Neen aan de eenheidsworst, stop met “genderen”

“Bent u vandaag niet vergeten uw vrouw een pak slaag te geven?”
Daarop is het antwoord altijd politiek fout. Zegt u neen, dan bekent u schuld. Zegt u ja, dan betekent dit dat u die vergetelheid aanstonds zult goed maken.

OK, daar gaan we weer: seksisme.
Uit een studie, getiteld –hou u even vast aan uw stoel- “Gender(en), over de constructie en deconstructie van gender bij Vlaamse jongeren”, is gebleken dat ook jongeren toch nog in bepaalde rolpatronen denken als het over de geslachten gaat. Mannelijk staat voor stoer en beschermend, vrouwelijk voor zorgzaam en meer empatisch. Ook al hebben ze dezelfde opleidingsgraad, jongens en meisjes gedragen zich ernaar. Jongens hangen rond, meisjes koketteren.
Mag niet, volgens het JOP. Het wat? Wel, -en hier volgt een nieuwe resem bureaucratees-, het JOP is het Jeugd Onderzoeks Platform, het Beleidsrelevant Steunpunt Jeugd van de Vlaamse Overheid. Zeg maar: een van de vele studiediensten die de Vlaamse administratie rijk is.
Nu is het de normaalste zaak van de wereld dat men een job zoekt (oeps) voor al die afgestudeerde psychologen en sociologen, en moge het Jop daarin een bijdrage leveren. Lekker rustig ‘beleidsondersteunende” studietjes fabriceren voor de overheid, vol jargon en politiek-correcte aanbevelingen.

Maar met dat seksisme wagen de Joppers zich op glad ijs. Want het is blijkbaar niet voldoende dat mannen en vrouwen dezelfde toegang krijgen tot het onderwijs (de vervrouwelijking van het universitair onderwijs is opvallend), dat vacatures opengesteld worden voor m/v, en dat beide geslachten evenveel verdienen voor het zelfde werk. Neen, men wil eigenlijk niets minder –en het staat vandaag letterlijk in een opiniebijdrage van zo’n onderzoeker in De Standaard, ene Mark Nelissen-, dan dat het biologisch-genetische verschil tussen mannen en vrouwen wordt uitgewist (“Negeer die genen”).
Wel, dit vraagt echt om een seksistische repliek, en ik verhef hierbij het woord “seksist” tot een geuzentitel. Natuurlijk zijn er verschillen tussen man en vrouw, dat maakt het leven in dit tranendal toch draaglijk? Natuurlijk hebben vrouwen, behalve, meer rondingen, ook meer emotionele intelligentie, so what? En natuurlijk zijn mannen doorgaans wat minder anekdotisch, denken ze wat abstracter en missen ze net daardoor de clou, hebben ze een strakkere kont of een bierbuik en een lul die ze achterna lopen, hebben ze minder aanleg tot multitasking (terwijl vrouwen het probleemloos met drie mannen kunnen doen). Et alors?

Neen, dit bezorgt me vast een nieuwe banvloek van de intellectuele bobo’s aan de linkerzijde. Toch is het verschil der seksen cruciaal voor een harmonische spanningsboog. Ik zal er even niet het Yin/Yang-principe bijhalen want dat zou te gemakkelijk zijn om deze stelling af te schieten. Maar dat ik vrouwen graag vrouwelijk heb, en ze bewonder als vrouw, mag iedereen weten. En zelfs dat ik, als cynicus, af en toe een boezem waardeer om even te verpozen.
Daarom geloof ik ook alle weerberichten van Sabine Hagedoren, hoe slecht (of net goed) ze ook zijn voor de klimaatopwarming. Gezien ik niet meer in de doelgroep van het JOP val, is dat ook geen probleem. Maar mij laten castreren en de vrouwen een penis, ook wel genoemd eenheidsworst, laten aanbinden? Geen sprake van. Stop met genderen, laat de genen spelen en gun de natuur variatie. Voor de rest is het hopen op een witte kerst, kunnen die JOP-pers sneeuw gaan ruimen.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Neen aan de eenheidsworst, stop met “genderen”

  1. Miel zegt:

    De Psychologen zaten zo snel op hun paard dat ze het woord “gender” verwarden met het woord “gen”. Geslacht (“gender” in het latijn van vandaag) heeft niets, maar dan ook niets met genen te maken. Wel met chromosomen. Maar dat moeilijke woord heeft vier lettergrepen.

  2. Jan Braeken zegt:

    Hier kan ik volledig mee akkoord gaan Johan, behalve met je uitleg over Jin en Jang. Volgens mijn informatie is dat van oorsprong Chinese, filosofische basisprincipe buitengewoon complex, alomvattend en (nog altijd) volledig vreemd aan het Westerse denken. Het betreft het Oosterse denken en voelen in de complementair-antagonistische, naar een dynamisch evenwicht strevende, spiraalvormige, universele energieën of krachten Jin en Jang, aan wie vele eigenschappen worden toegekend. Jin is bijvoorbeeld meer uitzettend, middelpuntvliedend, lichter in gewicht, lagere temperatuur, hogere positie, groter volume, zachter, donkerder, passiever, perifeer, etc. . Jang is meer krimpend, middelpuntzoekend, groter gewicht, hogere temperatuur, lagere positie, kleiner volume, harder, lichter, actiever, centraal, etc. . Jin en jang zijn altijd relatief ten opzichte van elkaar, en worden altijd in verhouding tot iets anders gebruikt. Niets is Jin of Jang op zich. Een stoel is bijvoorbeel janger ten opzichte van een tafel wat volume (kleiner) en positie (lager) betreft, maar jinner wat zijn gewicht betreft (lichter). Een witte stoel (lichter) is jinner ten opzichte van een rode tafel (donkerder) wat kleur betreft, maar een witte aluminium stoel is janger (harder en zwaarder) ten opzichte van een rode plastic tafel wat het materiaal betreft.

    De tienduizenden lichaamsdelen en eigenschappen van zowel mannen als vrouwen hebben allemaal meer jinne of meer jange eigenschappen in verhouding tot elkaar, en in verhouding tot elk ander deel. De Chinezen hebben dit filosofische systeem tot in detail uitgewerkt, onder andere in hun geneeskunst, en als men daar even over nadenkt betreft het dus een ontelbaar aantal details en verhoudingen. In vergelijking met dit filosofische systeem is de Westerse ‘wetenschappelijke’ analyse voor mij een buitengewoon starre, dogmatische, fragmenterende en povere manier van redeneren en voelen. Ook over mannen en vrouwen.

Reacties zijn gesloten.