Het wonderbaarlijke Middelheim-visioen van Wouter Torfs

Wouter Torfs, CEO van de gelijknamige schoenketen, is ziekjes, en dat zullen we geweten hebben. Was de man vroeger een hardliner in het discours over het zgn. overheidsbeslag en de lasten die ondernemers worden opgelegd, dan is hij plots veel milder gestemd. Plaats van illuminatie: het Antwerpse Middelheim-hospitaal, waar Wouter zowaar respect begint te krijgen voor mensen die aan een heel matig loon heel zwaar werk doen, én voor ons systeem van sociale zekerheid waar uiteraard ook een prijskaartje aan hangt. In één woord: Wouter is socialist geworden, althans voor een paar dagen. Allerlei Vlaamse coryfeeën, van Kris Peeters tot DS-redacteur Bart Brinckman, feliciteren de CEO met zijn voortschrijdend inzicht en wensen hem spoedig herstel toe. Dat laatste doe ik ook. Maar meer moet het niet zijn. Want waar gaat dit nu eigenlijk over?

Wouter Torfs heeft in zijn éénpersoonskamer onder de rok van een verpleegster kunnen kijken, en even gedacht dat hij in de hemel was. Dat maakt een mens week, en dat visioen weze hem gegund, maar het is de essentie niet. Er zijn ongetwijfeld al wat mensen Wouter voorgegaan in het verdedigen van een sociaal zorgsysteem, en het hekelen van die poujadistische praat rond de ‘Tax Freedom Day’, de dag in het jaar waarop men zogezegd niet langer belastingen betaalt maar voor eigen rekening begint te werken. Er zijn ongetwijfeld ook mensen met honger, ook hier bij ons, die de illuminatie van Wouter perfect kunnen onderschrijven en dat zelfs al in een tweet hebben geformuleerd. Maar hun stem was blijkbaar niet belangrijk genoeg voor Bart Brinckman. Er moet eerst een groothandelaar in schoenen het verschot in zijn rug krijgen, voor er een positieve noot klinkt over de sociaal-solidaire samenleving in het door het N-VA-discours gedomineerde Vlaanderen. In Mei van dit jaar heeft Torfs nog opgeroepen om voor die partij te stemmen, teneinde een economisch-rechtse regering op poten te kunnen zetten.

Anders gezegd: dit tweeterig BV-gedoe is ergerlijk, het is een belediging voor mensen die echt aan de weg timmeren en dagdagelijks voor hun mening uitkomen, ook als die niet tot de zogenaamde “Vlaamse grondstroom” behoort. Politieke ideeën worden niet geboren in zwoele ziekenhuisbedden, waar een technisch werkloze CEO wat emotioneel wordt en de zachte sector begint te bezingen. Het doet denken aan die andere BV, Guillaume Van der Stighelen, die als reclamemaker op een jammerlijke manier zijn zoon verloor, zich maanden kon opsluiten om te treuren (een gewone mens krijgt daarvoor drie dagen “klein verlet”, zo heet dat, en mag dan met de krop in de keel terug gaan werken), om dan terug te keren als mediafiguur die in alle mogelijke talkshows over van alles en nog wat een mening had en daar ook nog over werd au serieux genomen.

Schoenmaker blijf bij uw leest, jawel. De mening van Wouter doet ertoe, maar niet meer dan deze van de alleenstaande moeder die haar gehandicapte zoon probeerde op te voeden en daardoor letterlijk in de goot geraakte. Iets waar Wouter in zijn voorbije bestaan nooit veel affiniteit mee heeft gehad. De realiteit gaat nog altijd voor op natte Middelheimvisioenen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Het wonderbaarlijke Middelheim-visioen van Wouter Torfs

  1. Hans Becu zegt:

    Ik ben het eens met de kritiek op dat ergerlijk BV gedoe. Torfs is een omhooggevallen schoenenverkoper met pseudo-intellectuele kapsones. Dat neemt niet weg dat er een discussie ten gronde zal moeten gevoerd worden over hoe we solidariteit organiseren en wie ze betaalt. Wie kritiek heeft op hoe het nu werkt, wordt altijd als asociale egoïst in de hoek gezet, zonder serieuze tegenargumenten. Het Is zowat 40 jaar geleden dat Herman Deleeck, niet bepaald een rechtse NVa’er, het Mattheus-effect in de SZ definieerde. Het is er alleen maar erger op geworden en men is de totale kost van het systeem blijven opdrijven, terwijl de echte pechvogels steeds vaker in de kou blijven staan. En ik hoor van al die verdedigers van die solidariteit nooit hoe ze een gesloten systeem als de SZ dat enkel met nationale middelen wordt gefinancierd in een geglobaliseerde wereld met mobiel kapitaal en mobiele kenniswerkers overeind zullen houden. Het gaat niet alleen over de kapitalist met poen in Zwitserland, maar ook over de ingenieur die gratis in Vlaanderen studeert, maar zijn kennis gaat verzilveren in belastingsvriendelijkere oorden. De pers laat hier volledig verstek gaan, en schenkt meer aandacht aan tweets van onnozele BV’s, dan dat ze ruimte geeft aan mensen die over dit probleem met kennis van zaken kunnen debatteren en creatieve ideeën kunnen lanceren, weg van dat irrelevant links-rechts welles-nietes geblaat van pakweg ene Torfs versus de onovertroffen 19e eeuwse Rudy, die het nog altijd heeft over de “boazn”.

    • Patrick Eggermont zegt:

      Wat die Wouter Torfs betreft, hij zal wel een hospitalisatieverzekering gehad hebben, zeker? Wat die pechvogels betreft, van hen zal het moeten komen. Zij die balanceren op het randje, en zo. Zie de (a)sociale appartementsblokken op Linkeroever en de opkomst van het Vlaams Blok in Antwerpen. Voedingsbodem voor rechts radicalisme, weet je?! De linkse intelligentsia in Vlaanderen weten dat maar al te goed. Daarom hechten ze zoveel belang aan hun vierde macht en zullen die dan ook kost wat kost willen behouden. De partij waar opsmukoperatie ‘Politiek Correct Imago’ op volle toeren draait, stuurt zijn voorman met een grote cheque naar ‘Music For Life’… Wat een pr-stunt! Had de steunactie ‘Music For Remigration’ geheten dan had men, waar de cheque vandaan komt, wellicht nog wat dieper in zijn geldbeugel getast… Ofwel ben je idioot, ofwel zakkenvuller. En eens de zakken vullen voor al die pechvogels, dat moet ook kunnen! 2,7 miljoen euro! Laat het Mattheus-effect wat mij betreft, maar spelen. En nog iets, solidariteit is een leugen, bestaat niet echt, is puur verzinsel! It’s the reality.
      Niet te ranzig deze commentaar? De Res Publica staat op het spel, nietwaar?

  2. Patrick Eggermont zegt:

    Een nuchtere vaststelling… We leven vandaag in het mondiale kapitalisme. Hoe meer collectivisme er het leven van mensen domineert, hoe meer egoïsme. Solidariteit bestaat hier niet echt. De stimuli ertoe ontbreken immers. Men moet zich niet inlaten met het lot van de ander, de staat zal dat wel doen. Een samenleving die zich liberaler opstelt (ook met kleinere staatsschuld), wordt meer solidair, minder individualistisch. Een paradox!

Reacties zijn gesloten.