuur ons toch weer met beide voetjes op de grond zet of ons zelfs een serieus voetje licht. We leven allemaal op de korst van een bol gloeiend magma, en onze tijd op deze planeet is sowieso kort. Tijd voor bezinning en afstand nemen van stompzinnig massavertoon.
De Antwerp 10 miles telde dit jaar een recordaantal van 41.300 deelnemers. Volgens sommigen was het vinden van een parkeerplaats en het bemachtigen van een rugnummer al een wedstrijd op zich. Geef toe, dat is niet meer gezond. Weinig kans dat daar de aarde opensplijt, maar ergens is de vergelijking met de Mount Everest-file treffend. Waarom wil iedereen hetzelfde doen op hetzelfde moment?
Op dezelfde dag van de Antwerp 10 miles liepen ze in Zandvliet de Polder 10 miles met welgeteld 48 deelnemers. Een leuk alternatief en toch ook wel lichtjes subversief evenement, net gericht tegen de collectieve hysterie aan de rechteroever.
Maar nu ook dit in de krant is gekomen, zullen ook hier de files, de colablikjes en de andere troep volgen. Het blijft zoeken naar ongerepte plekken. Misschien zijn we gewoon met teveel en moet de aarde nog wat steviger schudden. Zodat we weer beseffen wie echt de baas in huis is.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Fileprobleem op de Mount Everest eindelijk opgelost!

  1. Koenraad zegt:

    Cruijff ! Met gestipte ij. — De Cola-liefhebbers durven ook wel Cruyff schrijven…
    Voorts prijs ik me gelukkig niet behept te zijn met het “toer(r)eurisme”-virus.
    Zoals straks weer bij ons aan de zomerse Noordzeekust: urenlang in de file staan, geen parkeerplaats vinden, geen zitplaats vinden, duur en slecht opgediend en bediend voer betalen enz. Ze doen maar.

    • Patt zegt:

      Inderdaad,daarom al paar jaar richting kuststrook cadzand tot in Breskens, waar “ze” iets minder in de file staan, textielvrije zones bemiddelen tussen “mag het iets minder zijn” en ” laat de boel maar waaien”, ….en waar men kan, toch ook de zonnige Week-ends beter mijdt.Maar dan nog voelt het veel ruimtelijker aan dan zijdelings naast de betonnen schutmuur liggen zonnen aan de Belgische kust ,onze zintuigen tot vervelens toe gepest met de geur van soort Brusselse wafels uit de diepvries en onze overhype emmer en spade-freakjes hun NieuweTijd -gekrijs…..:-)

      Natuurlijk zit vele verdiepingen hoog den bompa op terras verankerd -die daar 4 seizoenen “overwintert”- verroest aan zn verrekijker met zoom, aaaaaltijd toevallig jouw richting uitkijkend als je op het strand ook maar effe je vriendin probeert te wijzen op het feit dat haar bikini niet echt goed zit …;-)

      Maaaaaar, wat “ze” nu daar uithalen bij de Noorderburen a de kust, tja….gedaan met de rust ( neen ik hou niet van rijmpjes) , de boel wordt daar volledig overhoop gehaald om nog meer, veel meer, gelijkgestemden in blok-en andere hutjes, tentjes ,mega-campings op te bergen voor de WE,midweek ,week of langer……Nog even, en dan ook met de kusttram los door van Knokke -Heist tot in Breskens( sprak de Breskaanse lokale fietsverhuurder ) ….en ondanks het Heinekenschuim aan zn bovenlip denk ik dat hij de waarheid spreekt, …men zegge het voort.
      Op zoek dan maar naar een andere plaats om even te vertoeven tussen eb en vloed , nie te ver vanuit de thuishaven en er te geraken zonder teveel files ….zzucht.

  2. Hans Van Achter zegt:

    Light for Life!
    Aan de University of the West of England (UWE) hebben ze in samenwerking met Oxfam naast een bar een toiletcabine opgesteld. Bij plassen gaat het licht er aan! Met de urine wordt namelijk elektriciteit opgewekt. Zo konden ze reeds vroeger op die manier een mobilofoon opladen, genoeg voor een oproep of om een sms’je te versturen! Just take a leak… De urine loopt door zogenaamde microbiële brandstofcellen, die organische massa in energie omzetten. http://pubs.rsc.org/en/Content/ArticleLanding/2013/CP/C3CP52889H#!divAbstract
    De techniek werd verder ontwikkeld voor toiletten die mogelijks zullen worden ingezet in vluchtelingenkampen, e.d. Het zal uiteindelijk ook allemaal niet zo veel kosten : ± 825 Euro voor een module voor een stroom-toiletcabine. Doordat de techniek zich leent om te worden ingezet bij ontwikkelingshulp is het voor Oxfam een nieuwe uitdaging om voor verlichting te kunnen zorgen in die gebieden die van elke stroomvoorziening zijn afgesneden. Ook zal het een stap vooruit zijn om de veiligheid in vluchtelingenkampen te verhogen. Vooral vrouwen worden nogal dikwijls in het donker overvallen op hun weg naar de toiletten. Basis voor de werking van de techniek zijn bacteriën, die zich voeden met de urine en aldus energie opslaan. De organismes doen dienst als katalysator, doordat ze uit hun stofwisseling, bijv. acetaat verbinden met zuurstof waarbij dan negatief geladen deeltjes, elektronen, vrijkomen, die zich dan vasthechten aan een anode (= een positief geladen geleider). Een deel van de biochemische energie, ontstaan uit de gevormde microben, wordt direct omgezet in elektriciteit. De technologie is zo groen als maar kan zijn : er is geen enkele brandstof nodig om de elektriciteitsvoorziening in werking te stellen, het afvalproduct wordt onmiddellijk benut en… genoeg gezeik op de wereld!

  3. Pingback: Bouw de ‘babyfabrieken’ af, moedig adoptie aan. | Acta Sanctorum

Reacties zijn gesloten.