Te slimme of te domme mannen: geen van beide deugen

Eindelijk nog eens een vrolijk bericht uit het verre Indië, land van de groepsverkrachtingen. Vrouw vraagt man voor het altaar hoeveel 15 + 6 is, man blijft het antwoord schuldig en krijgt alsnog de bons. In de veronderstelling dat de vrouw het antwoord wél kende, is dit een cultuurfabel van formaat.

Het is algemeen bekend dat vrouwen kicken op intelligente mannen, en ik kan het weten. Een man die bijvoorbeeld Wittgenstein gelezen heeft, goed kan schaken, Skriabinsonates uit het hoofd speelt, daar gaat een fascinatie van uit. Biologisch lijkt het ook plausibel, en ik verwijs naar Desmond Morris: naast kracht is ook sluwheid van de jager een genetische eigenschap die verdient om doorgegeven te worden. In sprookjes zoals Turandot moet de prinselijke aanbidder drie raadsels oplossen alvorens de prinses zich aan hem geeft. Lukt het hem niet, dan rolt zijn kop: perfecte toepassing van ‘the survival of the fittest’.
Edoch, het verhaal van roodkapje en de wolf onthult ook een keerzijde van het intellectueel criterium: de slimme wolf is wreedaardig en seksueel pervers. Hij verleidt haar met zijn praatjes, wat in een echte maskerade ontaardt (“Waarom heb je zo’n grote snuit, grootmoeder?”), die haar het leven kost in de oorspronkelijke Perrault-versie.

Trouwen met een domme, eerlijke man kan dus voor een vrouw de veiligste oplossing zijn. Je krijgt er domme kindjes van die niet kunnen tellen, maar die ook het bos niet onveilig maken. Verdere referenties naar Dutroux (die na zijn ontsnapping door een boswachter werd gevat) enzo laat ik achterwege, het is zo al erg genoeg.
De antropo-biologie staat hier echter voor een verscheurend dilemma: moet het wijfje opteren voor fysieke kracht, of voor intelligentie? In onze dienstenmaatschappij zou het laatste, het IQ, de doorslag moeten geven, maar met de intelligentie komt ook het destructieve, kwaadaardige, amorele van de menselijke/mannelijke natuur opzetten, in casu de weerwolf. Dus hebben vrouwen ook, heel terecht, een argwaan tegen (al dan niet vermomde) bollebozen, die de oorzaak zijn van veel ellende in deze wereld.

Conclusie voor de toekomstige bruiden: vertrouw geen mannen die kunnen rekenen, maar geef ook uw toekomst niet uit handen aan diegenen die het niet kunnen. Het dilemma van Roodkapje en haar twijfels over de juiste genenselectie is uiteindelijk de amusante onderlaag van alles wat wij onder “erotiek” catalogeren, van Tristan en Isolde, over 50 Tinten Grijs, tot de internetporno.
Mijn voorstel aan de vrouwen: hou het bij de middelmaat. Mannen die niet weten hoeveel 16 + 5 is, zijn echt niet OK, maar mannen die moeiteloos kunnen zeggen hoeveel 16 tot de vijfde macht is, daar is ook iets mis mee.
En jawel, het ziet ernaar uit dat die mediaankeuze lukt, zodat een streefdoel van een IQ tussen 90 en 110 zich wereldwijd doorzet. Jammer voor de debielen en de genieën, maar cultuur is gewoon een nuttige handhavingsstrategie van de middelmaat. En dus is het een prima idee van onze cultuurminister Gatz om zijn kabinet dan ook maar helemaal te herinrichten tot een burgerkabinet ofte mediocratie waar men noch te slim of te dom voor mag zijn.

Ondertussen is wel de wolf opnieuw in de Lage Landen gesignaleerd, terug van weggeweest. Roodkapje herlezen dus, en geboeid afwachten: “Was will das Weib?”. Wist ze het zelf maar.

Dit bericht werd geplaatst in Femen. Bookmark de permalink .