De kalasjnikov als superpenis en omgekeerd: men neme de schaar ter hand…

Vergeet het moslimterrorisme en de clash der beschavingen. Ik heb het altijd geweten, al sinds mijn moeder dreigde mijn dingetje af te snijden indien ik nog wild plaste: de enige en echte oorlog is deze tussen de seksen, af en toe onderbroken door een coïtaal intermezzo.
De haat van de vrouw tegen de man is al oeroud, ik vermoed al zo’n 10000 jaar vanaf het ontstaan van de eerste landbouwgemeenschappen en de daaraan verbonden machtsstrijd. Het dilemma draait rond de noodzaak van de man, meerbepaald zijn stijve penis, voor de voortplanting, en anderzijds zijn nefaste inbreng in de menselijke cultuur. Mannen leveren zaad, maar voor de rest lopen ze in de weg. De open oorlog is het meest frappante voorbeeld daarvan, maar er zijn 1001 perverse uitvergrotingen van de fallus.
In Lysistrata, het bekende stuk van de Griekse blijspeldichter Aristofanes, beramen de vrouwen van de twee strijdende partijen een seksstaking: zolang de oorlog voortduurt, geen bedgeneugten. Een sterk argument om te stoppen, maar Aristofanes, een soort antieke Charlie, was ook zelf een man en laat het stuk eindigen met een…. vrijpartij die doet alsof er eigenlijk niets aan de hand is. Doek.

Maar neen, dit happy end is al te happy en miskent de hardnekkigheid van het vrouwenverzet. Vandaag staan we eindelijk zo ver dat, door de overbevolking én door de medische technologie (celkerntransplantatie), de man biologisch werkelijk nergens meer voor nodig is. Tenzij als speelgoed en wandelende vibrator. De man staat voor lul en probeert tevergeefs zijn erectie nog te verkopen als een religieus fetisj. De islam is daar vandaag prominent mee bezig, alleen al daarom is het een achterlijke godsdienst.
Maar ondertussen houden de vrouwen het mes klaar om de falende of ontrouwe joystick gewoon af te snijden en weg te werpen. Waarna de eunuch een vredig slavenbestaan mag leiden. Het overkwam Fan Lung, vader van vijf kinderen, toen hij eens naast de pot had gepist: zijn vrouw sneed zijn apparaat gewoon af terwijl de man sliep. Straffer nog: toen hij ijlings naar het ziekenhuis liep, zijn geslacht in de hand, en de artsen erin geslaagd waren om hem terug aan te naaien, ontmande zijn vrouw hem een tweede keer en gooide de lul nu voor de honden. Doek!

Dat zijn verhalen in de marge, men vindt ze niet in de serieuze pers, en toch. Er zou wereldwijd een consensus kunnen groeien onder de vrouwen dat een man die één, twee kinderen verwekt heeft, mag ontmand worden. Bij agressieve exemplaren zoals de gebroeders Kouachi, daders van de raid op Charlie Hebdo, mag dat gerust eerder. En kijk: weg de kalsjnikovs, heel het moslimterrorisme blijkt simpelweg een zaak geweest te zijn van overtollig testosteron.
Nu al blijkt dat moslima’s over het algemeen veel slimmer zijn dan hun mannelijke geloofsgenoten. Er is echt niet veel nodig om het mes of de schaar ter hand te nemen en de profeet zelf te ontdoen van zijn edele delen. Stel u voor dat zoiets gebeurt in de Islamitische Staat: een goed getimede snijbeweging, geconcentreerd op het moment dat de man compleet weerloos is, namelijk net na de ejaculatie.

Het protocol van deze wereldwijde castratiegolf, die vrouwen van alle mogelijke religieën en gezindheden zou verbinden, hoeft niet eens uitgeschreven te worden. De boodschap gaat gewoon viraal via de tongen, mondeling, onvatbaar voor enige mannelijke interferentie. Nu al zie ik ze dikwijls staan, vrouwen in groepjes van vijf of zes, waarover hebben ze het, wat beramen ze? Nu weet u het, gij verbleekte heren der schepping: zij beramen de wereldvrede en het matriarchaat via het betere snijwerk. Het is ook de aangewezen straf voor terroristen van allerlei aard: gewoon ontmannen en weer laten lopen, geen vlieg zullen ze nog kwaad doen.

Het enige wat de fallusbezitters nog kunnen doen om dit te beletten, is de vrijwillige castratie, zijn de geslachtsverandering van man naar vrouw. Het is opvallend hoeveel m→v transgenders er tegenwoordig rondlopen, en veel minder vrouwen die zich een fallus laten aannaaien. Waarom zouden ze.
Echte cartoonisten zouden dan na de voltooide ontmanning een groots saccochengevecht laten plaats grijpen, een vrouwenkrijg die evenwel niet met kalasjnikovs beslecht wordt maar hooguit wat builen en blauwe plekken veroorzaakt. Geef toe, een kleine stap voor het femdom, een grote stap voorwaarts voor de mensheid. Moeder had toch gelijk.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .