Is er leven na de dood? Alleszins op zijn minst soep en pannenkoeken.

Is er leven na de dood? Natuurlijk niet, het leven speelt zich per definitie altijd vóór de dood af. Het leven is een biologisch proces met een begin en een eindpunt. Dat er daarna nog ‘iets’ zou zijn, daarover kan uiteraard alleen gespeculeerd worden, en staat het iedereen vrij om lieden te geloven die een bijna-dood-ervaring hebben gehad en eventjes ‘aan gene zijde’ zijn geweest. Terwijl dat evengoed een droom kan geweest zijn, of het resultaat van een gistingproces in de hersenen. Ik droom ook altijd vreselijk bizar als ik spaghetti gegeten heb,- ik weet dat ondertussen en verheug me wekelijks al op de portie visioenen.

Het begrip ‘vrijheid’ lijkt me in dit alles echter essentieel. Iedereen mag/moet kunnen geloven of niet geloven. Daar houdt het zelfs niet op. Ik kan me voorstellen dat het hiernamaals écht bestaat voor zij die erin geloven. In de natuur kunnen dingen niet opgeroepen worden door de pure kracht van de voorstelling. Maar in het meta-fysische (‘boven-natuurlijke’) domein is het best mogelijk dat de zogenaamde self-fullfilling prophecy (een voorspelling die zichzelf waar maakt) werkt. In die optiek zou er dus wel degelijk een moslim-hemel met 77 maagden voor elke man zijn (over de vrouwenhemel zegt de Koran niets), en voor de Christenen een paradijs (m/v) met rijstpap-en-zilveren-lepeltjes. Deze geloofsinhouden creëren dus, door de kracht van het bewustzijn zelf, werkelijkheden, bovenzinnelijke werkelijkheden, die naast en door elkaar kunnen bestaan, wars van elke causale verklaring.

Droom dus uw eigen hiernamaals echt. Uiteraard heeft dat geloof met wensen te maken. Meer dan een God, is het hiernamaals een psychische behoefte, het idee dat er na dit ellendig tranendal toch een “betere weide” wacht. De angst voor de dood en de eindigheid werd voor de homo sapiens zo groot, dat hij zich spontaan een leven-na fantaseerde. Ooit moet er eentje met dat idee zijn afgekomen en het wishfull thinking is viraal gegaan. Het politieke en demagogische aspect van zo’n eschatologie is duidelijk en beheerste het volksgeloof in de middeleeuwen: wie zich niet gedraagt gaat naar de hel, wie braaf is wacht het rijk der hemelen. Perfecte terreurstrategie om mensen in het gareel te houden.

U zult al begrepen hebben dat mij geen hemel of hel wacht: het zegt me niets, en ook een soort schimmenrijk of geestenwereld kan me niet bekoren. Vooral engelen heb ik altijd weerzinwekkende creaturen gevonden. Dus zullen ze er voor mij ook niet zijn: “Jeder soll nach seiner Fasson selig werden”, sprak de Voltairiaan Frederik II van Pruisen. Wie niet wil, krijgt het ook niet. Keuzevrijheid dus, en zowaar democratie en zelfbeschikkingsrecht, vooral voor wat er zich na de dood nog aandient. Ik wil geen enkele gelovige bekeren, en verwacht dat ook niet van haar/hem. Ondertussen wil ik al mijn energie wijden aan dit leven, het verwennen van mijn dierbaren en het ergeren van mijn vijanden. Met de politieke wil om déze wereld tot een betere plek te maken.

U bent nog niet van mij af, zo moet ook Janina Kolkiewicz gedacht hebben, de 91-jarige Poolse vrouw waarvan de dokter het overlijden al had vastgesteld en die al een nachtje in de koelkamer van het mortuarium had doorgebracht, tot ze wakker werd en opstond. Opmerkelijk: geen verhaal over ontmoetingen met gene zijde of het wenken van de Man met de witte baard of het weerzien van dode geliefden. In het meest katholieke land ter wereld zei Janina gewoon dat ‘het er nogal koud was’. Waarna ze zich opwarmde aan een kom soep en twee pannenkoeken. Eventjes de hemel op aarde allicht.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Is er leven na de dood? Alleszins op zijn minst soep en pannenkoeken.

  1. Wishful thinking,met 1 l. Zoals in beautiful.

Reacties zijn gesloten.