Vertrouw geen tekst die niet “klinkt”.

O jee, vandaag weer de dag begonnen met een aantal editorialen te lezen, u weet wel, de columns van (hoofd)redacteurs die hun licht laten schijnen over van alles en nog wat. Hoofdpijn krijg ik ervan: niets zo weerzinwekkend als een columnist die me van zijn gelijk wil overtuigen. Dat ruikt naar IS, maar dan in een democratisch-gemediatiseerd format.
Want, wees eerlijk, waarom zou de mening van zo’n redacteur meer waard zijn dan die van mijn buurvrouw? Media moeten zich tot hun kerntaak beperken: informeren. En liefst zo weinig mogelijk meningen ten beste geven, neen, asjeblieft niet.
Dat kan een existentiëel probleem betekenen voor de Bart Sturtewagens en Yves Desmets van deze wereld. Ze ontlenen hun drammerig gelijk aan een in se totaal willekeurige intellectuele autoriteit, die ze meestal niet eens hebben verdiend met hard nadenken en goed schrijven, maar met de juiste persoon op de juiste plaats te wezen op het juiste moment. Noem het carrière-instinct. Wat moeten we met de mening van die mensen? Precies: overslaan. De krant diagonaal lezen, wat dan weer donkere gedachten oproept over nutteloos druksel, papierverspilling en daaruit volgend planetair onheil.

Alleen al daarom is de blogosfeer, meer nog dan het internet op zich, het medium dat ons eindelijk verlost van de zelfverklaarde opiniemakers. Iedereen zijn eigen “opiniërend hoofdredacteur”. Het enige criterium dat men dan nog aan de dag mag leggen, is het feit of ze überhaupt goed en foutloos kunnen schrijven. Of liefst wat meer nog: in welgevormde zinnen, een streling voor het oog en het verstand. Want dat is het wat ik als filosoof, schrijver en blogger wil: dat u zich vermaakt met mijn teksten. Dat ze u doen lachen, monkelen, huiveren, of gewoon even bewonderend aan hun zinsbouw doen ruiken. Een degustatie dus.
Echt: u gelooft niet hoeveel misselijk makende, kromme zinnen, waarachter even kromme redeneringen schuilen, ik dagelijks lees bij gevierde columnisten en gedegen beroepsjournalisten. Het lijkt bijkomstig, de manier hoe het verwoord wordt, maar dat is het niet. Achter kromme zinnen zitten kromme schrijvers met een krom verstand, terwijl het brein volgens biologen nu net het meest ingewikkelde apparaat van de kosmos is, waaraan we dus ook wel enige eisen mogen stellen.

Dat brengt me op de haast Platonische visie aangaande denk- en schrijfwerk: een idee moet “schoon” zijn, en de redenering erachter ook. Ik wil u graag geloven, maar verleid me met een redenering die staat als een huis. Zowel Wittgenstein als Nietzsche, om die twee antipoden te noemen, maar ook Kant en Hegel, waren echte architecten, bouwers van intellectuele kathedralen met de taal als specie. Ze overtuigen me puur met schoonheid. Ze pakken me in, onweerstaanbaar. Ze maken me religieus zonder god. Zoals ik “geloof” in de kwantummechanica, louter omwille van de esthetiek die erin schuilt.
Sinds een wiskundelerares op mijn 17de me privé inwijdde in de wiskunde én in de liefde, weet ik het heel zeker: mathematica gaat over schoonheid en intellectueel genot, niets anders. De esthetica van de bewijsvoering. De uitgepuurde vorm, geen teken teveel, van de weg naar de conclusie.
Veel meer dan poëtische of literaire ambities, die maar over woordenspel gaan, moet een denker dus architectuur neerzetten, welgevormde zinnen in elkaar klinken die ons met de wereld verzoenen, hoe gruwelijk hij ook is.

Daarom ben ik ook zo verzot op muziek,- muziek die architectuur is, wel te verstaan, geen geneuzel of gemodder. Muziek zoals deze dus. Het perfecte tegengif na een overdosis middelmatige opinies.

https://www.youtube.com/watch?v=4QOYP0hopws

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Vertrouw geen tekst die niet “klinkt”.

  1. Patrick Eggermont zegt:

    “1. Noen. Bij de pen, en bij hetgeen zij schrijven.
    2. Gij zijt, bij de gratie van uw Heer, geen krankzinnige.
    3. En voorzeker er is een loon voor u dat niet zal ophouden.
    4. En gij staat zeker op hoog zedelijk peil.
    5. En gij zult zien en zij (de ongelovigen) zullen ook zien,
    6. Wie van u bezeten is.
    7. Zeker, uw Heer weet het beste wie van Zijn weg afdwaalt en Hij kent het beste
    degenen die de leiding volgen.
    8. Dus gehoorzaam de loochenaars niet.
    9. Zij zouden willen dat gij meegaande waart, dan zouden zij ook meegaande kunnen
    zijn.
    10. En geef geen gehoor aan een verachtelijke eedaflegger,
    11. Lasteraar, achterklapper.
    12. Tegenhouder van het goede, overtreder, zondaar,
    13. Laatdunkend, bovendien een berucht misdadiger,
    14. Omdat hij rijkdommen en kinderen bezit.
    15. Wanneer Onze woorden aan hem worden voorgedragen, zegt hij: “Fabelen der
    ouden.”
    16. Wij zullen hem op de neus brandmerken.”

    Tot hier een citaat dat wel klinkt uit ‘De Pen (Al-Qalam)’, een hoofdstuk met welgeteld 52 verzen uit De Heilige Koran.
    Het Arabische woord ‘Qoer’ān’ betekent eigenlijk voordracht.
    In het voorwoord van de vertaling wordt nog aangestipt dat “het hier niet gaat om een reeks van verhalen of om de biografie van de Profeet Mohammed doch integendeel om een volledig richtsnoer voor ons leven.” Woorden tussen haakjes werden door de vertalers toegevoegd.

    Naar aanleiding van een interview in De Streekkrant over zijn nieuwe boek ‘Elke drie seconden’.
    liet prof. Jean Paul Van Bendegem, hoogleraar logica en wetenschapsfilosofie aan de VUB, zich uit als volgt : “Het enige wat ik nog niet ben geweest, is moslim.”
    Aan het leerboek voor moslims zal het toch niet liggen!?

    Download Free : http://www.arsfloreat.nl/documents/Koran.pdf

Reacties zijn gesloten.