Bericht aan de Belgische varkens (Vl/Fr/D)

Beste soortgenoten

Goed en slecht nieuws. Het goede nieuws is, dat, als het van het Algemeen Boerensyndicaat afhangt, er in december geen Belgische varkens zullen geslacht worden, dit uit protest tegen te lage prijzen. De slechte augustusmaand heeft het barbecueseizoen gekelderd en dat zal de boer geweten hebben. En ook Poetin zit er voor iets tussen. Wie het tot december uithoudt, krijgt dus nog minstens een maand uitstel van executie, tot na Nieuwjaar. Het is niet veel, maar elke dag is er een gewonnen.
Het slechte nieuws is, dat de boer in de voorafgaandelijke periode minder zal vetmesten en sneller zal slachten: we gaan dus gewoon eerder voor de bijl.

De hamvraag is nu, waarom er hier zoveel varkens gekweekt worden. Wel, omdat elke Vlaamse boer op een zeker moment (gesubsidieerde) stallen ging neerzetten. Geen stalletjes, maar grote kweekhangars. De overproductie is structureel, en heeft te maken met massale subsidiëring in het verleden door de EU van de bio-industrie. In 2012 pakte de Nederlandse zender VPRO uit met een reportage die uit de doeken deed hoe het Amerikaanse bedrijf Smithfield in Roemenië met Europees geld enorme varkenskwekerijen neerpootte.
Het minderwaardige vlees (ingewanden en zo) belandt in de Afrikaanse potten, weer via EU-exporttoelagen, wat de lokale landbouw nekt. En we kennen allemaal de verhalen van het varken uit Oosteeklo dat naar Italië werd geëxporteerd om daar tot Parmaham verwerkt te worden, die dan terug in onze rekken belandde. Twee keer export, twee keer subsidies. Dagenlange transporten in ellendige omstandigheden, de kadavers aan het einde van de reis zou Sven Mary “collateral damage” noemen.

Dat brengt me op het eigenlijke onderwerp van dit stukje: varkens zijn intelligente, nieuwsgierige, empathische, sociale en verbaal begaafde dieren, en ze kunnen bier met sloten drinken, daarom voel ik me er zo mee verwant. Dat de joden en de moslims hen als onrein beschouwen, pleit in het geheel niet voor die godsdiensten, maar ook niet voor het Christendom dat de varkenseterij van de weeromstuit promootte uit Jodenhaat (en vandaag ook om de moslims te treiteren, zie de zwanworstjesstunt van de VB-jongeren). Het varken is hoe dan ook de dupe van die intermonotheïstische twist, en dat maakt het voor mij nog sympathieker. De massaproductie van slachtvarkens is in dat opzicht gewoonweg barbaars, zie ook de onverdoofde biggencastratie. Het vlees is spotgoedkoop, wat heeft geleid tot overproductie en overconsumptie. De zomerse schranspartijen, “barbecues” genoemd en uit Amerika overgewaaid, maken ons vet en ziek.

Het heilige, agnostische varken daarentegen verdient een ereplaats in ons interieur. Dat begreep mijn goede vriendin Alexandra Vercammen, die samenwoonde met een hangbuikzwijn, tot de buren haar een proces aandeden. Ik pleit dus voor het varken als huisdier. Eventueel eetbaar, maar dan na een lang en gezellig leven in de familiale sfeer. Ik weet niet of het dat is wat het Boerensyndicaat beoogt, maar de Boerenbond is er in elk geval tegen, en wil ons nog meer varkensvlees doen eten, gekweekt in hokken van één vierkante meter vol drek en creperende soortgenoten.
Zo, ik ga wat truffels zoeken voor deze middag. De snuit vrolijk in de grond, daaraan herkent men een echte filosoof.

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Bericht aan de Belgische varkens (Vl/Fr/D)

  1. Patrick Eggermont zegt:

    Z u r ü c k z u r S c h o l l e !

Reacties zijn gesloten.