“Uit schuim geboren”

In onze serie “onbevlekte ontvangenissen” vandaag het waar gebeurde verhaal uit 2009 van een 13-jarig Pools meisje dat zwanger geraakte door een drentel drijvend sperma in het zwembad van een Egyptisch hotel. “Een duik in het water bezwangerde mijn dochtertje”, aldus Magdalena Kwiatkowska. Ze eist een fikse schadevergoeding van het hotel.
Nu moet u weten dat spermatozoïden de sukkels zijn van het rijk der levenden. Ik bespaar u de gedetailleerde medische uitleg, maar van de zowat 200 miljoen zaadcellen bij een gemiddelde lozing bereiken er maar een honderdtal de eierstokken, de rest laat het onderweg afweten. Buiten de vagina kan zo’n spermatozoide maar 5 minuten overleven. En in een gechloreerd zwembad allicht nog veel minder. De kans dat de cel zich dan nog door het zwempak van het meisje weet te wurmen én haar maagdelijkheid verschalkt is minimaal.
Dus denken wij: dit gaat over een uit de hand gelopen vakantieliefde en een graaierige mama.

Maar het is nu net de onwaarschijnlijkheid van het verhaal die me intrigeert. In feite is het leven een aaneenschakeling van onwaarschijnlijkheden. Het ontstaan van het leven op aarde zelf was al zo’n absurditeit, maar ook het ontstaan van de aarde, het zonnestelsel en heel de kosmos moet men zien als ongeloofwaardige verhalen. Geef toe: heel die Big Bang-hypothese lijkt op die van een sliert sperma in een hotelbad waar een kind een kind van krijgt.
Het waarschijnlijke is banaal en brengt ons weinig bij. Alles wat ons essentieel voorkomt, heeft ook iets onwaarschijnlijk, zelfs absurd. Alle mythologieën verklaren de wereld vanuit knotsgekke incidenten. Maar de fundamentele wetenschap doet net hetzelfde. Zaken die qua kansberekening de nul benaderen, verwonderen de believers en doen de sceptici de schouders ophalen. Maar het gegeven dat u en ik vandaag zijn wie we zijn, is zelf zo’n onwaarschijnlijk feit, dat alle wetten van de kansberekening tart. Als ik mijn leven overloop, zie ik alleen maar chaos en catastrofes, toevalligheden en wendingen. Dus ja: er loopt vandaag een Pools kindje van vijf rond, geconcipieerd door ronddrijvend zaad in een Egyptisch hotel.

Johan Sanctorum gelooft in wonderen, hoor ik u denken. Ach, vergeet toch niet dat de godin Aphrodite geboren is uit het zaad van de door zijn zoon gecastreerde Uranus, wiens sperma alzo in de zee terecht kwam. Aphrodite betekent overigens letterlijk: “uit het schuim geboren”. Misschien kende die Magdalena Kwiatkowska haar klassieken wel. In dat geval ligt de naam van het kind, indien van het vrouwelijk geslacht, voor de hand. Vindt u dat niet wonderlijk? Of op zijn minst: ver-wonderlijk?
Tenslotte kunnen voor mij de twee waarheden best samengaan: de letterlijke, medische waarheid van de vakantieseks met de jonge Egyptische kelner, en het miraculeuze schuimverhaal. Omdat het ene het andere aanvult, en omdat de zogenaamde fictie ons misschien wijzer maakt over de naakte feiten, dan het simpele relaas van die feiten zelf.

Reageren via Facebook

http://www.telegraaf.nl/buitenland/20481770/___Sperma_in_bad_bevruchtte_tiener___.html?utm_source=facebook.com&utm_medium=referral&utm_campaign=facebook

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op “Uit schuim geboren”

  1. Bestonden er in de tijd van Jezus-Maria-Jozef al zwembaden? En chloor? En vakantieliefjes?… Nee? Dan kunnen de katholieken op hun twee oren slapen, dacht ik. Maar hoe verklaren ze dat van die duif dan?… Dat Magdalena Kwiatkowska daar nog niet aan gedacht heeft. Zelfs in Polen zijn er duivenmelkers bij de vleet.

  2. wim van rooy zegt:

    Je bent relativist, of je bent het niet….

  3. Edwin Paques zegt:

    Wat moet een Pools meisje van dertien in een Egyptisch zwembad? Met de rest van het verhaal heb ik het niet zo moeilijk maar die opening van de Berlijnse muur heeft niets dan dit soort nare gevolgen gehad, me dunkt.

Reacties zijn gesloten.