Vlaams Parlement opent muzikaal… zonder Vlaams volkslied.

Vandaag de openingsceremonie van het Vlaams Parlement in Brussel meegemaakt: een heus concert met operafragmenten, gespeeld door het orkest van de Vlaamse Opera o.l. v. Dimitri Jurowski, het operakoor en twee (niet vernoemde) solisten. Om alle onduidelijkheid meteen weg te nemen: mijn zoon Hermes Sanctorum, Vlaams parlementslid voor Groen, had het georganiseerd en ik heb ervan genoten. Dit mag een traditie worden. Het gekletter van die trompetten en trombones tegen het glazen dak, het is iets dat je één keer in je leven moet hebben meegemaakt. Toch zullen onderstaande kritische bedenkingen me op familiebijeenkomsten weer niet in dank worden afgenomen.

Dat het evenement zelf maar dunnetjes werd bijgewoond door de Vlaamse parlementsleden (ik schat zo’n 50%) zegt natuurlijk veel over het cultureel peil van deze vergadering. Zoals ik vroeger al zei: dit is in se een bijeenkomst van omhoog gevallen schoolmeesters, en dan hoop ik het onderwijzend personeel van vandaag niet te beledigen.
Het Vlaams Belang blonk uit door voltallige afwezigheid: deze partij van hoogculturelen had zich sowieso tegen het evenement uitgesproken.
Daarnaast vielen me ook een aantal echt valse noten op. En nu krijg ik beslist weer politiek-correct Vlaanderen over mij heen. Het feit dat het Vlaams volkslied niet vooraf of nadien gespeeld werd, zegt iets over de ernst van dit Parlement dat beschaamd lijkt over zijn eigen bestaan. Opera-intendant Aviel Cahn had er naar het schijnt geen zin in. Voorzitter Peumans voelde zich evenmin geroepen om er een punt van te maken.
Voor Cahn zijn er verzachtende omstandigheden. Deze Zwitserse Jood heeft in een paar jaar tijd behoorlijk Nederlands geleerd, veel beter dan de Franstaligen die hier in Overijse al 25 jaar en meer wonen.  Artistiek is hij topklasse, zijn Parsifal van 2013 werd internationaal tot operaproductie van het jaar verkozen. Maar iemand mag hem misschien nu ook eens een paar lessen politieke geschiedenis van de Lage Landen geven. Want Vlaanderen is wel degelijk een regio die identiteit mag claimen, en dat vroeg of laat ook staatkundig zal waarmaken. Ten andere, het is onvoorstelbaar dat iets gelijkaardigs zich in Parijs als opening van het politiek jaar zou voordoen, zonder dat de Marseillaise gespeeld zou worden.

Dat brengt ons op de (zogenaamd) moeilijke relatie tussen cultuur en nationalisme. Het programma van dit operaconcert stond in het teken van macht en revolte. Mozart en Verdi waren de smaakmakers. En terecht: Mozart kondigt de Franse Revolutie aan, en Verdi was een fervent Italiaans nationalist (!). Alleen in België echter mag het republikeinse onafhankelijkheidsstreven van de regio’s (Schotland, Catalonië) geen politieke vertaling krijgen, laat staan een muzikale symboliek. Dus geen Vlaamse hymne.
Nu is die Vlaamse Leeuw een romantische draak zoals alle anthems, maar muzikaal best te pruimen, en zelfs met een paar vernunftige wisselingen tussen mineur en majeur (voor de leken: treurig/ingetogen en vrolijk/opstandig). Dus ja: dat stuk moest eigenlijk het feest openen. Maar de Vlamingen zijn, laat ons zeggen zoals het is, beschaamde underdogs met een laag zelfbeeld. Daarom ook mocht er geen noot van een Vlaamse componist klinken op dit concert. Toegegeven: wij hebben geen kleppers van het allure van Mozart en Verdi, maar wel boven het niveau van de obscure Franse componist Fromental Halévy (Qui?) die wél gespeeld werd. Ik denk aan Benoit, Tinel, De Boeck of Maes. Tenzij men een hedendaags jong talent een opdracht geeft. Daar is duidelijk een kans gemist.

Dus ja, een Vlaams Parlement moet het politiek jaar openen in stijl, én met een statement. Zeker als de honneurs worden waargenomen door een opera-instelling die jaarlijks zo’n 25 miljoen Euro subsidies van die Vlaamse Gemeenschap krijgt. „De wereld kraakt momenteel onder de machtsverschuivingen“, sprak de opera-intendant in zijn openingsrede. Inderdaad, Aviel, ook in Europa, ook in België.

http://www.actua.tv/actua-live-opening-vlaams-parlement-met-opera-vlaanderen

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Vlaams Parlement opent muzikaal… zonder Vlaams volkslied.

  1. Patrick Eggermont zegt:

    Geen paniekvoetbal. t Komt allemaal goed. Positief denken!
    Die valse noten is niets, maar ’t zijn die harde noten…
    En ze moeten nog gekraakt worden bij!
    ’t Probleem met die Vlaamse Leeuw is dat er sinds de ‘verbruining’ ook ‘hard core’-versies van bestaan, eigenlijk is ’t HATE CORE. En Erasmus is niet voor iedereen weggelegd…
    Vervolgens wenst men zich – in dit nog premature stadium van ‘Vlaanderen Autonoom’ – niet te bezondigen aan ‘Kleinstaaterei’.
    Heb je ’t nog niet in je living : “DE E.U. ZIET U”?

Reacties zijn gesloten.